Gökbilimciler şimdiye kadar görülen en büyük kozmik patlamayı ortaya koyuyor

Southampton Üniversitesi liderliğindeki bir astronom ekibi, şimdiye kadar tanık olunan en büyük kozmik patlamayı ortaya çıkardı.

Patlama, bilinen herhangi bir süpernovadan (patlayan yıldız) on kat daha parlak ve bir yıldızın süper kütleli bir kara deliğe düştüğü en parlak gelgit bozulması olayından üç kat daha parlak.

AT2021lwx olarak bilinen patlama, yalnızca birkaç ay boyunca gözle görülür şekilde parlak olan çoğu süpernovaya kıyasla şu anda üç yıldan fazla sürdü. Yaklaşık 8 milyar ışıkyılı uzaklıkta, evren yaklaşık 6 milyar yaşındayken gerçekleşti ve hala bir teleskop ağı tarafından tespit ediliyor.

Araştırmacılar, patlamanın, süper kütleli bir kara delik tarafından şiddetli bir şekilde bozulan, muhtemelen güneşimizden binlerce kat daha büyük olan devasa bir gaz bulutunun sonucu olduğuna inanıyorlar. Bulutun parçaları, kara deliği çevreleyen büyük tozlu bir “çörek”in yanı sıra, kalıntıları boyunca şok dalgaları göndererek yutulacaktı. Bu tür olaylar çok nadirdir ve daha önce bu ölçekte hiçbir şeye tanık olunmamıştır.

Geçen yıl, gökbilimciler kaydedilen en parlak patlamaya tanık oldular: GRB 221009A olarak bilinen bir gama ışını patlaması. Bu, AT2021lwx’ten daha parlak olsa da, yalnızca çok kısa bir süre sürdü, yani AT2021lwx patlaması tarafından salınan toplam enerji çok daha fazla.

Araştırmanın sonuçları bugün yayınlandı. Royal Astronomical Society’nin Aylık Bildirimleri.

keşif

AT2021lwx ilk olarak 2020’de Kaliforniya’daki Zwicky Geçici Tesisi tarafından tespit edildi ve ardından Hawaii merkezli Asteroid Karasal Darbeli Son Uyarı Sistemi (ATLAS) tarafından tespit edildi. Bu tesisler, süpernovalar gibi kozmik olayları belirten parlaklığı hızla değişen geçici nesneleri ve ayrıca asteroitleri ve kuyruklu yıldızları bulmak için gece gökyüzünü araştırıyor. Şimdiye kadar patlamanın ölçeği bilinmiyordu.

Araştırmayı yöneten Southampton Üniversitesi Araştırma Görevlisi Dr. Philip Wiseman, “Bir tür süpernova ararken arama algoritmamız tarafından işaretlendiği için buna tesadüfen rastladık” diyor. “Süpernova ve gelgit bozulma olaylarının çoğu, kaybolmadan önce yalnızca birkaç ay sürer. Bir şeyin iki yıldan fazla parlak olması bir anda çok sıra dışıydı.”

Ekip nesneyi birkaç farklı teleskopla daha ayrıntılı inceledi: Neil Gehrels Swift Teleskopu (NASA, İngiltere ve İtalya arasındaki bir işbirliği), Şili’deki Yeni Teknoloji Teleskobu (Avrupa Güney Gözlemevi tarafından işletiliyor) ve La’daki Gran Telescopio Canarias. Palma, İspanya

Patlamanın ölçülmesi

Ekip, ışığın spektrumunu analiz ederek, onu farklı dalga boylarına ayırarak ve spektrumun farklı absorpsiyon ve emisyon özelliklerini ölçerek, nesneye olan mesafeyi ölçebildi.

Profesör Sebastian Hönig, “Nesneye olan mesafeyi ve bize ne kadar parlak göründüğünü öğrendikten sonra, nesnenin kaynağındaki parlaklığını hesaplayabilirsiniz. Bu hesaplamaları yaptıktan sonra, bunun son derece parlak olduğunu anladık” diyor. Araştırmanın ortak yazarlarından Southampton Üniversitesi.

Evrende AT2021lwx kadar parlak olan tek şey, kuasarlardır; üzerlerine yüksek hızda sabit bir gaz akışı olan süper kütleli kara delikler.

Yine Southampton Üniversitesi’nden ve makalenin başka bir ortak yazarı olan Profesör Mark Sullivan, “Bir kuasarda, parlaklığın zamanla yükselip alçaldığını görüyoruz. sonra birdenbire evrendeki en parlak şeylerin parlaklığı ile eşi görülmemiş bir şekilde ortaya çıkıyor.”

Patlamaya ne sebep oldu?

Böyle bir patlamaya neyin sebep olabileceğine dair farklı teoriler var, ancak Southampton liderliğindeki ekip, en makul açıklamanın, kara deliğin etrafındaki yörüngesinden çıkan aşırı büyük bir gaz bulutu (çoğunlukla hidrojen) veya toz olduğuna inanıyor. ve uçarak gönderildi.

Ekip şimdi, nesnenin yüzeyini ve sıcaklığını ortaya çıkarabilecek X-ışınları dahil olmak üzere farklı dalga boylarını ve hangi altta yatan süreçlerin gerçekleştiğini ölçerek patlama hakkında daha fazla veri toplamaya çalışıyor. Ayrıca, bunların patlamaya neyin sebep olduğuna dair teorileriyle uyuşup uyuşmadığını test etmek için yükseltilmiş hesaplamalı simülasyonlar yapacaklar.

Dr. Philip Wiseman, “Önümüzdeki birkaç yıl içinde devreye girecek olan Vera Rubin Gözlemevi’nin Eski Uzay ve Zaman Araştırması gibi yeni tesislerle, bunun gibi daha fazla etkinlik keşfetmeyi ve onlar hakkında daha fazla şey öğrenmeyi umuyoruz. Olabilir. Bu olaylar, son derece nadir olmalarına rağmen, o kadar enerjiktir ki, galaksilerin merkezlerinin zaman içinde nasıl değiştiğine dair kilit süreçlerdir.”