Arasında mandaloryalıikinci sezonu ve nasıl oynandığı Boba Fett’in Kitabı, Mando ve Grogu’nun 3. sezon geri dönüşlerinin, maceralarının ne kadar riskli hale geldiğini anlatan bir ciddiyetle vurulması şaşırtıcı olmazdı. Ama velakin, mandaloryalı‘nin 3. sezon prömiyeri, şovun ilk prömiyeri yapıldığı andaki haline çok daha amaçlı bir dönüş gibi hissettirdi: yeni nesil gençleri şekillendirmeye odaklanan uzayda büyük ve bazen oldukça aptalca bir gezinti. Yıldız Savaşları sadık.
Disney ve Lucasfilm, tüm Disney Plus serilerinin izleyicilerin her an oyuna girebilecekleri kadar erişilebilir olmasını istese de, mandaloryalı‘nin 3. sezon prömiyeri, Din Djarin’in (Pedro Pascal) üvey oğlu Grogu için isteyerek maskesini düşürmesiyle dizinin ne kadar ilgili ve karmaşık hale geldiğini netleştiriyor. Yönetmen Rick Famuyiwa ve yazar Jon Favreau’dan “Bölüm 17: The Apostate”, ödül avcısı baba / Güce duyarlı oğul ikilisini, Mando’yu ifşa ettiği için kurtarmak için yeni bir yolculuğa çıkarken yeniden bir araya gelmiş ve kendilerini iyi hissederek yakalıyor. başka biriyle yüz yüze – Mandalor kodunun ihlali.
Mandalor kültürünün yeni yönlerini parça parça anlatan iki sezonun ardından, genç bir Mandalorian’ın göreve başlama törenini denetleyen Armorer’da (Emily Swallow) “The Apostate”ın açılış şekli, dizinin yeni bir bölüme nasıl girdiğinin bir göstergesi gibi geliyor. mevcudiyeti, entrika ile yönlendirmek yerine daha fazla bilgi sağlayarak tanımlanır. Yoda’nın türünden bir bebeği görmenin ne kadar çılgınca olduğu gibi, genç Mandalorianların nasıl sürüye dahil edildiğini ve ilk çocuk boyutundaki beskar miğferlerini (kafaları büyüdükçe muhtemelen yeniden dövmeleri gerekiyor) verildiğini görmek ilginç. yaş).
“The Apostate” ile ilgili daha da büyüleyici olan şey, bölümün diğer Mandaloryalılara kısa bakışlarını ve aksiyon set parçalarını Din ve Bo-Katan Kryze gibi diğerleri üzerinde baskı kuran Mandalor kültürel kimliğinin önemli parçalarını göstermek için nasıl kullandığıdır. Kate Sackhoff).
Din’in bir yandan diğerine bağlılığı nedeniyle bir aileden kovulma olasılığıyla boğuşurken, “Dönek” Mandalorların bir halk olarak geleneklerine üyelerinden herhangi birinden daha fazla değer verdiğini de açıkça ortaya koyuyor. – bireyler olarak The Way’e bağlı değillermiş gibi görünseler bile. Din’in bulma arayışının ardındaki motivasyon olarak zorlayıcı ve sonra kendini arındırmak Mandalore’un canlı sularında, “The Apostate”, Mando ve Grogu’yu bir başka uzay görevi serisine göndermek için bir neden olarak olay örgüsünü kısa sürede kullanıyor; Greef Karga (Carl Weathers) ve Peli Motto (Amy Sedaris) gibi figürler.
Mando’yu takip ederek yeni ve geliştirilmiş – ve çoğunlukla korsansız – gezegen Nevarro gibi yerlere giderken, hissedebilirsiniz mandaloryalı o klasik yaşanmış ve pratik olarak yaratılmış olandan yararlanmaya çalışmak Yıldız Savaşları büyü. Özellikle “Apostate”in Grogu’ya veya onun kuklayla canlandırılmış diğer küçük uzaylı yaratıklarından herhangi birine odaklandığı anlarda, onu ilk yapan şeyi hatırlamak kolaydır. mandaloryalı hayattan daha büyük olan bu çağda farklı hissedin Yıldız Savaşları anlatılar. Ama “Dönek” Hikayesi o kadar hızlı ilerliyor ki, zengin detayının tamamını takdir etme şansınız asla olmuyor. .
gibi bir şeye kıyasla Andortüm bu yaratıcı seçimler, mandaloryalı Görünüşe göre Disney’in şov etrafında sürdürmeye kararlı olduğu prestije bitişik yutturmaca kadar yaşamak için yeterince çaba göstermiyor. Ama gerçek bundan daha fazlası mandaloryalıüçüncü sezonuna giren yarım saatlik bir dizi ve Disney çok ilgileniyor mümkün olduğu kadar devam etmesini sağlamak.
“Mürted” olduğunu varsaymak tamamen adil gelmiyor yalnız nasıl konuşur mandaloryalıüçüncü sezonun tamamı ortaya çıkacak. Ancak bölümün aşırı uzun tekrara dayalı şakaları ve gelecekteki tema parkı cazibe merkezleri için perdeler gibi hissettiren aksiyon parçaları gibi şeylerde, şu hissine kapılıyorsunuz: mandaloryalıhızlı, kolay heyecanlara gidiyor ve bu noktada mutlaka en sürükleyici hikayeyi anlatmıyor.
Yine, muhtemelen daha fazlası var mandaloryalıüçüncü sezonu prömiyerinden daha fazla düşünürdünüz. Şovun, Grogu’nun etrafındaki dünya hakkında çok daha nüanslı bir anlayış kazandığını ima etmesi gibi, “The Apostate”de iyi işleyen bazı şeyleri yeniden gözden geçirmesi veya genişletmesi çok olası. Ancak kendi başına ele alındığında, bölüm arzulanandan fazlasını bırakıyor – özellikle de görmeyi dört gözle bekliyorsanız mandaloryalı biraz daha cesur ve yeni bir şey deneyin.
