Uzaktan çalışma neden şehirler için yüzyılın fırsatı?

Giderek artan bir fikir birliğine göre, uzaktan çalışma şehirlere zarar veriyor. Ancak bu görüş birliği yanlıştır.

Gelecekteki bir editör olarak, işimin bir parçası da, çalışma ve yaşama şeklimizde büyük ölçekli değişikliklere yol açan birçok şikayeti dinlemek ve değerlendirmektir. Uzaktan çalışmanın şehirler üzerindeki etkisiyle ilgili en büyük iki şikayetin birbirini dışladığını fark ettim. Bu şikayetler şunlardır:

1. Uzaktan çalışma kötüdür çünkü dijital göçebelerin şehirlere akın etmesine ve kıt konut kaynaklarını aşırı kullanmasına olanak tanır – arzı azaltır, talebi artırır ve böylece fiyatları yükseltir. yerel halkı kendi topluluklarından fiyatlandırır.

2. Uzaktan çalışma kötü çünkü çalışanların şehir dışına çıkıp istedikleri yerde yaşamalarına (veya banliyölerden işe gidip gelmeyi bırakmalarına) olanak tanıyor. Bu, ofis alanını boş bırakır ve şehir merkezini hayalet kasabalara çevirerek yerel işletmelere zarar verir ve vergi gelirlerini büyük ölçüde azaltmak şehirleri yaşanabilir kılan şehir hizmetlerini finanse eden.

İlk şikayet, uzaktan çalışmanın şehirlere çok fazla insan getirdiğini söylüyor; ikincisi, uzaktan çalışmanın çok fazla insanı uzaklaştırdığını söylüyor.

Peki hangisi? Çok fazla insan mı yoksa yeterli değil mi?

Gerçekte olan şey, insan kültürünün şehirlerden daha hızlı değişmesidir.

Uzaktan çalışma evlere olan talebi artırırken ofislere olan talebi azaltıyor. Bu uyumsuzluk, şehirlerin meskun mahallerinde çok fazla insan olmasına ve iş alanlarında yetersiz kalmasına neden olur.

Şehirler “istikrarsız” hale geldiğinde

Birkaç yıl önce, New York’ta içecekler ve parmak yiyeceklerle bir tür teknoloji ürünü tanıtım etkinliğine katıldım. Ürünü hatırlamıyorum ama yerini asla unutmayacağım. Eski bir binanın giriş katındaydı, tuhaf, penceresiz bir dikdörtgen prizma.

“Burası eskiden atlar için bir ahırdı,” diye bilgilendirildim. Bir zamanlar at pisliğiyle tanınan bir yer artık halkla ilişkiler için kullanılıyor. (Buraya kendi şakanızı ekleyin.)

1900 yılında şehrin 75.000 atını beslemek için 4.500 ahırı vardı. Ancak 1908’de şehirdeki otomobil sayısı at sayısını geçti.

Krizi hayal edin. Arabalar aniden bu ahırları kullanılmaz hale getirdi ve (şehrin ünlü köprüleri ve trenleriyle birlikte) işçilerin Long Island’a taşınmasına ve işe gidip gelmesine olanak sağladı. Aniden şehir boş apartmanlar ve işe yaramaz ahırlarla doldu. Sonuç olarak, at taşımacılığı işinde çalışan on binlerce insan işini kaybetti.

Hikayeden alınacak ders, sonradan görmenin değeridir. O zamanlar bir kriz gibi görünen şey, her zaman kaçınılmaz ve kaçınılmaz olan hızlı değişimin geçici istikrarsızlığıydı.

Günümüzün uzaktan çalışma “krizi” de aynı ışık altında görülmelidir.

Gerçek kriz statükodur

Atlar çoktan otomobil lehine gitti. Bugün, çoğu Amerikan şehri arabaların etrafında inşa edilmiştir. Amerika’da her büyüklükteki şehirde her gün, şehirlere giden yollarda sabahları trafik sıkışıklığı oluyor ve geceleri diğer yönde trafik sıkışıklığı oluyor.

