Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania
Artıları
MCU’yu büyük şekillerde genişletir
İyi yere düşen bir sürü mizah
Jonathan Majors büyüleyici
Eksileri
Hikaye ve oyuncu kadrosu zaman zaman çok ince yayılıyor
Duygusal vuruşlar düz düşüyor
Destekleyici kadro yeterince kullanılmamış gibi hissettiriyor
İtibaren Çılgınlığın Çoklu Evreninde Doctor Strange ile Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania, Marvel Studios son zamanlarda film adlarına çok şey sıkıştırıyor. Profesyonel olarak bu filmler hakkında düzenli olarak yazmak zorunda olan herkes için baş ağrısı olan bir trend, kesinlikle, ancak stüdyo her filmle sinematik evrenini genişletmeye çalıştığı için mantıklı.
Başlık şikayetleri bir yana, Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania MCU’daki maceralar için başka bir yeni, harika derecede tuhaf yol açar, ancak filmin hırsı bazen başka türlü eğlenceli bir oyuncu kadrosunu ve dalga geçtiği ilgi çekici kavramları geride bırakır.
Küçük kahramanlar büyük bir tehditle karşı karşıya
Peyton Reed’in yönettiği filmin senaryosu Jeff Loveness’a ait. Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania boyut değiştiren, böcek temalı kahramanlardan oluşan tüm grubu sürgünden kaçmaya çalışan güçlü bir kötü adamla savaşmak için tuhaf, atom altı bir evrene gönderen bir hikaye için Ant-Man serisinin çekirdek kadrosunun çoğunu geri getiriyor.
Paul Rudd, Ant-Man Scott Lang rolüyle, Evangeline Lilly ise bilim adamı Hope van Dyne, namı diğer Wasp rolüyle geri dönüyor. Sırasıyla Hank Pym ve Janet van Dyne olarak Michael Douglas ve Michelle Pfeiffer, orijinal Ant-Man ve Wasp ve ayrıca Kathryn Newton (garip) Scott’ın kızı Cassie Lang rolünde.
kuantum geri dönen Karınca Adam kahramanlarını, Jonathan Majors’ın canlandırdığı, zamanda ve uzayda yolculuk yapan bir fatih olan Kang ile karşı karşıya getirir (Lovecraft Ülkesi). Karakter, Marvel’s’ta tasvir edilen Majors karakterinin alternatif bir versiyonudur. Loki “Kalan Kişi” olarak adlandırılan dizi ve yakında çıkacak olan birden fazla Marvel filminde oynaması beklenen karakterin birçok çeşidinden biri.
Marvel tuhaflaşıyor
Ne kuantum Tutarlı bir hikayeden yoksun olabilir, ancak kapsamı tamamen telafi eder.
Bahsi geçenler gibi Çılgınlığın Çoklu Evrenibirlikte Örümcek Adam: Eve Dönüş Yok ve son birkaç Thor filmi, kuantum MCU’nun geniş, evreni genişleten bir bölümü gibi hissettiriyor ve Marvel karakterlerinin oynaması için yeni, anlatısal bir sanal alan sunuyor. Nerede Çılgınlığın Çoklu Evreni Ve Eve Dönüş Yok Kapıyı alternatif boyutlara açtı ve Thor, MCU’nun kozmik erişimini genişletti, kuantum algımızın tipik sınırlarının ötesinde var olan mikroskobik bir evren olan Kuantum Alemi ile küçülerek ters yöne gider.
Marvel ve Reed, Kuantum Diyarını, duyarlı binalardan ve konuşan brokoliye, sakinlerin geniş çöllerden yemyeşil, neon renkli ormanlara kadar çeşitli bölgelerde bindiği devasa, amip benzeri varlıklara kadar tuhaf, gerçeküstü yaratıklar ve manzaralardan oluşan renkli bir toplulukla dolduruyor. kalabalık, bilimkurgu şehir manzaralarına. Bu, MCU’da şimdiye kadar gördüğümüz en tuhaf ortam – ne kadar garip olduğu göz önüne alındığında, bu çok şey söylüyor Çılgınlığın Çoklu Evreni almaya istekliydi – ve Marvel’in film evreninin parlak, çizgi roman paletini bir Alejandro Jodorowsky ateşli rüyasının tuhaf, fiziğe meydan okuyan tuhaflığıyla harmanlıyor.
Quantumania’da ne işe yarar?
