4 Şubat’ta dünyanın dört bir yanından sporcular, 24. yıllık Kış Olimpiyat Oyunlarına katılmak için Pekin’de bir araya geldi. Buz üzerinde dönen ve dans eden patenciler, hayal edilemeyen yüksekliklerden sıçrayan kayakçılar ve curling ile – iyi – bukleler, soğuk havalarda atletik başarının bu coşkulu kutlaması, izleyicilerin giderek daha fazla parçalandığı ve özel tekliflere odaklandığı bir çağda hala küresel bir izleyiciyi cezbetmeyi başarıyor. .
Spor etkinliği tüm hızıyla devam ederken ve şu anda NBC ve Peacock’da yayınlanıyorken, o havalı Olimpiyat ruhunu yakalayan iyi bir film aramak için DVD kitaplığınızı aramak veya çeşitli akış kanallarına göz atmak için daha iyi bir zaman olamaz. Parodilerden romantik komedilere ve gerçek hayattaki dramalara, Kış Olimpiyat Oyunlarını içeren filmlerin her biri, bu filmleri bu kadar izlenebilir kılan belirli bir unsura odaklanır.
Blades of Glory (2007) – 6.3
Genellikle, Olimpiyatlar çok az mizah içeren gergin olaylardır. Gergin rekabetin gerçek hayattaki kaygısını hafifletirken, etkinliğin ihtişamlı ve kutlama niteliğindeki doğasının keyfini çıkarmaya devam etmek için bundan daha iyi bir film izlenemez. Zafer Bıçakları† 2007 komedi yıldızları Will Ferrell (zirvede) ve Jon Heder (hala onu sürüyorlar) Napolyon Dinamit yüksek), ikili olarak girmeleri durumunda, belirsiz bir boşluktan geçerek Dünya Kış Sporları Oyunları’nda (Olimpiyatlar için ince örtülü bir yedek) yarışabilecek rezil buz patencileri olarak. Komedi, çok sert yargılamadan buz pateni gelenekleriyle – gösterişli müzik, modası geçmiş saç stilleri, neon renkli spandeks üniformalar – sevgiyle alay ediyor. Will Arnett ve Amy Poehler’ı ensest buz pateni ikizleri olarak öne çıkaran yıldızlardan oluşan destekleyici kadro birinci sınıf ve buz pateni sahneleri şaşırtıcı bir şekilde absürt bir şekilde zorlayıcı.
Yokuş Aşağı Yarışçı (1969) – 6.4
Rekabetin sıcaklığını ciddiye alan bir film isteyen Olimpiyat hayranları için, başka bir yere bakmayın. yokuş aşağı yarışçı† Tarafından düşünülmüş Roger Ebert “Spor hakkında yapılmış en iyi film” olarak nitelendirilen Michael Ritchie filmi, Hollywood’un genellikle kötümser bir sonla biten ham, dürüst hikayeler anlatmak için farklı film yapım tarzları denediği bir zamanda çekildi. 1969’da bu filmle zirvede olan Robert Redford’un müthiş bir başrol performansıyla ve Butch Cassidy ve Sundance Kid† yokuş aşağı yarışçı hem kayak heyecanını hem de Olimpiyat zaferinde bir şans kazanmak için yıllarca antrenman yapan ve rekabet eden sporcuların kişisel sıkıntılarını tasvir etmede mükemmel. Klişelerden uzak duran ve hem spor filmi hayranlarına hem de sadece ilgi çekici bir film izlemek isteyen ortalama sinemaseverlere hitap eden ender spor filmi.
Kesici Kenar (1992) – 6.9
Roman-com türünün 1992’de tüm gücüyle, daha önceki başarıları sayesinde, yalnızca bir zaman meselesiydi. Harry sally ile tanıştığında… ve güzel kadın, buz pateni pistine giden yolunu bulacaktı. Ve Keskin kenarKendini beğenmiş bir buz patencisi ile mavi yakalı eski hokey oyuncusunun beklenmedik profesyonel ve romantik eşleşmesine odaklanan bu film, türün bilinen (ve genellikle alay edilen) her klişesini kullanacak. Başlangıçta birbirinden nefret eden, ancak daha sonra birbirlerini sevmeye başlayan iki lider? Kontrol. Zamana, mantığa ve fizik yasalarına olan inancın askıya alınmasına dayanan olası olmayan bir final mi? Kontrol. Yine de her nasılsa, hepsi işe yarıyor ve bu büyük ölçüde Moira Kelly ve DB Sweeney’nin, birbirlerine olan nefretleri yalnızca tomurcuklanan karşılıklı çekimleriyle eşleşen, olası olmayan çift olarak kimyasından kaynaklanıyor. Sonra seç!
Harika Koşular (1993) – 7.0
Spor mazlum türünün temel taşlarından biri olan bu heyecan verici film, Kanada, Calgary’deki 1988 Kış Olimpiyatları’nda yarışmak için birçok engeli aşan Jamaikalı bir kızak takımının gerçek hayat hikayesini anlatıyor. Filmin çekiciliği, John Candy’nin 1994’teki zamansız ölümünden önceki son performanslarından birinde oynadığı koçlarıyla birlikte maçlara hazırlanan takımı tasvir eden sahnelerde yatıyor. Kahramanların sonunda kazanmadığı ender spor filmi, Serin Koşular Başarıdan çok ekip çalışmasının önemini vurgular. Altın madalya kazanıp kazanmadıkları önemli değil; önemli olan, bir arada kalmaları ve ilk etapta rekabet edebilmeleri.
