Beklenmedik Resim Mükemmelliğinde Bir Slam Dunk

Ben Affleck yönetmen koltuğuna geri dönüyor ve Matt Damon ile ekranda yeniden bir araya geliyor. Hava. hakkında ilk duyduğumda Havaöncül bana gerçekten özel bir şeyin güvenini vermedi.

Farkında olmayanlar için, Hava Nike’ın basketbol efsanesi Michael Jordan ile bir ayakkabı anlaşması imzalamaya çalışmasının hikayesine dayanıyor. Tüm zamanların en büyük basketbol oyuncusu olarak kabul edilen bir adam olan Michael Jordan, bu hikayenin yazıldığı tarihte sadece bir NBA çaylağıydı. “Bir ayakkabıyla ilgili bir film ne kadar ilgi çekici olabilir?” diye sorduğunuzu duyar gibiyim. – kendime sorduğum aynı soru.

Sonra filmi izledim, her sahnesinde insanlık ve yürek dolu harika bir filmcilik buldum. Argo harikaydı ve aynı tarzın çoğunu burada görüyorum. Hava yine de bir yönetmen olarak Affleck için başka bir seviye. Daha sonra Matt Damon monologuna 80’ler dolu bir montajla her seçim ilk saniyeden itibaren mükemmel hissettirdi. Her sahneye o kadar yapıştırılmıştım ki, neredeyse iki saatlik çalışma süresi uçup gitti! Affleck, çekimler başlamadan önce her çekimde tam olarak ne istediğini biliyormuş gibi hissettirdi. Matt Damon ve Viola Davis arasındaki belirli bir sahne, yakın plan çekimlerin kullanılması nedeniyle beni şaşırttı. Bu, sahnenin önemini artırdı ve gösterdi; bu, farklı şekilde çekilseydi biraz daha göze çarpmayacak bir şeydi. Bu, Affleck’in filmde yakın çekimleri gerçekten etkili bir şekilde kullandığı tek zaman değil; bir önem duygusu yaratır ve kelimeler olmadan daha fazlasının söylenmesine izin verir.

Elbette her film, sinemanın bel kemiği olan senaryosu kadar güçlüdür, büyük yönetmenler ve oyuncular, kötü bir senaryoyla ancak bu kadarını yapabilir. Yazar Alex Convery’nin olağanüstü bir iş çıkardığını söylemekten memnuniyet duyuyorum, sıfır dolgu olmadan her kelimenin bir amacı var. Hiçbir şey boşa gitmiş veya yanlış yerleştirilmiş gibi hissettirmez, her şeyin bir anlamı vardır.

Güçlü bir senaryo ile film için net bir tonu ve vizyonu olan bir yönetmenin bu birleşimi, geriye tek bir şey bırakıyor: yıldız bir kadro! Ah oğlum, Hava yıldız bir oyuncu kadrosu var. Ben Affleck, Matt Damon, Viola Davis, Chris Tucker, Jason Bateman ve daha fazlası.

Çaylak Michael Jordan’ı Nike için tanımlayan ve ardından bir anlaşma için onun peşine düşen Sonny Vaccaro’yu oynayan Damon’la başlayalım. Damon burada kariyerinin en iyi performanslarından birini sergiliyor, her sahne bir öncekiyle aynı önem ağırlığıyla sunuluyor. Belki de göze çarpan sahne, beni gerçekten ürperten, film çalan bir monologdur. Sözler benimle kişisel düzeyde bağlantı kurmakla kalmadı, aynı zamanda büyük bir inanç ve bağ kurulabilirlikle ifade edildi. Oyunculuğun ötesinde, Damon’ın söylediği şeyin gerçek olduğuna kendisinin inandığı gibi geldi. Bunun dışında, Jerry Maguire’daki Tom Cruise ve Cuba Gooding Jr.’dan bu yana bir filmde daha ilgi çekici telefon konuşmaları görmemiştim. Jerry Maguire’ı görmediyseniz (lütfen izleyin), şimdiye kadar yaptığınız en komik, en gergin ve en önemli telefon görüşmelerini düşünün, fikri anlayacaksınız.

Damon, monolog dışında ne kadar olağanüstü olsa da, gösteriyi çalmaktan çok uzak. Gerçekte, bu filmdeki hiç kimse şovu çalmıyor çünkü herkes harika, Viola Davis, Michael’ın annesi rolünde ve beni her kelimeye bağladı. Affleck, Nike’ın kurucu ortağı Phil Knight olarak sahip olduğu her sahnede parlıyor, sadece kostümleri için değil, onu görmek bir zevkti! Jason Bateman ve Chris Tucker, Damon’ı desteklemek için harika bir iş çıkarıyorlar ve Damon’la pek çok sahneleri var. Özellikle Bateman, komik banyo sahnelerinden anlaşma yürümezse ne olacağına dair ciddi konuşmalara kadar burada komedi ve drama arasındaki çizgiyi mükemmel bir şekilde takip ediyor. Buradaki diğer inanılmaz göze çarpan performanslar nedeniyle performansı göz ardı edilebilir, ancak benim için, herkesin konuşulan her kelimede ve hatta konuşmadıkları zamanlarda bile mükemmele yakın olduğu bir filmde kendisininkini fazlasıyla tutuyor.

Her insan öne çıkıyor derken, her insanı kastediyorum. Tek bir sahnede olmaları ya da sadece beş replik olması önemli değildi. Her performans unutulmazdı, elbette, bu kadrodan daha azını beklemiyordum, ancak kadrolu filmler her zaman başarılı olmuyor.

Bu film hakkında söylenecek olumsuz bir şey yok, ancak efsanevi basketbol yıldızı Michael Jordan’a dayanan bir film için not etmenin önemli olduğunu düşünüyorum, tekil değilse bile, tüm zamanların en rekabetçi sporcularından biri. Efsanenin kendisi, daha çok Nike için ve ilerleyen sporcular için birçok şeyi değiştiren bir ayakkabının öyküsünün arka planını oluşturuyor. En büyük sürpriz, bu filmin başarılı olması için Michael’a odaklanmasına gerek olmamasıydı. Bu, dahil olan herkesin harika işinin bir kanıtı.

Özet

Üzüldüm ama her yönüyle Hava; bende uzun süre kalacak bir film. Bir ayakkabı anlaşmasıyla ilgili bir filmin sandığınızdan çok doğası gereği insani ve iş hakkında çok daha az olmasını beklemiyordum. Çok az film her yönü bu şekilde yakalar. Hava sahip olmak. Zamanı geldiğinde bunun birden fazla ödül aldığını görmeseydik şok olurdum. Böyle bir şey varsa, mükemmel bir film yapımcılığı oyunu oynadı. Aynı zamanda, animasyon yardımcı yıldızları içermeyen ilk ve tek Michael Jordan filmi, ancak onu izlemek de fena değil.

Senin için daha fazlası