Gökbilimciler bilim için büyük çaba sarf edecekler. Son zamanlarda, düzinelerce gökbilimci, güneybatı ABD’deki en cazip yerlerden birine, Las Vegas’a seyahat etme talihsizliğine uğradı. Ama şehrin parlak ışıkları için orada değillerdi – binlerce ışıkyılı uzaklıktaki bir yıldızın çok loş ışığını gözlemlemek için oradaydılar. Ve özellikle görmek istedikleri şey, o yıldızın ışığının birkaç saniyeliğine yanıp sönmesiydi. Bu ışık eksikliği, NASA’nın Lucy misyonunun odak noktası olacak Truva asteroitlerinden biri olan Eurybates’in boyutunu belirlemelerine yardımcı olacak tam verileri sağladı.
Bilim adamlarının aradığı şey bir okültasyondu. Çoğu insan bu fenomenin en yaygın biçimini bilir – bir tutulma. Ancak örtülmeler herhangi bir arka plan yıldızıyla olabilir ve herhangi bir ön plan nesnesinden kaynaklanabilir. Asteroitler tarafından yıldızların bu küçük örtülmelerinin nerede meydana geleceğini hesaplamak, önemli miktarda yörünge mekaniği ve işlem gücü gerektirir. Dünyanın kendisi doğru bir şekilde hizalanmalı ve asteroitler ve yıldızlar tam olarak hizalanmalı ve yeterince büyük olmalıdır.
Bir asteroit yeterince büyükse, yıldızın ışığında, büyüklüğü için bir vekil ölçüm olarak kullanılabilecek bir gölge eşdeğerine neden olacaktır. Eurybates’in neden olduğu gölge yaklaşık 64 km (40 mil) genişliğindeydi, ancak bilim adamları kesin boyutlarını bilmiyorlardı. Bu yüzden, gölge Nevadan çölünü geçerken çevresine gözlem alanları kurdular ve yıldızın gizlendiği süreyi ölçtüler.
20 Ekim’de düzinelerce bilim insanı, örtülmeyi mümkün olduğu kadar çok yakalamak için bir düzende yayıldı ve bu gözlemsel verileri, Lucy misyonunun Truva asteroitlerine yönelik hedeflerinden biri olan Eurybates’in gerçek boyutunu hesaplamak için kullandı. Tüm bilimde olduğu gibi, asla göründüğü kadar kolay değildir.
Bir çölde gerçekleşmesine rağmen, bulutlar neredeyse tüm örtülmeyi gizledi ve asteroitin gerçek kapsamını bulmak için gereken verileri toplamayı imkansız hale getirdi. Hubble, hesaplamaları daha da karmaşık hale getirmek için, Eurybates’in yörüngesinde dönen ve örtülme sırasında ideal bir şekilde konumlanmadıysa verileri karıştırabilecek bir ay buldu.
Şans eseri yıldızlar (ve asteroitler ve bulutlar) hizalandı ve bilim adamları Eurybates’in boyutunu daha iyi sınırlamak için gerekli verileri toplayabildiler. Bu güncellenmiş tahmin, astronomların Lucy’nin diğer hedeflerinin boyutunu daha iyi tahmin etmesine de izin vermelidir. Bu aynı zamanda Lucy ekibinin gözlemleyeceği tek okültasyon olmayacak – seyahat edecekler, büyük olasılıkla Las Vegas’tan çok daha az misafirperver yerlere, Lucy’nin 2033’te başka bir Truva asteroidi olan Patroclus’tan son uçuşuna kadar.
NASA’nın Lucy Misyonu için asteroitleri boyutlandırmak için bir yıldızın yanıp sönmesini izlemek
Alıntı: Gökbilimciler, boyutunu tam olarak ölçmek için bir asteroidin gölgesi altında sıraya girdiler (2022, 2 Şubat) 2 Şubat 2022’de https://phys.org/news/2022-02-astronomers-lined-asteroid-shadow-size.html adresinden alındı.
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
