Çalışmaya göre ‘moloz yığını’ asteroitleri yok etmek neredeyse imkansız

Kayalık moloz ve tozdan yapılmış eski bir asteroitin dayanıklılığı ve yaşı üzerine Curtin Üniversitesi öncülüğünde yürütülen araştırma, Dünya’ya doğru savrulursa gezegeni potansiyel olarak kurtarmaya katkıda bulunabilecek önemli bulgular ortaya çıkardı.

Uluslararası ekip, Japon Uzay Ajansı’nın Hayabusa 1 sondası tarafından Dünya’ya döndürülen eski 500 metre uzunluğundaki moloz yığını asteroit Itokawa’nın yüzeyinden toplanan üç küçük toz parçacığını inceledi.

Çalışmanın sonuçları, Dünya’dan 2 milyon kilometre uzakta ve Sidney Liman Köprüsü büyüklüğündeki Itokawa asteroitinin yok edilmesinin zor ve çarpışmaya dayanıklı olduğunu gösterdi.

John de Laeter Merkezi ve Curtin’deki Dünya ve Gezegen Bilimleri Okulu’nun bir parçası olan Batı Avustralya Argon İzotop Tesisi Direktörü, baş yazar Profesör Fred Jourdan, ekibin Itokawa’nın neredeyse güneş sisteminin kendisi kadar eski olduğunu da bulduğunu söyledi.

Profesör Jourdan, “Monolitik asteroitlerin aksine, Itokawa tek bir kaya parçası değil, moloz yığını ailesine ait, yani tamamen gevşek kayalardan ve kayalardan oluşuyor ve neredeyse yarısı boş alan” dedi.

“Itokawa büyüklüğündeki yekpare asteroitlerin hayatta kalma süresinin asteroit kuşağında sadece birkaç yüzbinlerce yıl olduğu tahmin ediliyor.

“Itokawa’nın yekpare ana asteroidini yok eden ve Itokawa’yı oluşturan büyük etki en az 4,2 milyar yıl önce oldu. Itokawa büyüklüğündeki bir asteroid için bu kadar şaşırtıcı derecede uzun bir hayatta kalma süresi, moloz yığın malzemesinin şok emici doğasına bağlanıyor.

“Kısacası, Itokawa’nın dev bir uzay yastığı gibi olduğunu ve yok edilmesinin çok zor olduğunu bulduk.”

Curtin liderliğindeki ekip, üç toz parçacığını analiz etmek için birbirini tamamlayan iki teknik kullandı. İlki Elektron Geri Saçılımlı Kırınım olarak adlandırılır ve bir kayanın herhangi bir meteor çarpmasıyla şok olup olmadığını ölçebilir. İkinci yöntem olan argon-argon tarihlendirmesi, asteroit etkilerini tarihlendirmek için kullanılır.

Yine Curtin’s School of Earth and Planetary Sciences’tan yardımcı yazar Doçent Nick Timms, moloz yığını asteroitlerin dayanıklılığının daha önce bilinmediğini ve birinin Dünya’ya doğru fırlaması durumunda savunma stratejileri tasarlama yeteneğini tehlikeye attığını söyledi.

Doçent Timms, “Enkaz yığını asteroitlerin şoka karşı dirençli olup olmadıklarını veya en ufak bir vuruşta parçalanıp parçalanmadıklarını cevaplamak için yola çıktık.” Dedi.

“Artık güneş sisteminde neredeyse tüm tarihi boyunca hayatta kalabileceklerini keşfettiğimize göre, asteroit kuşağında daha önce düşünülenden daha bol olmalılar, bu yüzden büyük bir asteroit Dünya’ya doğru hızla geliyorsa, olma şansı daha fazla. bir moloz yığını.

“İyi haber şu ki, bu bilgiyi kendi avantajımıza da kullanabiliriz – eğer bir asteroit kinetik itme için çok geç tespit edilirse, o zaman potansiyel olarak yakınlardaki bir nükleer patlamanın şok dalgasını kullanarak itmek için daha agresif bir yaklaşım kullanabiliriz. bir moloz yığını asteroit onu yok etmeden rotasından saptı.”

Curtin Üniversitesi ortak yazarları arasında tümü Dünya ve Gezegen Bilimleri Okulu’ndan Doçent William Rickard, Celia Mayers, Profesör Steven Reddy, Dr. David Saxey ve John Curtin Seçkin Profesör Phil Bland bulunmaktadır.

kategorisinde yayınlandı Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabıçalışmanın başlığı “Enkaz yığını asteroitler sonsuza kadar.”