Herkesin bildiği ve aslında hakkında pek bir şey bilmediğiniz bu markalar var. JVC’de bunlardan biri. Pek çok kişi kesinlikle Japon üreticinin elektronik ürünleriyle temas kurmuştur, ancak Apple ve Co.’nun aksine, zihninizde bir yüzünüz veya belirli bir imajınız yok. Peki JVC markasının arkasında kim var?
JVC’de bir çeşit Steve Jobs olsaydı, markanın çekicilik faktörü bugün biraz daha büyük olabilirdi. Çünkü hi-fi cihazları, televizyonları, video cihazları ve video kameraları üreten Japon üreticisinin üç harfinin arkasında neredeyse 100 yıllık bir tarih yatıyor. Japon şirketi olmadan VHS ve dolayısıyla video cihazları için dünya çapında bir standart olmazdı. Samsung, Hitachi, Panasonic, Sony – bugün neredeyse her çocuk bu Asya elektronik devlerini tanıyor. JVC de bu ligde oynamalı, ancak çok özel nedenlerden dolayı sessiz bir dev olmaya devam ediyor.
Şirketin zarif kısıtlaması, Asyalı kökleri ile bile açıklanamaz. Çünkü JVC’nin arkasında aslında ABD’li gramofon ve gomalak plak üreticisi Victor Talking Machine Company var.
1920’lerin başında, Victor adı herkesin gözlerini parlattı. O zamanlar ABD şirketi, iş ses kayıtlarını işitilebilir hale getirmeye geldiğinde öncülerden biriydi. Victor, ününü artırmak için dünyanın dört bir yanında konumlar kurar. Victor Company of Japan, Limited – veya kısaca JVC – 1927’de kapılarını böyle açtı.
Yokohama merkezli bir Victor yan kuruluşu olarak JVC, 1930’lardan kalma kayıtları iyileştirmeyle ilgilendi. Aynı zamanda fonograf denilen gerekli çalma cihazı da üretilir.
Ancak ABD ile Japonya arasındaki kurumsal evlilik tarihi gelişmeler nedeniyle çok uzun sürmez. İkinci Dünya Savaşı bağlantıyı bitirdi. JVC başlangıçta savaş sırasında ve sonrasında bağımsız olarak çalışır.
Devralma JVC’yi başlattı
1950’lerin başından itibaren JVC üretime devam eder. Bu arada Japonlar sadece fonograf ve plak değil, aynı zamanda radyo, hoparlör ve ilk televizyonları da üretiyorlar.
1954’te Japon rakip Matsushita, JVC’nin işini devraldı. Panasonic markası da Matsushita Group’a ait olup, aynı zamanda yurtdışında ihracat markası olarak kurulmaktadır.
JVC’yi satın aldıktan sonra Matsushita, JVC’nin tüm işlerini önceden hazırlanmış bir şablona sıkıştırma hatasına düşmez. Aksine: JVC bir marka olarak kalır ve kendi kararlarınızı verme özgürlüğüne sahiptir.
Kararın her iki şirket için de avantajlı olduğu ortaya çıktı. JVC uzun zamandır sadece ses kayıtlarını tekrarlanabilir hale getirmekle kalmayıp, aynı zamanda ses ve görüntüyü aynı anda oynatma fikrini de düşündü. Bir video cihazı için ilk fikirler olgunlaştı.
Matsushita ise bundan sonra daha çok ses alanına odaklanacak ancak yeni yan markanın deneyiminden faydalanacak. İlk yaygın cihaz, 1956’da JVC marka adını taşıyan ilk stereo plakçalardır.
JVC, VHS’yi başarıya ulaştırıyor
1960’lardan itibaren JVC’deki geliştirme ekibi, görüntü ve ses kaydetmenin ve kaydı televizyondaki bir cihazda oynatmanın teknik bir yolu üzerinde çalıştı. O zamanlar birçok şirket bir ev video kayıt cihazı üzerinde çalışıyordu. Gerçek bir yarış başlıyor.
