TechCrunch Küresel İlişkiler Projesi, teknoloji sektörü ile küresel siyaset arasındaki giderek daha fazla iç içe geçen ilişkiyi inceliyor.
Ulusal rekabet avantajı için zamansız arayış, küreselleşmeyle birlikte hızlanmıştır. Soğuk Savaş sırasında, Amerika Birleşik Devletleri ve SSCB ideolojik ve askeri bir yarışta savaştı, ancak asla tüketim ürünleri üzerinde olmadı: Hiçbir Amerikalı bir Sovyet ekmek kızartma makinesi satın almakla ilgilenmedi.
Şimdi, çizgiler bulanık; ülkeler, tüm ekonomileri ve her savaş alanında avantaj için savaşıyorlar. Tüketici ve kurumsal ürünlerdeki teknolojik üstünlük, hava, kara, deniz, uzay ve siber için büyük güç yarışını doğrudan besliyor.
Startup kurucuları ve mühendisleri de bu mücadeledeki rollerinin giderek daha fazla farkına varıyor. Bu insanlar George W. Bush tarzı şovenistler değiller, ancak liberal demokrasiyi desteklemek ve ön saflardaki insanların işlerini yapmak için en iyi araçlara sahip olmasını sağlamak istiyorlar.
Bu, Körfez Bölgesi’ndeki Vietnam Savaşı protestolarından kaynaklanan savaş karşıtı duyguların Afganistan ve özellikle Irak’taki savaşlara karşı savaş karşıtı protestolara yoğunlaştığı son birkaç on yılda büyük bir değişim. Son yıllarda ulusal güvenlik sözleşmeleri üzerinde çalışmaya karşı bazı yüksek profilli protestolara rağmen, şimdi Silikon Vadisi’nin Amerikan anavatanını ve müttefiklerini düşmanlardan korumak için öncü savunma teknolojisine yönelik orijinal kültürüne bir dönüş görüyoruz. Gerçekten de, giderek daha fazla insan, özellikle Çin’in yükselişiyle karşı karşıya kalırken, savunma teknolojisi konusunda Pentagon ve müttefiklerimizle özel olarak çalışmak istiyor. gerçekten iki taraflı birkaç konumdan biri olmak kutuplaşmış bir Washington’da.
Savunma teknolojisine dalan mühendisler için, her alandaki zorluklar ve fırsatlar kapsamlıdır. Havada, Çin hipersonik bir füzeyi başarıyla test ettiğine inanılıyor — ABD’nin istihbarat tahminlerine dayalı olarak elde etmesine yıllar uzakta olduğu düşünülen bir teknoloji. Seyahatinin hızı ve sensörlerin onu tespit edememesi göz önüne alındığında, hipersonik bir füze Amerika’nın mevcut hava savunma sistemlerinin çoğunu etkisiz hale getirecektir.
Ayrıca tamamen yeni bir hava tehdidinin ortaya çıktığını görüyoruz: Görünürde neredeyse hiçbir insan operatörü olmadan hızla konuşlandırılabilen ucuz ve şiddetli insansız hava araçları sürüleri. ABD’li general Frank McKenzie yakın zamanda bu “Costco dronları” olarak adlandırıldı depo perakendecisinden sonra ve muhtemelen iyi donanımlı ABD kuvvetlerini ezebilecek küçük savunma bütçeleri olan ülkeleri göreceğiz.
Benzer şekilde denizde, binlerce denizci tarafından yönetilen büyük ve pahalı uçak gemilerinden küçük, ucuz ve özerk gemilere doğru bir kayma görüyoruz. Hükümetler (veya devlet dışı aktörler) artık kritik deniz ticaret yollarını, savunması çok zor olan yollarla bozabilir. Bu arada, suların altında, düşmanların küresel ekonominin büyüyen bir bölümünü taşıyan denizaltı internet kablolarına erişme ve bunları bozma yeteneği giderek artıyor.
Uzayda, Rusya sadece birkaç hafta önce doğrudan yükselen, uydu karşıtı bir silahı test etti bu bireysel uyduları yok eder. Böyle bir saldırı, GPS’i ve küresel iletişimi (ve bunlara bağlı olan ticaret, ulaşım ve lojistik) ortadan kaldırabilir ve ayrıca ortaya çıkan enkaz nedeniyle potansiyel olarak dünyaya yakın alanın çoğunu uydular için kullanılamaz hale getirebilir. Bu silahları tespit etmek zor ve mevcut savunma teknolojileriyle durdurmak daha da zor.
Son olarak, siber alanda, son on yılda siber güvenlik sektörüne akan on milyarlarca dolara rağmen, şirketler ve hükümetler, büyük ölçekli hizmet reddi ve bilgi hırsızlığı girişimleriyle fidye ve casusluğa karşı olağanüstü derecede savunmasız kalıyor. Devasa SolarWinds saldırısından bir yıl sonradevlet güdümlü siber savaşı önlemeye veya bunlara karşı savunmaya daha yakın değiliz.
