Veri, bir ülke sisteminin ekonomik ve sosyal ilerlemesine rehberlik eden stratejik bir kaynaktır. Hükümetler dahil herkes bu varsayımda hemfikirdir, maalesef “veri olgunluğunun” olmaması, kilit hedeflere ulaşılmasının önünde (hem özel sektörde hem de kamu sektöründe) ciddi bir engel oluşturmaktadır. Alarm, YouGov tarafından HPE (Hewlett Packard Enterprise) adına tüm sektörlerde faaliyet gösteren 8.600’den fazla karar verici şirket üzerinde yürütülen uluslararası bir araştırma tarafından gündeme getirildi. Şirketlerin ve kurumların liderlerini ciddi şekilde düşündürmesi gereken rakam şudur: Kurumsal verilerden değer yaratma yeteneği 5 üzerinden ortalama 2,6 değerinde ve araştırmaya katılan şirketlerin sadece %3’ü. en yüksek olgunluk düzeyine ulaşır. Çalışmanın yazarları, bu boşluğun temelinde çeşitli faktörlerin (ayrıca teknolojik nitelikte) olduğunu ve görüşülen kişilerin çoğunluğunun (genel olarak %62, İtalya’da %63) dikkate alınmasının özellikle dikkate değer olduğunu açıklıyor. şirketlerinin verilerini ve verilerin kendisinden değer yaratma araçlarını kontrol etmesi stratejik olarak önemlidir. Başka bir deyişle: iyi niyet eksik değil ama uygulama bileşeni eksik (çoğu zaman olduğu gibi). Bu nedenle, yaşama ve çalışma şeklimizi geliştirmek için verilerin potansiyelini açığa çıkarma ihtiyacı gerçektir, ancak bunu yapmak için HPE İtalya CEO’su Claudio Bassoli’nin de belirttiği gibi, “şirketlerin dijital dönüşüm stratejilerinde bir değişikliğe ihtiyacımız var. mevcut boşlukları doldurmak ve farklı bilgi ekosistemleri arasında işbirliğine izin vermek için verileri organizasyonel yeniden düşünme yollarının merkezine koymak gerekir”.
İlk sorun: veri yönetimi yeteneklerinin olmaması
Amerikan çok uluslu şirketi tarafından gerçekleştirilen analiz, bir kuruluşun stratejik, organizasyonel ve teknolojik kriterlere dayalı verilerden değer yaratma yeteneğini değerlendiren HPE tarafından geliştirilen bir olgunluk modelinden ipucu alıyor. En düşük olgunluk düzeyi “veri anarşisi” olarak adlandırılır ve bu durumda veri havuzları birbirinden izole edilir ve öngörüler veya faydalı sonuçlar üretmek için sistematik olarak analiz edilmez. Bunun yerine bir şirket, “veri ekonomisi” olarak adlandırılan en üst düzeye ulaştığında, ileri teknoloji yardımıyla işlenen iç ve dış veri kaynaklarına birleşik erişime dayalı olarak, değerli sonuçlar elde etmek için sahip olduğu bilgileri stratejik olarak kullanabilir. analitik sistemler ve yapay zeka. İncelenen 500 İtalyan şirketinin %13’ü daha düşük olgunluk seviyesinde ve yalnızca %4’ü daha yüksek seviyedeyken, en kalabalık küme, işletmelerin %34’ünün bulunduğu ortadaki kümedir (“veri içgörüsü”). Veri yönetimi ve değer biçme becerilerinin eksikliği ise, satışlarda ve dahili verimlilikte artış (İtalyan şirketlerinin %34’ünde ve %20’sinde görülür), yenilikçilik (%32), müşteri deneyimi (%23) ve çevresel sürdürülebilirlik (%17).
Doldurulacak boşluklar: bütçe, yenilikçi teknolojiler
Verileri tüm değer zinciri boyunca stratejik bir varlık olarak kullanmak için şirketlere veri yönetimi ile ilgili önceliklere “düzen” koymaları çağrılır. Bu anlamda çalışma, görüşülen karar vericilerin yalnızca %13’ünün kuruluşlarının veri stratejisinin şirket stratejisinin temel bir parçası olduğunu nasıl onayladığını vurgulamaktadır. Özellikle İtalya’da, yöneticilerin %33’ü veriyle ilgili girişimlere bütçe ayrılmadığını doğrularken, veriyle ilgili girişimlerin yalnızca ara sıra (ve bu beş şirketten biri için oluyor) BT’ye tahsis edilen fonlarla finanse edildiğini doğruluyor. Ayrıca, ulusal örneklemin üçte birinden azı (kesin olarak %29), kuruluşlarının stratejik olarak veriye dayalı ürünlere veya hizmetlere odaklandığını doğrularken, makine ve derin öğrenme algoritmalarına dayalı modellerin kullanımının yalnızca karmaşık konularla ilgilendiğini doğruluyor. iki şirketten biri. Veri analizi için İtalyan şirketlerinin %34’ü elektronik tablolara, %15’i ise iş zekası araçlarına ve önceden paketlenmiş raporlara güveniyor.
Buluttaki veriler üzerinde kontrol
Çalışmanın vardığı sonuçlardan biri olan düşük veri olgunluğu seviyesi, tam olarak veriler tek uygulamalarda veya konumlarda izole edildiğinden, genellikle entegre bir veri ve analiz mimarisinin olmamasıyla doğrudan ilişkilidir. İtalyan şirketleri, vakaların %39’unda bu sorundan etkileniyor (küresel ortalama %34’e eşittir) ve kuruluşların yalnızca %14’ü, verilere birleşik ve gerçek zamanlı erişim sağlayabilen merkezi bir veri merkezi uygulamıştır. Son olarak, dikkat edilmesi gereken bir diğer konu da (iki yöneticiden birinin hissettiği), veri kaynaklarının giderek bulut ve bulut arasında dağıldığı düşünüldüğünde, veri üzerinde uygulanan sınırlı kontrol nedeniyle bilgiden değer üretememe korkusudur. uç ortamlar. Bu anlamda, küresel örneklemin %39’unun ve İtalyan örneklemin %26’sının, buluttaki hizmetlerin maliyetlerindeki artış nedeniyle de bulut stratejilerini nasıl yeniden değerlendirdiği dikkatlerden kaçmıyor (%40 tarafından aktarılan ses) İtalyan yöneticilerin yüzdesi), daha esnek bir veri mimarisine sahip olma ihtiyacı (%29) ve tam olarak kişinin kendi verileri üzerinde çok az kontrol sahibi olduğu algısı (%26).