JVC’ye ek olarak, Philips, Sony ve Grundig de yarışıyor. Sözde format savaşında, Hollandalılar başlangıçta avantaja sahip. 1971’de Philips, o dönemde ticari olarak başarılı olan ilk video formatı olan VCR formatını sundu. 1975’te Sony, Betamax’ı takip etti.
JVC tüm gelişimi gözlemledi ve bir yıl sonra, 1976’da kendi formatını sundu: VHS. Japonlar ilk olmasa da rekabetin neyi yanlış yaptığını fark ettiler.
Bu nedenle JVC’nin başından beri VHS formatını olabildiğince hızlı ve dünya çapında pazarlamak için bir planı vardı. Her şeyden önce JVC, ev kullanımı için ilk VHS video kaydedici olan HR-3300’ü sunar.
Çok daha önemlisi: JVC, diğer üreticilere cömert lisanslar verir. Sonuç olarak, birçok VHS cihazı kısa süre içinde piyasaya akın eder, teknik geliştirmeler ilerler ve cihaz fiyatları düşer. Bu yaklaşımla JVC, VHS’yi yalnızca birkaç yıl içinde dünya çapında bir video standardı haline getirmeyi ve formatlarıyla rekabeti pazarın dışına itmeyi başarıyor.
Önümüzdeki birkaç yıl içinde JVC, VHS formatının daha da geliştirilmesi için çok fazla enerji harcıyor. Aynı zamanda, Japon elektronik şirketi hırslı hobi film yapımcıları için başka video cihazları geliştiriyor.
Burada da JVC sessizce iz bırakmayı başarır. 1995 yılında şirket ilk cep boyutunda dijital video kamerayı piyasaya sürdü. Ancak bundan sonra, JVC çevresinde fark edilir derecede daha sessizdir.
Yeniden satış ve yeni bölüm
Yeni milenyumun başlamasıyla birlikte, tüketici elektroniği pazarı her zamankinden daha kısa aralıklarla yeni cihazlar için can atıyor. JVC gibi gelişime her zaman büyük önem vermiş bir şirket, bu hıza ayak uyduramıyor ya da ayak uyduramıyor ya da ayak uyduramıyor.
Yerli ve yabancı ticaretin katı ayrımı şimdi bir engel teşkil ediyor. Japonya’da JVC, orijinal kurucu adı olan Victor markası altında yüksek kaliteli hi-fi ekipmanı satmaktadır.
Yurtdışında şirketin ürünleri JVC markasını taşımaktadır. Bu cihazlar aynı zamanda en yüksek talepleri karşılıyor ancak ev tipi cihazların yüksek standardına ulaşamıyor. Bu şimdi dış pazarlarda ciddi satış düşüşleri şeklinde intikam alıyor.
Bu gelişme, Matsushita ve JVC’nin ayrılmasına yol açar. Elektronik şirketi Kenwood, şirket hisselerini devralır. 2008’de bu, üç yıl sonra Yokohama merkezli JVCKENWOOD Corporation olan JVC Kenwood Holdings Inc. oldu.
Bir ABD şirketi ebelik hizmeti sunsa bile, JVC Asya köklerini hiçbir zaman inkar etmemiştir. Belki de şirket, iki yönlü satış modeline çok uzun süre takılıp kalmıştır. Giderek daha hızlı dönen bir dünyada bu yanlış bir strateji olabilir.
Ancak, JVC hala orada. Diğer rakipler hızlı satış konusunda spekülasyon yapıp başarısız olurken, JVC ürünlerinin kalitesine her zaman çok zaman ayırmıştır. Şirket hiçbir zaman kitlelere hizmet etmedi, ancak teknoloji meraklısı bir hayran kitlesini mutlu etti. Ve onlar için JVC sessiz bir devdir ve öyle kalacaktır.
