The Texas Chain Saw Massacre (TCM) 1974’te piyasaya sürüldüğünde, slasher türünün korku dünyasını onlarca yıldır ele geçirmesinden yıllar önceydi. Ancak 12 yıl sonra devam filmleri gelmeye başladığında, korku meraklıları Michael Myers, Jason Voorhees ve Freddy Krueger gibileriyle tanıştıktan sonraydı. Bu yeni dünyada, TCM’nin arkasındaki pazarlama ekibinin yaslanacağı canavarca bir maskot ihtiyacı vardı ve bu nedenle Leatherface, aşağılık bir katil ailesinin (kuşkusuz göze çarpan) bir üyesinden merkez parçasına yükseltildi, hatta sonunda sadece Leatherface adlı bir prequel filmi topladı.
Değer verilmeyen 2003 yeniden başlatmasından bu yana franchise’ın her modern versiyonu, Ed Gein’den ilham alan kötü adama odaklandı ve genellikle ailesinin herhangi bir şekilde dahil edilmesini hariç tuttu. Ancak Gun Interactive ve Sumo Nottingham’ın yakında çıkacak olan video oyunu bu orijinal filme dayanıyor, yani sadece bir Leatherface oyunu olamaz. Slaughter ailesi hakkında bir oyun olmalı. Hafta sonu teknoloji testi sırasında oyunla birkaç saat geçirdikten sonra görevi anlamış görünüyorlar.
Anekdot olarak, serinin kalbindeki güçlü slasher olma arzusu, birçok asimetrik korku çok oyunculu oyunun hesaba katması gereken bir sorun gibi görünüyor. 13’üncü Cuma günü, oyuncular genellikle Jason olmayı tercih ederken, Dead By Daylight’ın potansiyel kurbanları yerine kadrosundaki birçok katilden bazıları olarak özel olarak kuyruğa giren oyuncularla benzer sorunları var gibi görünüyor. TCM’nin benzersiz 4’e 3 kurulumunda, oyuncular hayatta kalanlara karşı katil olmayı tercih edebilir – zaman gösterecek – ancak bu katiller ekibinde, son 40’tan fazla süredir keyif aldığı ilgi göz önüne alındığında, oyuncuların Leatherface olarak oynamayı talep etmesi beklenebilir. yıl. Belki lansmandan sonraki ilk günlerde veya haftalarda bu doğru olacaktır. Ama deneyimlerime göre, Deri Surat’ın aile üyeleri Aşçı ve Otostopçu en az koca adam kadar yaşayabilir – hatta onlardan birini bile tercih edebilirim.
Bu diğer kötüleri Leatherface’in seviyesine yükseltmenin anahtarı yeteneklerinde yatıyor. Başarı, organize takım oyunundan gelir, çünkü uğursuz bir şekilde adlandırılan “Kurbanlar” ekibindeki her kötü adam ve hayatta kalan kendi benzersiz becerilerine sahiptir. Leatherface bir canavardır, bu nedenle belirli kısayolları yok edebilir ve çıkış stratejilerini kapatabilir, ancak ulaşamayacağı pek çok alan vardır. Bu gibi durumlarda, Otostopçu anahtardır, çünkü azılı katil tıpkı hayatta kalanların yapabildiği gibi duvardaki çatlaklardan kayabilir. Ayrıca tuzaklar kurabilir ve hem Aşçı’dan hem de Deri Surat’tan daha küçük olduğu için üçünün en hızlısıdır.
Aşçı, kredisine göre, şu anda aile olarak oynadığım zamanlar için belki de en sevdiğim karakter. Biraz daha yavaş ama hayatta kalanlara gürültü yaptıklarında ping atabilen inanılmaz bir yeteneği var. Bunu belli bir mesafeden de yapabilir ve ona, bir maç sırasında yeterince kan beslendiğinde periyodik olarak sonar benzeri bir yetenek uygulayabilen, hareketsiz NPC büyükbabanın bir tür taşınabilir, daha sık bulunan bir versiyonunu verir.
Oyunun teknik testinde karakter seçimi gibi bazı lansman özelliklerinden yoksun olduğu ve her ne sebeple olursa olsun büyük adama çok indiğim için, bu hafta sonu Leatherface olarak bir ton oynadım. Ama şu anda aslında Aşçı olarak oynamayı tercih ediyorum. Daha geleneksel, daha az korkunç bir çok oyunculu oyunda bulacağınız bir destek karakteri gibi hissediyor. Ellerimi kirletmeden ekibime çok fazla değer sağlayabildim. Bir örnekte, hayatta kalan tek bir kişiyi her iki çıkışı da koruyabileceğim bir alanda köşeye sıkıştırdım ve Leatherface onları sonsuza dek yakalamama yardım etmek için gelene kadar periyodik olarak onlara ping attım. Teknoloji testi sona erene kadar geriye baktım ve Leatherface, Hitchhiker ve Cook ekibinin sırasıyla Overwatch’ın tankına, DPS’sine ve desteğine ne kadar benzer bir şey gibi oynadığını düşündüm.
Elbette Leatherface olmanın da pek çok cazibesi var. En bariz olanı, haritadaki tek motorlu testereye sahip olmanız ve onu döndürmenin, kaçmak için çaresiz olan herkesin tüylerini ürperteceği gerçeğidir. Ancak, diğer canavarca karakterleri sadece boşluk doldurucu olsaydı, oyun, serinin modern zaman maskotuna yan çekicilikler olsaydı, vardıklarında ölmüş olurdu. Neyse ki, ailenin sinerjik yetenekleri oyuna bu türde gerekli olan hayati bir strateji katmanı sağlıyor – orijinal filmde aile, tek yol gösterici ışığı kargaşaya neden olmak olan aşağı yukarı üç sadist doğaçlamacı olsa bile.
TCM’nin modern bir çok oyunculu oyuna dönüştürüldüğü bu yollar, son derece tuhaf görünebilir, ancak aynı zamanda çok gerekli ve nihayetinde faydalı olabilir. Orijinal film cesur, ham ve pişmanlık duymayan bir his veriyor. Bu inkar edilemez bir klasik, ancak kasıtlı kiri ve gözü kara terörü nedeniyle izlediğimde beni hala sinirlendiriyor. Cilalı ve estetik açıdan çekici bir video oyununun neredeyse ihanet hissi verdiği ölçüde, özünde ticari olmayan bir his veriyor. Oyun, filmin sıkıcı hissini yakalamakta da başarılı, sadece ortam, yetenek soğuma süreleri ve UI öğeleri gibi oyunlaştırılmış yönler talep ediyor, bu da onu IP ve PvP’nin çok garip ama mantıklı bir yan yana gelmesi haline getiriyor.
Hala bu kısmına alışmaya çalışıyorum, ancak daha iyi bir kelime bulamadığınız için kaçınılmaz olarak filmin ikonik yer işaretlerini “haritalar” olarak ve kötü adamlarını arketip çok oyunculu “kahramanlar” olarak yeniden hayal edecekseniz, doğru anlayabilir. 18 Ağustos’ta gösterime girecek olan The Texas Chain Saw Massacre hakkındaki tüm yargılarımı saklı tutuyorum, ancak birkaç saat sonra, hem unutulmaz filmin hayranı hem de yeni bir asimetrik arayan biri olarak burada takdir edecek çok şey buldum. hayatımı ele geçirecek korku oyunu.
Burada tartışılan ürünler editörlerimiz tarafından bağımsız olarak seçilmiştir. Sitemizde öne çıkan herhangi bir şeyi satın alırsanız, GameSpot gelirden pay alabilir.
