Tatiller, arkadaşlarınızla ve ailenizle birlikte olmanın tadını çıkarmak için harika bir zamandır – ve bundan bıktığınızda, video oyunlarına yetişmek için de harika bir zamandır. Tom’s Guide ekibi geçtiğimiz günlerde Hanukkah, Noel, Festivus, Yeni Yıl ve diğer Aralık tatillerini kutlamak için işten dinlendirici bir hafta geçirdi. Ve bu süre zarfında, oyun yazarlarımız son bir veya iki yıl içinde çıkan çeşitli oyunlardan keyif aldılar.
Listelerimizi zaten bir araya getirdik. 2022’nin en iyi oyunları, 2022’nin en hayal kırıklığı yaratan oyunları ve 2022’de kaçırdığınız oyunlar. Ancak bu liste daha kişisel bir yaklaşımı temsil ediyor.
Bunlar, yılın en iyi, en kötü veya en çok küçümsenen oyunları olmak zorunda değil – bunlar, bir haftalık boş zamanımızı onlara harcayacak kadar dikkatimizi çeken oyunlar. Bu oyunların her birinden keyif alacağınızı garanti edemeyiz, ancak kişisel olarak en az bir tanesine kefil olacağımıza söz verebiliriz. Yeni yıla başka türlü oynamamış olabileceğiniz bir oyunla başlamak istiyorsanız, nelerden keyif aldığımıza bir göz atın – bazen tüm kalbimizle ve bazen uyarılarla.
Asterigos: Yıldızların Laneti
Tatillerde pek oyun oynamasam da, 2022’nin – veya belki de 2023’ün yeni favori oyunlarından birini keşfettim, onu Yeni Yıl’dan hemen önce aldığımı düşünürsek. Asterigos: Curse of the Stars, Greko-Romen ilhamıyla birleşen Souls benzeri oynanışla beni kazandı. Çizgi film benzeri sanat tarzı, FromSoftware’den çok daha erişilebilir olmasına rağmen, zorlu doğasına inanmıyor. Oyun oynamak için kendime izin verdiğim sınırlı süre içinde durmadan Asterigos oynadım ve tekrar dalmak için sabırsızlanıyorum. — Ürdün Palmer
Yaşamda Yüksek
Yaşamda Yüksek oldukça bölücü görünmektedir. Bazı oyuncular, bunu 2022’nin en iyi Xbox Game Pass sürümü olarak ilan ederken, diğerleri aşırı derecede hiperaktif bir angarya. Bu yüzden beni biraz aykırı olarak kabul edin çünkü tatillerde yaklaşık beş saat oynadıktan sonra iki uç arasında kaldım. Rick and Morty’nin ilk sezonlarından hoşlanan biri olarak, mizahı kıkırdamaya değer buldum, ancak genel olarak oldukça isabetli buldum. Ve nişancı oyunu şüphesiz sağlam ama ciddi şekilde yaratıcı mekaniklerden veya herhangi bir gerçek enerjiden yoksun. High On Life’ın algılanan statüsünü kutuplaştırıcı bir başlık olarak düşünürsek, belki de oyuna karşı benim ılık kayıtsızlığım en sıcak olanı. — Rory Mellon
Mario + Rabbids: Umut Kıvılcımları
Mario + Rabbids: Umut Kıvılcımları Ekim ayından beri çıkıyor ve o zamandan beri durmadan onun övgülerini söylediğime eminim. Kült klasik Mario + Rabbids: Kingdom Battle’ın devamı niteliğindeki Sparks of Hope, aynı zamanda şaşırtıcı derecede zorlu bir sıra tabanlı strateji oyunudur. Mario ve Rabbids karakterlerinden oluşan bir ekibi, hepsi de silah kullanan, savaş alanlarında koşarken, siper arkasına saklanırken ve sanki bir XCOM oyunundaymış gibi özel yetenekleri etkinleştirirken kontrol etmenin ne kadar saçma olduğunu abartamam.
Yine de, Mario + Rabbids: Sparks of Hope’un stratejik savaşlarından zekice bulmacalarına, keskin senaryosundan ayrıntılı grafiklerine kadar sade bir şekilde çalıştığını inkar etmek mümkün değil. (Müziği de ağırlık sınıfının çok üzerinde yumruk atıyor, ama yapmalısın kendin için duy.) Sonunda oyunu molada bitirdim ve yaklaşan DLC maceralarını şimdiden sabırsızlıkla bekliyorum. — Marshall Onur
Sonik Sınırlar
Kış tatilimi oynayarak geçirdim Sonik Sınırlar PC’de. Normalde mümkün olduğunda Nintendo Switch’imde oyun oynamayı sevsem de, eskiyen donanımının Sonic Team’in herkesin en sevdiği mavi kirpiye açık dünya yaklaşımına ayak uyduramayacağını biliyordum. Pop-in bir yana, Sonic Frontiers, oyunun onaltılık değerlerini düzenlediğimde ve onu ultra geniş monitörümde deneyimlediğimde benim için gerçekten tıkladı. Platform oluşturma gerçekten keyifli ve ekibin Sonic ile yapmaya çalıştığı yeni şeyleri görmeyi çok sevsem de, dünya hala biraz kısır hissettirdi ve beni açık dünya bir Mario oyununun nasıl hissedeceğini merak etmeye bıraktı. — Anthony Spadafora
Yıldız Savaşları Savaş Cephesi II
Çok oyunculu oyunların hayranı değilim ama Star Wars’u seviyorum, bu yüzden Yıldız Savaşları Savaş Cephesi II benim için her zaman bir muamma olmuştur. Çok oyunculu odaklı bir oyun için tam fiyat ödemek istemiyordum ama yine de tek oyunculu hikayeyi ilk elden deneyimlemek istiyordum. Oyun 4 sterline düştüğünde (5 doların biraz altında) tatiller sonunda bana bu şansı verdi ve oğlum hayal kırıklığına uğradım.
Battlefront II’nin kampanyası daha çok çok oyunculu için genişletilmiş bir eğitim gibiydi. Olay örgüsünün parçacıklarıyla serpiştirilmiş rastgele çok oyunculu oyun modlarından oluşan bir koleksiyon. Ve önyükleme yapmak için çok iyi bir plan değil. Piyasaya sürüldüğünde kazan-kazan mekanizmasıyla alay edilen bir oyundan ne beklediğimden emin değilim, ancak deneyim için neredeyse hiçbir şey ödemediğim için gerçekten memnunum. — Tom Pritchard