İşler ne kadar garipleşirse gelişsin, oyuncu kadrosu kuantum macerada oynadıkları rollerden memnun görünüyorlar.
Douglas ve Pfeiffer, yeşil ekran gösterisinin ortasında bile her zamanki gibi güvenilir bir şekilde eğlenceli ve birbirleriyle ve oyuncu kadrosunun geri kalanıyla harika bir kimyaya sahipler. Rolleri güçlerini ortaya koyuyor ve aynı şey Rudd, Lilly ve Newton’un filmde oynadığı roller için de söylenebilir. karınca adam ailesi hissediyor bir aile gibi ve kuantum onları, sadece takım arkadaşı olmanın ötesine geçen bir bağı paylaştıkları için Marvel hayranlarının tipik olarak Fantastik Dörtlü ile ilişkilendirdiği türden sıkı sıkıya bağlı süper kahraman takımı olarak kurar.
Rudd, izleyicilerin MCU karakterinden (ve rollerinin çoğundan) beklediği türden büyüleyici, asla çok ciddi olmayan bir performans sergiliyor ve A-lister’larla dolu bir kadroda bile, o herhangi bir sahnenin en eğlenceli unsuru. içinde. Marvel, Ant-Man’i zekice ortalama bir Joe kahramanına dönüştürdü ve Rudd, karakterin abartılı kahramanlar ve kötü adamlarla dolu bir dünyaya dair geniş gözlü görüşünü aktarmak için mükemmel bir aktör.
Öte yandan Majors, uğursuz emellerine sessizce sakin, metodik yaklaşımı onu katlanarak daha korkutucu yapan ve aynı zamanda serbest kaldığı ender anları gerçekten ürkütücü hissettiren uğursuz Kang kadar mükemmel bir kadroya sahip. Kang, MCU’da soğukkanlı bir fatih ve Majors, Thor, Doctor Strange ve Hulk tarafından korunan bir dünyada bile yıkıcı potansiyelini satmak için performansında doğru dengeyi buluyor.
kuantum dolaşıklığı
Yine de bu konuda çok şey var Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania bu, filmin oyuncu seçimleriyle bir araya gelmiyor.
Ele alınacak çok fazla anlatı zemini varken, kuantum en ilginç yeni karakterlerinden ve konseptlerinden bazılarını sinir bozucu derecede küçük bölümler halinde sunuyor, seyirciyi hiçbir zaman karşılığını vermeyen ilgi çekici olay örgüsü noktalarıyla ve ana hikaye onlarsız hızla ilerlerken sonunda yolun kenarında bırakılan taze, büyüleyici karakterlerle dalga geçiyor. William Jackson Harper’ın canlandırdığı yeterince kullanılmayan, telepatik bir karakter, bunun en korkunç örneklerinden biridir ve bazen şöyle hissettirir: kuantum yeni karakterler yaratmakla, etraflarında hikayeler inşa etmekten daha çok ilgileniyor.
Bu çılgın hız aynı zamanda hikayenin duygusal vuruşlarına da zarar veriyor ve olay örgüsü hızla ilerlemeden önce asla bir akor çalmayı başaramıyor. Anlatıdaki bu hızlı yol, filmin hızlı mizah tarzıyla iyi çalışıyor, ancak aksiyon hiçbir zaman olayların duygusal bedelinin karakterlerde veya seyircide oluşmasına izin verecek kadar uzun süre duraklamıyor.
Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania yeterince iyi
Sırasında Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania hiçbir zaman MCU’nun bugüne kadarki en iyi filmleriyle aynı seviyeye tam olarak yükselmedi, yine de onu Marvel filmlerinin en alt seviyesinden uzak tutmak için yeterli – ki bu ne olursa olsun tamamen eğlenceli bir film grubu.
Rudd’un performansı ve kahramanların macera setlerinin süper aile havası kuantum Diğer MCU filmlerinin dışında ve Majors’ın Kang’ı tüyler ürpertici tasviri, tüm projeyi bir adım öteye taşıyor. kadar komik değil Thor: Ragnarok (hatta önceki Karınca Adam filmleri) ne de Kaptan Amerika filmlerinin çoğu kadar destansı, ama kuantum orada Çılgınlığın Çoklu Evreni bugüne kadarki en tuhaf Marvel filmleri arasında.
Hikaye tüm bu tuhaflığı daha tutarlı bir şeye karıştıramasa bile bu kesinlikle bir şey.
Karınca Adam ve Yaban Arısı: Quantumania şimdi sinemalarda.
