Otuzlu yaşlarınızdaysanız, İspanyolca Un, dos, tres, un paso adelante serisine kesinlikle aşinasınızdır. Madrid’deki bir gösteri sanatları okulundan bir grup genç öğrencinin maceralarını anlatan, M6 tarafından satın alınan bir diziydi. Bitişinden 15 yıl sonra yapımcılar Upa Next ile bir şans daha vermeye karar verdiler.
Eski ve Yeninin Kavgası
İlk versiyondaki karakterlerden üçünü alıyoruz: Okul müdürü olan Silvia, koreograf ve oyuncu olan Lola ve Miami’de bir şeyler yapan Roberto. Neden eşya? Basitçe bilmediğimiz için. Nitekim şu an için Fransa’da sadece ilk bölüm mevcut, bu nedenle tam olarak neyle uğraştığını bilmiyoruz.
İlk bölüm bizi öğrencilerin seçimine getiriyor. Silvia’nın yeterli adayı yok ve okulun hesapları kırmızı renkte. Roberto ona seçimi bir müzikal oyuncu kadrosuyla karıştırmasını teklif eder. Silvia hevesli değil ve öğretmenlerle yaptığı bir tartışma sırasında sanatçıların birkaç yıl sanatlarını öğrenmek yerine YouTube’da performans sergilemeyi tercih ettiklerinden şikayet ediyor.
Nesnel olarak, o haklı, ama öğrenciler de öyle. Sosyal ağlara yönelik birçok eleştiri formüle edebiliriz. Yine de, iletişim kurmak ve İnternet kullanıcılarının sanatsal becerilerini öne çıkarmak için harika bir araçtır. Bir dakikalık bir video, iyi “pazarlanması” koşuluyla viral olabilir. Ve sosyal ağlarda zaten bir hayran kitlesine sahip olan bir sanatçıdan başvuru alacak olan bir kast direktörü, muhtemelen sosyal ağlarda bir topluluğu olan birini seçmenin, teknik olarak iyi birini seçmenin kendisine daha fazla ödeyeceğini hesaplar. Web’deki marka imajı üzerinde çalışmamış olan. Bu nedenle, neden kendinizi birkaç yıllık bir döngü için bir okula zincirleyesiniz?
Silvia’nın sözleri -tercümanı Monica Cruz’un da aynı fikirde olduğundan şüphelenebiliriz- aynı zamanda klasik ekolün bir örneğidir. Orijinal diziyi izlediyseniz veya Wikipedia’ya dolambaçlı yoldan gittiyseniz, Silvia’nın tıpkı Monica Cruz gibi bir balerin olduğunu bilirsiniz. Disiplin, titizlik ve özveri gerektiren çok zorlu bir eğitimdir. Klasik eğitime çok genç giriyoruz. Sonuç: Özgürlük istediğimiz yaşta, çabalarımızı iki katına çıkarmalıyız. Bu iki dünya arasındaki yüzleşmeyi ekranda gözlemlemek ilginç.
süreklilik
Carmen Arrenz’in gösteri sanatları okulunu entegre edecek olan küçük gençler, bir önceki kuşağı çılgınca anımsatıyor. Luca bize Benny’yi, Silvia’lı Andrea’yı, Pedro’lu Omar’ı, Lola’lı Elvira’yı hatırlatıyor. Sergio’ya gelince, onun Roberto’nun oğlu olduğuna dair güçlü şüpheler var. Pedro ve Ingrid, tıpkı öğretmenler gibi yeni dizinin oyuncu kadrosunda yer almıyor. En fazla, Adela’yı oynayan Marie Millan’ın ortaya çıkması gerektiğini biliyoruz.
Peki ya Marta? Radyo-internet kullanıcılarına göre, muhtemelen Andrea’nın annesidir. Aslında, orijinal dizinin hayranları, Marta’nın giriş sınavı performansı ile Andrea’nınki arasındaki benzerliği kesinlikle fark edeceklerdir.