Molly’nin Oyunu (2017) – 7.4
Kış Olimpiyatları sonrası hayatı konu alan tek film, Molly’nin Oyunu 2002 Oyunları için bir eleme etkinliğinde kaybeden uzman bir mogul kayakçısı olan ünlü kahraman Molly Bloom ile açılıyor. Film daha sonra Bloom’un profesyonel poker oyuncularının ve sadece “insanların hayatlarını mahvetmek için” oynayan bir film yıldızının yardımıyla organize ettiği yüksek bahisli poker yöneticisi olarak başarılı olma girişimlerine odaklanıyor. sırasında Molly’nin Oyunu açılış sahnesinden sonra olimpiyatlardan bahsetmeyi büyük ölçüde bırakıyor, yine de tipik bir spor filminin tüm özelliklerini bünyesinde barındırıyor: Zorlukların üstesinden gelen zavallı, çocuğunu başarılı olmaya iten çivi gibi sert ebeveyn ve doruğa ulaşan final maçı, ya da bu Bloom’un hapse girip girmeyeceğine karar verecek bir poker oyunu. Molly, Kış Olimpiyatları’nda rekabet edememiş olabilir, ancak filmin yavaş yavaş gösterdiği gibi, hem kayak pistlerinde hem de pis bir poker masasında başarılı olmak için gereken ruhu ve dürtüyü içeriyor.
Kartal Eddie (2015) – 7.4
Olimpiyat madalyası kazanmada başarısız olduğunu kanıtlayan bir mazlumun yer aldığı başka bir film, Kartal Eddie Michael David Edwards’ın 1988 Kış Olimpiyatları’nda kayakla atlama sporcusu olarak yarışmak için gerçek hayattaki çabalarına odaklanıyor. Taron Edgerton tarafından oynanan, akranları tarafından Eddie olarak adlandırılan Michael, sonunda Eddie’nin imkansız ihtimallere rağmen Oyunlara katılmasına yardımcı olan Bronson Peary (Hugh Jackman) tarafından çalıştırılır. sırasında Kartal Eddie spor filmlerinde yaygın olarak bulunan gıcırtılı klişelerin kurbanı oluyor, filmi bu kadar başarılı yapan şey, iki başrolün çekiciliği ve hikaye boyunca paylaştıkları kolay şakalar. Özellikle Jackman, Eddie’yi kendisinin ulaşabileceğini bilmediği bir standartta tutan titiz bir koç olarak parlıyor.
Ben, Tonya (2017) – 7.5
Hem nahoş hem de komik olan nadir bir biyografik film, ben, Tonya Kötü şöhretli bir figür olan Tonya Harding’i ham ve yılmaz bir ışıkla, empati lehine yargıda bulunmaya yöneltiyor. Film, Harding’in sert, işçi sınıfı çocukluğunu ve ona En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü kazandıran buz gibi bir performansla Allison Janney’in canlandırdığı annesi LaVona ile olan düşmanca ilişkisini anlatıyor. Nancy Kerrigan’a yapılan kötü şöhretli saldırı ve aynı zamanda Harding’in sekizinci olarak geldiği Lillehammer’daki 1994 Kış Olimpiyatları’ndaki feci performansı gösteriliyor.
Bir spor filminden daha fazlası, ben, Tonya Harding ve kocası Jeff Gillooly gibi mavi yakalılar yerine Kerrigan gibi rakipleri tercih eden Amerikan sınıf sistemine korkusuz bir bakış. Steven Rogers’ın yazdığı jilet gibi keskin bir senaryo ile Janney ve başrol oyuncusu Margot Robbie’ye (kariyerinin en iyi performansında) filmi izledikten uzun süre sonra alıntı yapacağınız bir sürü dikenli hakaret içeren gülünç bir film.
Mucize (2004) – 7.5
Gavin O’Connor’ın uzman yönlendirmesi ve Kurt Russell ile Patricia Clarkson’ın performanslarını taahhüt ettiği geleneksel bir spor filmi. mucize bazılarının dediği şeyi tasvir eder “20. yüzyılın en büyük spor anı.” Lake Placid’deki 1980 Kış Olimpiyat Oyunlarında, ABD hokey takımı tercih edilen Sovyetler Birliği takımını yarı final maçında yenerek ilerlemelerine ve nihayetinde altın madalya kazanmalarına izin verdi. Hikaye başlamak için çok zorlayıcı olduğundan, O’ Connor tür geleneklerine çok fazla özen göstermiyor ya da kendini şımartmıyor. Bunun yerine, karakterizasyona odaklanıyor ve Russell’ın Koçu Brooks’u kısaca araştırdığı kendi geçmişine sahip, ilişkilendirilebilir bir figür haline getiriyor. Bununla birlikte, filmin öne çıkan özelliği, iyi bilinen bir sonucu olan bir oyundan gerilimi çıkarmayı başaran Amerikalılar ve Ruslar arasındaki doruk noktasına ulaşan maçın olağanüstü yeniden canlandırmasıdır. Filmin IMDB kullanıcıları tarafından üst sıralarda yer alması şaşırtıcı değil çünkü iyi hissettiren sonunu fazlasıyla hak eden harika bir film.
