M. Night Shyamalan’ın harika olduğu bir şey varsa, o da seyirciyi tahminde tutmaktır. Shyamalan’ın en iyi filmleri neredeyse her zaman bazı büyük gizemlere odaklanın veya sonunda bunun başından beri bir gizem olduğunu ortaya çıkarın. Bu amaçla yeni filmi Kabini çal film yapımcısının kaptan köşkünde. Film kısa ve öz bir şekilde kışkırtıcı bir şekilde kuruluyor. büyüleyici bir gizem bu çözülür ve en son sahneye kadar açılır.
Yol boyunca, Shyamalan’ın yön ve senaryo (Steve Desmond ve Michael Sherman ile birlikte yazdığı) izleyiciyi bakış açıları arasında ileri geri sallıyor ve inancın doğasını düşünmemizi sağlıyor. Her gördüğüne inanıyor musun? Kanıta ihtiyacın var mı? Gerçek kesinlikle çoğu zaman olan bir konudur. Ancak bu ana temanın ötesinde, Kabini çal neredeyse her yönden iyi çalışıyor, onu gerçekten parkın dışına atacak bir enerji kıvılcımı ve entrika eksik.
Paul G. Tremblay’in bir romanından uyarlanmıştır. Kabini çal Tatilleri için rustik bir kulübe kiralamaya karar veren bir aileyi konu alıyor: Wen (Kristen Cui) adında genç bir kız ve babası Eric (Jonathan Groff) ve Andrew (Ben Aldridge). Filmin ilk sahnesinde Wen, ardından babası dört yabancıyla karşı karşıya gelir. Kapıyı çaldıktan ve kibarca sorduktan sonra, bu yabancılar insanlık tarihinin en önemli işi olduğunu söyledikleri şey için kendilerini kabine girmeye zorlarlar.
Yabancılar Leonard (Dave Bautista), Sabrina (Nikki Amuka-Bird), Adriane (Abby Quinn) ve Redmond (Rupert Grint). Birlikte aileye ölmek için üçünden birini seçmeleri gerektiğini söylerler; aksi halde dünyanın sonu gelecek. Bu şok edici iddia, mantıksal olarak korkudan çok şüphecilik ve inançsızlıkla karşılandı ve bu nedenle yabancılar Eric, Andrew ve Wen’i yalan söylemediklerine ikna etmek için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar.
G/O Media komisyon alabilir
Ama yalan söylüyor olmalılar, değil mi? Tüm filmin özü bu ve Shyamalan her iki taraf için de argümanlar ve ipuçları sağlıyor. Bu yabancıların ayrıntılı bir hilenin parçası olabileceğine dair ipuçları var. Öte yandan, bazı iddialar belki de doğruyu söylüyorlar. Tüm bunları anlamak neredeyse imkansız, ancak başrol oyuncularının performanslarıyla büyük bir özenle aktarılıyor.
Çünkü, görüyorsunuz, Leonard, Sabrina, Adriane ve Redmond açıkça şiddet yanlısı değiller. Bu silahlara sahipler ve eve zorla girdiler ama aynı zamanda içtenlikle aileyi söylediklerinin gerçek olduğuna ikna etmeye çalışıyorlar. Özellikle Bautista, Leonard rolünde içten ve güzel bir performans sergiliyor. Evet, iriyarı, hantal bir adam ama Leonard kibar, nazik ve düşünceli. O kadar hoş ve tatlı ki neredeyse ona inanmaya başlıyorsun. Olmazsa en iyilerinden biri the en iyisi, Bautista’nın giderek etkileyicileşen kariyerinin performansları.
Aileyi merkezde oynayan Groff, Aldridge ve Cui de tamamen gerçekleştirilmiş, dikkate değer performanslar sergiliyor. Tabii ki, seyircinin hikayeye girme yolu onlar, alçakgönüllü aile artık bu imkansız sorumluluğa sahip olduklarını ve aile üyelerinin her birinin binmek için kendi benzersiz ve bazen zıt roller coaster’a sahip olduğunu söyledi. Her biri, “Bu doğru olamaz”dan “Belki bu doğrudur”a kadar gider ve aralarında her türden nüans vardır. Bu performanslar ayrıca, zaman zaman kıyamet konusundan daha küçük hissedebilen bir filmi yükseltmeye yardımcı olur.
Karakterler ve izleyiciler bunun iki tarafını tarttıkça, film burada bozmayacağımız şekillerde sürekli tırmanıyor. Ama Shyamalan’ın biraz duraksadığını hissettiğim yer burası. Rağmen Kabini çal R olarak derecelendirildi, ne zaman aşırı şiddet içeren sahneler olsa, kamera bu olmadan önce uzaklaşıyor. Duyarız ama sesi hiçbir zaman görseli kadar etkili olmaz. Bu kesinlikle çok bilinçli bir seçimdi ama filmin yükselen geriliminin bir dokunuşla yolunu kaybetmeye başlamasının birkaç yolundan biri..
Bir diğeri de, tahmin edeceğiniz gibi, Shyamalan’ın Kabini çal ringa balığı ile. Bir işe yarayacağını düşündüğünüz yanlar ve ipuçları ama öyle değil. Yani izlerken, sonunda işe yarayacağını umarak bu tek sahneyi veya bu tuhaf cümleyi kafanızın bir köşesinde tutuyorsunuz. Ve yine de, çoğu yok. Filmin nihai açıklaması tamamen tatmin edici ve inanılmaz derecede iyi yapılmış olsa da, bir araya getirildiğinde bir şekilde kutuda fazladan birkaç parça bırakan bir bulmaca gibi geliyor.
sonunda Kabini çal, her şeyi doğru yapan bir film olduğu hissine kapılıyorsunuz. Hikaye iyi ilerliyor, gereksiz bir olay örgüsü yok, sizi baştan sona meşgul ediyor ve akılda kalıcı, uyumlu bir şekilde bitiyor. Bununla birlikte, – performansları bir yana – hiçbir şeyin yukarıda ve öteye gitmediği filmlerden sadece biri. Sadece orada. Olur. İşe yarıyor ama yalnızca çok nadir durumlarda gerçek bir huşu ve merak uyandırıyor, bu çok iyi bir filmi harika olmaktan ayıran bir şey.
Sonuç olarak düşünmüyorum Kabini çal M. Night Shyamalan’ın bugüne kadarki en iyi filmlerinden biridir, ancak kesinlikle onun altındaki kategoridedir. Sağlam. Seyircisine hem izlerken hem de sonrasında düşünecek çok şey veren ama asla bunun ötesine geçmeyen güçlü, eğlenceli bir film.
Kabini çal cuma sinemalarda açılıyor.
Daha fazla io9 haberi ister misiniz? En son ne zaman bekleyeceğinizi kontrol edin hayret, Yıldız Savaşlarıve Yıldız Savaşları yayınlar, sırada ne var? Film ve TV’de DC Universeve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.
