Özünde, HBO’lar Halefiyet her zaman, gerçekten taptıkları ve onaylanmayı arzuladıkları tek tanrıya – oldukça anlaşılır bir şekilde tanıştığı herkesi moron olarak düşünen çok zengin, çok insan bir adama – saldırmak ve onu tahttan indirmek için ellerinden gelen her şeyi yapan insanlarla ilgili bir hikaye olmuştur.
Halefiyet Logan Roy’un müstakbel halefleri onu zor bir duruma sokmaya ne kadar uğraşırsa uğraşsın, onun yenilemeyeceğini bize hatırlatmak için üç sezon geçirdi – dizi boyunca tekrarlanmasıyla güçlenen bir fikir. Bu tekrar verdi Halefiyet Şovun Roy’lar için hala yeni, keşfedilmemiş derinlikler bulduğunu ve ardından işlerin değişeceğinden ne kadar emin olsalar da herkesi yerlerine geri koyduğunu hissettiği geçmişte bir tür Sisifos umutsuzluğu.
Ancak dördüncü ve son sezonunda, Halefiyet klasik anlatı oyun kitabına o kadar bağlı kalıyor ki, bazen cesur seçimler yapacak cesareti yokmuş gibi geliyor. Gösteri, izleyicilerin bu karakterleri çok özel, tanıdık dinamiklerle ne kadar sevdiğini biliyor ve onları bolca sunuyor. Ancak bu sezon, karanlık hicivin sonsuza kadar devam etmesi için can atan hayranları büyüleyeceğinden emin olsa da, gösterinin son canlılığı için daha taze, daha dinamik bir moda geçmesini bekleyenler hayal kırıklığına uğrayabilir.
Birçok yönden, ilk parça Halefiyet‘ın dördüncü sezonu, dizinin milyarder medya titanı Logan Roy (Brian Cox) ile onun hırslı, derinden kırılmış çocukları arasındaki temel güç dinamiklerini ilk ortaya koyan birinci sezon köklerine bir dönüş gibi geliyor. Müthiş gayretli başarısız oğlu Kendall (Jeremy Strong), kısmen, bağımlılıklarının iyiye gitmediği anlarda ailenin haber imparatorluğunun varisi olduğunu bildiği için, kısmen, babasının onaylanmasını tüm kardeşlerinden daha çok arzulamaktadır. o.
Her zaman olduğu gibi, Siobhan (Sarah Snook) oyunu olabildiğince az zarar verecekmiş gibi görünürken, istediğini elde etmek için oyunu oynama konusunda kurnaz olduğu kadar da mantıklıdır. Roman (Kieran Culkin), tüm performatif pisliklerine ve kimsenin kendisini beklemediği bir yerde ortaya çıkma eğilimine rağmen, herkesin yalnızca kendisini kollamak yerine “onları” bir birim olarak düşündüğünü varsaydığında kendisinin en güvende olduğunu bilir. Ve Logan’ın en yaşlı ve en sakallı çocuğu olan Connor (Alan Ruck), ailesinin bitmek bilmeyen tartışmalarının ortasında hâlâ orada, herkesin başarısız olmaya mahkum olduğunu bildiği siyasi çabalarda anlam ve amaç bulmak için elinden gelen her şeyi yapıyor.
Bir ömür boyu birbirlerine karşı ustaca oynandıktan sonra, Halefiyet‘ın üçüncü sezonu, Logan’ın en küçük üç çocuğunu, babalarının hepsini dışlamak için güç oyunundan sersemletti – Shiv, Roman ve Kendall’ı gösteri için uğursuz hissettirecek bir şekilde birleştiren bir savaş eylemi. Roy kardeşler, babalarını yenmek için hala birleşik bir cephedir. Halefiyet‘nin dördüncü sezonu açılıyor, ancak gösteri, bırakın kazanabileceklerini bir yana, bir takım olarak kazanmaya ne kadar kararlı olduklarını sorgulamanıza neden olacak şekilde kişiler arası sürtüşmelere odaklanmak için hiç zaman kaybetmiyor.
Shiv’in korkak koca sülüğü Tom Wambsgans (Matthew Macfadyen), Roy kardeşin babalarını devirmek için yaptığı son hilenin başarısız olmasının nedeni olduğundan, köşesinde erkek kardeşlerinden başka kimse yoktur ve aynısı hem Roman hem de Roman için geçerlidir. Kendall. Waystar RoyCo’nun yakın zamandaki geçici CEO’su Gerri Kellman’ın (J. Smith-Cameron) Roman’a karşı hissettiği zayıf ve çarpık yakınlık ne olursa olsun, görünüşe göre ölü gibi görünüyor ve Kendall’ın geçmişi, onu akranlarının gözünde istenmeyen bir kişi haline getirdi. Kredisine göre, 4. sezon bu karakter vuruşlarını basitçe tekrar oynatamayacağını biliyor ve bunun yerine Roy çocuklarını birbirleri dışında diğer herkesten bu kadar yabancı hissettiren şeyi pekiştirmek için onlara dokunuyor.
Ancak şu anki durumlarında bile – Logan’ın GoJo’dan Lukas Matsson’a (Alexander Skarsgård) satmayı planladığı gibi göründüğü halde – Roys kardeşler yardım edemezler ama ikinci kez birbirlerini tahmin ederler ve Halefiyet Çoğu zaman aynı şeyden daha fazlası gibi hissetmesine rağmen, yardım edemem ama hepsinin tuhaf, ısıran trajikomedisinden zevk alıyorum. Kuzen Greg’in (Nicholas Braun), Logan’a neden bir ihtiyaç anında çocuklarının hiçbir yerde bulunamadığını, öne çıkıp bu çocuklarla nasıl konuştuğunu sorarak kızartılması talebini kabul etmesi gibi gerçekten komik, yakıcı anlar. karakterler yıllar içinde daha keskin hale geldi.
Kuzen Greg’in (Nicholas Braun), Logan’a neden bir ihtiyaç anında çocuklarının hiçbir yerde bulunamadığını, öne çıkıp bu çocuklarla nasıl konuştuğunu sorarak kızartılması talebini kabul etmesi gibi gerçekten komik, yakıcı anlar. karakterler yıllar içinde daha keskin hale geldi. Ancak bu anlar nadirdir ve birkaç parlak nokta dışında, HalefiyetGreg ve Tom’u, tüm bunların sizi bir noktada güldürmek için yapıldığını gösteren karikatürize şakacılar olarak birlikte beceriksizce hareket etmeye bırakmak rahat.
Basına sunulan dört bölümde, Halefiyet bu destanı olabildiğince uzatmaya çalışan ve yine de yalnızca aşamalı olarak hareket eden bir tutma modelinde mutlulukla sıkışmış hissediyor. Şov ileriye doğru bir ivme yakaladığında bile, Halefiyet sonunu hızlandırma korkusuyla asla sonuna kadar eğilmek istemiyor gibi görünüyor. Ama final net bir şekilde görünürken, bu tereddüt sonunda işe yarıyor. Halefiyet birkaç iyilik.