Tüm bu alanlardaki tüm bu problemler açıkta kalmaya devam ediyor ve Amerika Birleşik Devletleri, bunlarla yüzleşmeyi başaramazsa – ekonomik, politik ve askeri olarak – kaybedecek en fazla şeye sahip.
Sonuç olarak, karmaşık ve zorlu zorluklar, tam da en iyi mühendislerin ve başlangıç kurucularının üzerinde çalışmak istediği türden sorunlardır. Büyüyen bir eleştiri korosu var – üst düzey sivil savunma yetkililerinden bile – Washington bürokratlarına karşı, düşmanlarımızın ortaya koyduğu zorluklar için savunmamızın yetersiz donatıldığına dair giderek artan kanıtlara rağmen, her zamanki gibi iş yapmaya devam ediyor.
Günümüzün savunma dünyasında düşmanla karşılaştık ve o kendimiz: Startup’lar Pentagon’un eskimiş tedarik sistemleri tarafından hemen engelleniyor. Bir an önce bu bürokrasiyi aşmamız ve en iyi teknolojilere sahip olmayan, ancak en iyi teknolojilere sahip olmayan çok rahat, yetkili ve yerleşik tekelleri ve oligopolleri rahatsız edici bir şekilde yerinden etmemiz gerekiyor. yapmak en iyi lobicilere sahip. Ülkenin önde gelen savunma müteahhitleri bilindiği gibi, büyük “primerleri” yoldan çekmeliyiz. Bir zamanlar harika ama şimdi takip eden, yavaş hareket eden, en az rekabetçi atletlerimizi Olimpiyatlarda şiddetli rekabette Amerika’yı temsil etmeleri için asla göndermezdik. Bizi kaybedenlerden emin yapar. Öyleyse neden kritik savunma arenasında bunun olmasına izin vererek boş boş oturuyoruz?
Savunma Bakanlığı, yeni başlayanları bünyesine katmak için çeşitli programlar uygulamaya koydu. Bu programlar iyi niyetli, ancak asıl noktayı kaçırıyorlar: Pentagon, tedarik taktik kitabını çöpe atmalı ve düşmanlarımızın bugün fiilen kullandığı silahlar için savunmasını yeniden inşa etmelidir. Bir F-35 Müşterek Taarruz Uçağının, birim başına 100 milyon dolardan fazlaya mal olan, “Costco insansız hava araçları” tarafından etkisiz hale getirilebilir. Amerika’nın uzun süredir devam eden savunma üstünlüğü, ülkeleri asimetrik bir şekilde yenilik yapmaya yöneltti – ve şimdi öne geçiyorlar.
İyi haber şu ki, asimetrik olarak rekabet etmek Silikon Vadisi’nin ve startup kurucularının her gün yaptığı şeydir. Hırsları ve kıt kaynakları, sürekli olarak daha azıyla daha fazlasını yapmaları anlamına gelir. Yerleşik yerleşiklere karşı çıkarlar, zayıflıklarını belirlerler ve rekabet avantajı yaratmak için onları acımasızca sömürirler. Amerika’nın savunmasını güçlendirmeye hazır teknolojiye ve giderek daha fazla bilgi birikimine ve insanlara sahibiz. Şimdi sadece Pentagon’un kendisinden daha fazlasını talep etmeye başlamasına ve rekabet açısından en avantajlı yükselen Amerikan startup’larına büyük sözleşmeler vermeye istekli olmasına ihtiyacımız var.
Pentagon’da değişim çok önemli olsa da, Amerika’nın ötesinde, küresel olarak liberal demokrasilere savunmalarında da yardım etme fırsatı var. Avrupa’da, kıtanın savunmasına uygulanabilecek inanılmaz bir yetenek ve mevcut teknoloji zenginliği var. Yine de savunma sistemleri, önemli birlikte çalışabilirlik zorlukları olan teknolojik bir Babil Kulesi’dir. Yeni nesil teknolojiler için savunma standartlarını modernize etmek sadece Amerika Birleşik Devletleri’ne değil, müttefiklerimizin çoğuna da yardımcı olacaktır.
Amerika bugün, savaşın tüm alanlarında ve birçok ekonomik sektörde erozyona uğrayan avantajlarla, yakın geçmişteki rekabet avantajlarımıza yönelik en büyük zorlukla karşı karşıyadır. Düşmanlar, zayıflıkların şiddetlenmesi ve istismar edilmesi için her zamankinden daha agresif bir şekilde dürtüyorlar. Ama özünde, Amerika’nın değerleri ve etkisi bize hâlâ muazzam bir yumuşak güç sunuyor: yeni fikirlere, yeni insanlara ve yeni fırsatlara açıklık. Açık değerlerimizi, Çin ve Rusya gibi düşmanların izinsiz giren otoriterliğine karşı savunmak isteğe bağlı değildir. Savunma teknolojisi, Silikon Vadisi için bir sonraki büyük sektördür, eğer diğer tüm sektörler önümüzdeki yıllarda barışı sağlamak için ABD’ye güvenecekse.
