16.7 kiloluk buldukları araştırmacılar. Beyaz miğfer: Maria Schönbächler. Yeşil miğfer: Maria Valdes. Siyah miğfer: Ryoga Maeda. Turuncu miğfer: Vinciane Debaille. Kredi: Fotoğraf Maria Valdes’in izniyle
Antarktika bariz sebeplerden dolayı çalışmak için zor bir yer – çok soğuk, uzak ve vahşi. Ancak, göktaşı avlamak için dünyanın en iyi yerlerinden biridir. Bunun nedeni kısmen Antarktika’nın bir çöl olması ve kuru ikliminin göktaşlarının yaşadığı ayrışma derecesini sınırlamasıdır. Kuru koşulların yanı sıra, manzara göktaşı avı için idealdir: siyah uzay kayaları, karlı tarlalarda net bir şekilde göze çarpmaktadır. Göktaşları buza battığında bile, buzulların aşağıdaki kayaya karşı çalkalama hareketi, göktaşlarının kıtanın mavi buz alanlarının yüzeyine yakın bir yerde yeniden ortaya çıkmasına yardımcı olur.
Antarktika’dan yeni dönen uluslararası bir araştırma ekibi, kıtanın göktaşı avcısı dostu olduğunu kanıtlayabilir: 16,7 pound (7,6 kg) ağırlığındaki biri de dahil olmak üzere beş yeni göktaşı ile geri döndüler.
17 kiloluk göktaşı. Kredi bilgileri: Maria Valdes’in izniyle
Field Museum’da araştırma bilimcisi olan Maria Valdes ve Chicago Üniversitesi, geçtiğimiz yüzyılda Antarktika’dan çıkarılan yaklaşık 45.000 göktaşından yalnızca yüz kadarının bu boyutta veya daha büyük olduğunu tahmin ediyor. Valdes, “Göktaşları söz konusu olduğunda boyutun ille de önemi yok ve çok küçük mikrometeoritler bile bilimsel olarak inanılmaz derecede değerli olabilir,” diyor, “ancak bunun gibi büyük bir göktaşı bulmak elbette nadir ve gerçekten heyecan verici.”
Sahadayken takımın çadırları. Kredi bilgileri: Maria Valdes’in izniyle
Valdes, Université Libre de Bruxelles’den (FNRS-ULB) Vinciane Debaille liderliğindeki görevdeki dört bilim adamından biriydi; araştırma ekibi Maria Schönbächler (ETH-Zürih) ve Ryoga Maeda (VUB-ULB) tarafından tamamlandı. Araştırmacılar, ULB’de buzulbilim alanında tez öğrencisi olan Veronica Tollenaar’ın uydu görüntüleri kullanılarak haritalanan potansiyel yeni göktaşı alanlarını keşfeden ilk kişilerdi.
Bilim adamları arka planda göktaşları ararken, bir buz tarlasına dağılmış kayalar. Kredi bilgileri: Maria Valdes’in izniyle
Debaille, “Bilinmeyen bölgeleri keşfederek bir maceraya atılmak heyecan verici,” diyor, “ancak yerdeki gerçekliğin uydu görüntülerinin güzelliğinden çok daha zor olduğu gerçeğiyle de uğraşmak zorunda kaldık.” Yolculuklarını Antarktika’nın yaz mevsimi için Aralık ayı sonlarında zamanlamalarına rağmen, sıcaklıklar -10° C (14° F) civarındaydı. Valdes, yolculukları sırasında bazı günlerde Chicago’nun aslında Antarktika’dakinden daha soğuk olduğunu, ancak günlerini kar motosikletlerine binerek ve buz tarlalarında yürüyüş yaparak ve ardından bir çadırda uyuyarak Antarktika havasını daha aşırı hissettirdiğini belirtiyor.
Antarktika’daki kaya oluşumlarının yanından yürüyüş yapan ekip. Kredi bilgileri: Maria Valdes’in izniyle
Ekip tarafından bulunan beş meteor, Belçika Kraliyet Doğa Bilimleri Enstitüsü’nde analiz edilecek; bu arada, potansiyel olarak minik mikrometeoritler içeren tortu, kurumlarında çalışmak üzere araştırmacılar arasında paylaştırıldı.
Valdes, göktaşı analizlerinin neyi ortaya çıkardığını görmek için can attığını söylüyor çünkü “meteorları incelemek evrendeki yerimizi daha iyi anlamamıza yardımcı oluyor. Göktaşı örneklemimiz ne kadar büyükse, Güneş Sistemimizi ve kendimizi o kadar iyi anlayabiliriz.”
Antarktika’da karlı bir alan. Kredi bilgileri: Maria Valdes’in izniyle
Ekip, Uluslararası Kutup Rehberi Derneği’nden Manu Poudelet tarafından yönlendirildi ve Alain Hubert tarafından desteklendi. Kısmen Belçika Bilim Politikası tarafından desteklendiler. Valdes’in çalışmaları, Field Museum’daki Robert A. Pritzker Meteoritik ve Kutup Çalışmaları Merkezi, TAWANI Vakfı ve Meeker ailesi tarafından destekleniyor.