Tam olarak, sanatsal olan ne olacak? Orijinal dizide seçmenin neredeyse tüm aşamalarını gördük: klasik dans, modern dans, şarkı söyleme ve tiyatro. İlk bölümde Andrea ve Luca-Elvira ikilisinin performansı dışında ağırlıklı olarak modern dans öne çıkıyor.
Sonradan pişman olabiliriz ama objektif olalım: bale birlikleri nefes kesici. Bu da bizi üretim sorununa getiriyor.
Bütçe yukarı revize edildi
Orijinal diziyi hatırlarsanız bölümlerin %75’i okul içinde geçiyordu. Oldukça fazla dış çekim vardı ve öğrenciler ya da öğretmenler okuldan çıktıklarında aksiyon iç mekanlarda gerçekleşti. Her şey AB serisinin setlerini anımsatıyordu. Kitsch’ti ama çekiciliği vardı.
Yeni versiyonda, Madrid metro ve tren istasyonundaki koreografi de dahil olmak üzere çok daha fazla dış çekim, sokak sahnesi var. Temel dizinin çok büyük bir bütçesi veya ortakları olmasaydı bu sefer işler büyük bir şekilde yapılmıştı ve bunu bitiş jeneriğinde görüyoruz. Serinin tüm ortaklarını ve sponsorlarını listelemek için birkaç slayt gerekir.
Şu an için ilk sezonun sadece sekiz bölümü var ve yapımın fonu alevlendirmediğini içtenlikle umuyoruz çünkü devam filmini istiyoruz. Aslında, ilk sezonun tamamının başlamasını istiyoruz. Nitekim Salto şu an için sadece ilk bölümü internete koydu ve kimse Fransa’daki diğer bölümlerin yayın tarihini bilmiyor gibi görünüyor.
Peki ya ikinci sezon? İspanya’da bile kimse 2. sezonun olup olmayacağını bilmiyor. İyi yağlanmış bir pazarlama planı olması mümkün. Nitekim İspanya’da dizi Netflix’te değil, başka bir yayın platformunda yayınlanacak: Altıgen Salto’muzun karşılığı gibi görünen Atresmedia.
Karar
Upa Next’i (Un, dos, tres: Fransızca yeni nesil) izleyelim mi? Evet. Öncelikle dans etmeyi seviyorsanız ilk bölümü baz alırsak hayran kalacağımız aşikar. Müzik için şimdilik geri geleceğiz. Her şeyden çok çorba ama affediyoruz.
Bunu söyledik: karakterler ilk versiyonu anımsatıyor ve olay örgüsünün muhtemelen oldukça benzer olduğunu, hatta görülüp gözden geçirildiğini düşünüyoruz. Burada da affediyoruz. Serinin kalbi hikaye değil, sanattır. Andrea ve Luca’yı organik bir markete koyup pırasa satın alabilir ve işe yaraması için onları dans ettirebiliriz. En kötü ihtimalle, sosyalist parti için bir klip görevi görecek..
İster Un, dos, tres veya Upa Next olsun, bu dizileri sanatsal katma değer için, teknik için, hayal kurmak için izliyoruz. Üst düzey felsefi konulara ihtiyacımız yok, bunun için Fransız sinemamız var. Ya da korku sineması. Damak zevkine göredir.
Yorucu ve eğlenceli olmayan bir dizi arıyorsanız ilk bölümü izleyin. Ve isterseniz, Salto’da da bulunan orijinal versiyona dalın. Yeni versiyonu anlamak için orijinal diziyi görmüş olmak zorunlu değil ama neden kendini mahrum ediyorsun? Uyarı: Bilgisayar içeren bazı sahneler kaşlarınızı kaldırabilir. Orijinal dizinin aksiyonunun 2000’li yılların başında geçtiğini unutmayın.
Un, dos, tres ve un, dos tres: yeni nesil (yalnızca altyazılı orijinal versiyonda) Salto’da mevcuttur. Uygulamanın TV’nizde yerleşik olarak bulunduğu bir Amazon Prime Video aboneliğiniz varsa, bu seçenek kullanılabilir ve ek bir abonelik gerektirir. İlerde !
