Bilim adamlarının güneş sistemimizde yaşam aramakla ilgilendikleri başlıca yerlerden biri Satürn’ün buzlu uydusu Enceladus’tur. Ay, potansiyel olarak yaşamı destekleyebilecek kalın, buzlu bir kabuğun altında bir sıvı su okyanusuna sahiptir. Cassini misyonu 2000’lerde Enceladus’u incelerken ve yüzeyden fışkıran su bulutlarının arasından uçtuğunda, bu yer altı okyanusuna olan ilgi arttı.
Şimdi, James Webb Uzay Teleskobu, Dünya’dan bu tüyleri gözlemlemek için kullanıldı ve bilim adamlarının bu aydaki su sistemi hakkında bilgi edinmelerine yardımcı oldu. Tüyler Enceladus’un güney kutbundan geliyor ve Webb, ayın tamamı 300 milin biraz üzerinde olmasına rağmen onları tespit edebildi. Bu küçük boyuta rağmen, Webb’in gözlemlediği duman 9.000 milden fazla bir alanı kapsıyordu.
“Verilere baktığımda ilk başta yanılıyor olmam gerektiğini düşündüm. Araştırmanın baş yazarı, NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden Geronimo Villanueva, “Ay’ın 20 katından daha büyük bir su kütlesi tespit etmek çok şok ediciydi” dedi. ifade. “Su bulutu, güney kutbundaki salınım bölgesinin çok ötesine uzanıyor.”
Uzun olmasının yanı sıra, duman aynı zamanda hızlı bir oranda su püskürtüyordu, yüzeyden saniyede yaklaşık 80 galonluk bir hızla buhar fışkırıyordu – NASA’nın işaret ettiği gibi, olimpik bir yüzme havuzunu doldurabilir. birkaç saat.
Ay yörüngede dönerken bir su izi bıraktığından, bu su miktarı Satürn çevresindeki ortamı etkiliyor. “Enceladus’un Satürn etrafındaki yörüngesi nispeten hızlı, sadece 33 saat. Villanueva, Satürn’ün etrafında hızla dönerken, ay ve jetleri temelde su püskürtüyor ve arkasında neredeyse çörek gibi bir hale bırakıyor” dedi. “Webb gözlemlerinde, sadece duman çok büyük değildi, aynı zamanda kesinlikle her yerde su vardı.”
Araştırmacılar, bulutun fotoğraflarını çekmek için Webb’in NIRCam (Yakın Kızılötesi Kamera) cihazını ve aydan gelen ve onu çevreleyen suyu belirlemek için NIRSpec (Yakın Kızılötesi Spektrograf) cihazını kullandılar.
“Şu anda Webb, Enceladus’un uçsuz bucaksız bulutları boyunca suyun zaman içinde nasıl geliştiğini ve değiştiğini doğrudan ölçmek için benzersiz bir yol sağlıyor ve burada gördüğümüz gibi, yeni keşifler bile yapacağız ve alttaki okyanusun bileşimi hakkında daha fazla şey öğreneceğiz” dedi. ortak yazar Stefanie Milam, NASA Goddard. “Webb’in dalga boyu kapsamı ve hassasiyeti ve önceki görevlerden öğrendiklerimiz nedeniyle, önümüzde yepyeni bir fırsat penceresi var.”
Araştırma şu şekilde mevcuttur: ön baskı ve yakında Nature Astronomy dergisinde yayınlanacak.