Tüm bu kirlilik, araba kazaları ve milyonlarca insanın işe gidip gelme sefaleti, insan bedenlerini çalışanların nefret ettikleri insanlıktan çıkaran ofislerde veya alanlarda çalıştıkları şehirlere taşıma hizmetinde var.

Akşamları, hafta sonları ve tatillerde, tüm bu yolcular zamanlarını ve paralarını şehir dışında harcıyorlar. Sonuç olarak, şehir tüccarları tüm bu işleri kaçırıyor ve şehir tüm bu vergi gelirini kaçırıyor.

Bu sefil statükoyu korumak için neden bu kadar çok çalışıyoruz?

Çözüm tam önümüzde, 30 kat yüksekliğinde

Önümüzdeki yıllarda şehirler, uzaktan çalışma devrimini destekleyecek şekilde gelişecek. Binalar öğrenecek.

Kısa dönemde, Çözüm ne kadar açıksa kriz de o kadar gerçektir.: Uzaktan çalışma devrimi başladığından beri, tüm ofis alanlarının yaklaşık yarısı artık kullanılmıyor — bu nedenle, mümkün olan en kısa sürede, mevcut kentsel ofis alanımızın en az yarısını konuta dönüştürmemiz gerekiyor.

Konut arzını artırarak, şehirler daha uygun fiyatlı hale gelecek. Ve artık boş olan alan, şehirleri daha yaşanabilir ve arzu edilir kılmak için kullanılabilir ve bu nedenle vergilendirilebilir (yerleşik uçuş nedeniyle kaybedilen vergi gelirinin şehir hizmetlerini azalttığı, şehirleri daha da kötüleştirdiği ve daha fazla insanın ayrılmak).

Ve yerel işletmeler, geceleri ve hafta sonları boş binaları değiştiren tüm bu yeni sakinlerle gelişecek.

Daha fazla konut, yerel halkı fiyatlandırmadan daha fazla Airbnb kiralaması anlamına gelir. Airbnb konukları, ev sahibi sakinlerin yan işlerle uğraşmasını sağlamakla kalmaz, aynı zamanda işleri şehirdeki tüccarlara, özellikle de barlara ve restoranlara yönlendirir. Ayrıca, şehirler tüm bu ekstra ziyaretçilerden doğrudan ve ikincil vergi gelirleri toplar.

Evden çalışan uzaktan çalışanlar şehirlerden kaçmaz çünkü şehirler doğası gereği yaşanamaz. Bunu yapıyorlar çünkü şehirler onları polis, sağlık ve kamu olanakları yoluyla yaşanabilir kılmak için vergi gelirine sahip değil.

Şehirler, barınma gereksinimlerini değiştirerek canlanabilir.

Ofis alanlarında genellikle pencerelerle dolu tek bir duvar bulunur.

Dairelerin bir duvarında pencere olmasına izin verecek şekilde kodu değiştirerek ve diğer kısıtlamaları (dairelerin bir balkonu veya arka avlusu olması gereklilikleri gibi) ortadan kaldırarak, ofis alanları evlere dönüştürülebilir ve bina sahipleri için ana masraf kurulumdur. çok daha fazla sıhhi tesisat.

Şehirler, gelecekteki vergi gelirlerini mevcut iş bölgelerinde okullar, parklar ve topluluk alanları inşa etmek için kullanarak bu dönüşümü daha da teşvik edebilir.

Şehirler için en verimli ve faydalı senaryo, şehirlerde yaşayan uzaktan çalışan sayısını en üst düzeye çıkarmaktır. Bunu yapmak işe gidip gelmeyi ve boş ofis binalarından kaynaklanan vergi gelirlerini büyük ölçüde azaltır. Ve şehirleri herkes için çok daha yaşanabilir hale getirme projesine uygulanabilecek vergi gelirlerini büyük ölçüde artırıyorsunuz.

İlk adım, uzaktan çalışmanın şimdi ve gelecekte olduğunu anlamak ve tam olarak kabul etmektir. İşletmeler bir daha asla mevcut tüm ofis alanlarını tam olarak işgal edemeyecek.

Bu nedenle, uzaktan çalışmayı sorun olarak görmek yerine, bunun şehirleri canlandırmak için yüzyılın fırsatı olduğunun farkına varın.