Galileo uzay aracı, 1989 yılında STS-34 görevinde uzay mekiği Atlantis tarafından fırlatıldı. Jüpiter’e 7 Aralık 1995’te, altı yıldan biraz daha uzun bir süre sonra, Venüs ve Dünya’nın yerçekimsel yardımcı uçuşları yoluyla ulaştı. Galileo, dev gezegenin atmosferini, uydularını ve manyetosferini yörüngeden kapsamlı bir şekilde incelemek için Jüpiter’e 10 bilim aleti ve bir atmosferik sonda taşıdı. Galileo, Jüpiter’in yörüngesine giren ilk uzay aracıydı ve Jüpiter’in atmosferine ilk sondayı fırlattı. 2003 yılında Galileo’nun görevi, yerel ayları kirletme ihtimalini ortadan kaldırmak için yörünge aracını Jüpiter’in atmosferine saniyede yaklaşık 50 kilometre hızla göndererek sonlandırıldı. Kredi bilgileri: NASA/JPL
Herhangi bir uzay aracının dokuz canı olduğu söylenebilecekse, bu Galileo’ydu. Lansmanı sırasında, bu misyon[{” attribute=””>Jupiter was the most sophisticated science spacecraft ever built. But the expectation of great science rewards almost was ruined when the spacecraft’s main antenna refused to unfurl. Saving Galileo is the story of how NASA’s Galileo mission — designed, built and operated by NASA’s Jet Propulsion Laboratory — was kept alive despite a multitude of technical challenges, including a years-long launch delay after the loss of the space shuttle Challenger and then the devastating failure of its main antenna following the spacecraft’s launch. It is also the story of a tight-knit team of scientists and engineers who were forged by adversity into what many came to call a family.
Saving Galileo tells how, despite many challenges and limitations, Galileo proved a resounding success.
NASA’nın Galileo’su, Jüpiter gezegenini ve uydularını incelemek için 18 Ekim 1989’da fırlatılan insansız bir uzay aracıydı. Adını ünlü İtalyan gökbilimci Galileo Galilei’den alan görev, Jüpiter’in atmosferi, manyetosferi ve çeşitli uyduları hakkında ayrıntılı bir anlayış sağlamak için tasarlandı.
Uzay aracı iki ana bileşenden oluşuyordu: bir yörünge aracı ve bir atmosferik sonda. Yörünge aracı, Jüpiter’i ve uydularını gözlemlemekten sorumluyken, sonda doğrudan Jüpiter’in atmosferine girmek ve verileri Dünya’ya geri iletmek için tasarlandı.
Güneş sisteminde uzun bir yolculuktan sonra Galileo, 7 Aralık 1995’te Jüpiter’e ulaştı ve yoğun ısı ve basınç tarafından yok edilmeden önce Jüpiter’in atmosferine dalarak yaklaşık bir saat boyunca veri ileten atmosferik sondasını serbest bıraktı.
Bu arada, yörünge aracı, Io, Europa, Ganymede ve Callisto dahil olmak üzere Jüpiter’in en büyük uydularına çok sayıda uçuş gerçekleştirerek görevine devam etti. Uzay aracı, diğer önemli keşiflerin yanı sıra Europa’da yer altı okyanuslarına, Io’da volkanik aktiviteye ve Ganymede çevresinde bir manyetik alana dair kanıtlar keşfetti. Görev birkaç kez uzatıldı ve nihayet 21 Eylül 2003’te, Jüpiter uydularının karasal mikroplarla olası kirlenmesini önlemek için yörünge aracı kasıtlı olarak Jüpiter’in atmosferine gönderildiğinde sona erdi.
JPL ve Uzay Çağı Video Serisi
