Söz yazarı James Blake’in en son albümü Wind Down, Berlin merkezli ses teknolojisi şirketi Endel’in kurucu ortağı Oleg Stavitsky ile tanışmaya giderken kulaklarımda çalıyor. Güneş ışığı yağmura dönerken, piyano eşliğindeki melankolik ambiyans parçaları ruh halimi yansıtıyor. Bu bir tesadüf olmayabilir, diyor Stavitsky, Endel’in müziğin ortak yaratıcısı olarak Blake ile birlikte anıldığı albümün jeneriğine işaret ederek.
Wind Down, Blake’in adını ve yüzünü taşırken ve malzemelerinden karıştırılırken – davul ritimleri ve melodiler içeren ayrı “stem” parçalar sağladı – Endel’in teknolojisi nihai ürünü oluşturdu. Binlerce şirket içi gövde üzerinde eğitilen ses motoru, dinleyicilerin kalp atış hızı, sıcaklık veya günün saati gibi dış etkenlere uyum sağlayarak dinleyiciler için kişiselleştirilmiş “ses manzaraları” oluşturur. Stavitsky, Brian Eno’nun “üretken müziğinden” ilham aldığını, insanların makinelerin düzenleyebileceği ve yeniden düzenleyebileceği bir çerçeve oluşturduğunu söylüyor.
Müzik yapay zekasının Turing Testi iyi bir tatsa, Blake-Endel albümü benimkini geçemez. Biraz daha az soğutulmuş ses manzaralarını tercih ederim. Ama Endel’in hedef kitlesi ben değilim. “İşlevsel” müzik – balina şarkısı, beyaz gürültü, arka planda çalmak üzere tasarlanmış herhangi bir şey – ayda 10 milyar dinleme alıyor, diyor Stavitsky, geçen yılın toplamını ikiye katlıyor ve tüm dinleme pazarının yüzde 7 ila yüzde 10’una katkıda bulunuyor. Gerçek insanlar makineleri dinliyor: Endel, tüm akış platformlarında aylık 2 milyondan fazla dinleyiciye ulaştığını, Amazon.com ile bir oynatma listesi ortaklığı kurduğunu ve Kanadalı elektronika sanatçısı Grimes ile bir “AI Lullaby” yayınladığını söylüyor.
Bunların hepsi, haklı olarak işlevsel müziğin tehlikeli bir takozun ince ucu olup olmadığını merak etmeye başlayan plak şirketlerini sarsacak kadar ciddi. Şimdilik, Endel’in teknolojisi müziği C majör ölçeğine bağlı kalmak gibi katı spesifikasyonlara göre yapıyor ve bebekleri ve yetişkinleri uyutmak gibi görevler için film müziği sağlamayı amaçlıyor. Ancak ChatGPT veya buna benzer bir şeyin sıfırdan James Blake veya Grimes benzeri veya Beatles benzeri müzikler yaratması ne kadar sürer? Yapay zeka destekli müzik bestecisi Benoit Carre, hazır şarkılar üretmek için henüz “büyük kırmızı düğme” olmadığını söylüyor, ancak yapay zeka araçlarının zaten yapabileceklerini işaret ediyor: Çeşitli türlerde şarkı parçacıkları oluşturun, stilleri taklit edin bireysel söz yazarlarının ve belirli şarkıcıların vokal tınılarını benimseyin.
Yirmi yıl önce MP3 dosya paylaşımındaki son büyük kesintiye uyurgezerce ayak uyduran plak şirketleri, normalde muzak olarak nitelendirilen şeylere yüksek sesle ve öfkeyle yanıt veriyor. Universal Music Group NV’nin yakın zamanda “düşük kaliteli işlevsel içeriği” patlattıktan sonra (muhtemelen UMG’ye ait bir plak şirketi tarafından yayınlanan Wind Down’ı içermez), akış platformlarının sanatçıların eski kataloglarını kazıyan AI hizmetlerine karşı önlem almasını istediği bildirildi. makinelerini eğitmek için. Hissedarlar gergin: Exane BNP Paribas’taki analistler bu ayın başlarında yapay zeka kesintisi potansiyeline atıfta bulunarak UMG’nin notunu düşürdüğünde, hisse senedi tek bir günde 2 milyar Euro (2,2 milyar dolar, kabaca 17.962 Rs. 17.962 crore) piyasa değeri kaybetti.
Meslektaşım Parmy Olson’ın yazdığı gibi, yapay zeka korkuluklara ihtiyaç duyan sosyal olarak yıkıcı bir teknoloji olsa da, bu “beyaz gürültüye karşı savaş” konusunda daha kendi kendine hizmet eden ve performatif bir şeyler de var. UMG, insanlığın geleceğinden çok, halihazırda açıkça eşitsiz olan bir müzik yayını modelini koruyor. Spotify Technology SA gibi platformlarda işlevsel müzik öne çıkıyorsa, bunun nedeni, toplu pazar payları baskı altında olan müzik şirketleriyle yapılan müzakerelerde kaldıraç işlevi görmesidir.
Ayrıca, AI tarafından tehdit edilen tüm sanatçılar arasında, ikonik pop yıldızlarının – akışların yüzde 90’ını oluşturan ilk yüzde 1’in – geleceğe en dayanıklı olmaları da oldukça muhtemeldir. UMG, insanların gerçekten dinlediği müziği ön planda tutmak için akış platformu Deezer SA ile yeni bir “sanatçı merkezli” ödeme modeli üzerinde çalışıyor. Ve Endel’den Stavitsky, insanların yıldız gücüne sahip olduğunu biliyor: Tutkusu, plak şirketlerini, teknolojisinin Taylor Swift veya the Weeknd gibi sanatçıların eski kataloglarından yararlanarak mevcut albümlerin ses düzeni versiyonlarını üretmesine izin vermeye ikna etmek. Bu, rock aristokrasisini bozamaz, güçlendirebilir.
Asıl mesele, besin zincirinin alt kısımlarında olanlar içindir. Stavitsky, “Gürültüyü kesmek çok daha zor olacak” diyor. Yapay zekayı sanatçılar için bir tehditten ziyade bir araç olarak iyimser görenler bile endişeli. Paris merkezli müzik şirketi Believe SA’nın başkanı Denis Ladegaillerie, AI’nın müzisyenlere, punk neslinin “tek ihtiyacınız olan üç akorun” şarkı yazımında demokratik bir devrimi ateşlemesi gibi yardımcı olabileceğini söylüyor. Ancak aynı zamanda, küratörlük algoritmalarının zaten kazananın hepsini aldığı dinleme alışkanlıklarını teşvik ettiği küresel bir müzik pazarında eşitlik ve çeşitliliğin daha da fazla korumaya ihtiyaç duyacağını söylüyor. “Düzenleyiciler için burada gerçek bir sorun var” diyor.
Müziğin yıkıcı geleceği bu nedenle geçmişine çok benzeme riski taşıyor: gürültülü ve eşitsiz. Plak şirketleri, akış platformlarından daha “insan” müzik lehine evi temizlemelerini istemekte tamamen yanlış değil. Ancak bu aynı zamanda, akış ganimetlerini dağıtmanın ve yeni insan sanatçıların ortaya çıkmasını sağlamanın daha adil yollarını düşünmek için iyi bir an. Balinalar müzikal olarak nesli tükenmekte olan bir tür olmak üzereyse, geri kalanımız için ne umut var?
© 2023 Bloomberg LP
