2023’ün şafağında, Hollywood’da kapsayıcılığın ilerleyişini ölçen iki büyük akademik kuruluş, filmde 2022’nin geçmiş performansına bakıyor.
bu USC Annenberg Katılım Girişimi‘nin en son “Yönetmen Koltuğuna Dahil Olma” raporu, geçen yıl ABD’de en çok hasılat yapan 100 filmin ardındaki yönetmenlerin cinsiyetini ve ırk/etnisitesini analiz ederken, San Diego Eyalet Televizyon ve Film Kadınlarını Araştırma Merkezi‘in en son “Selüloit Tavanı” raporu, yerel gişelerde en çok hasılat yapan 100 ve 250 filmde kilit kamera arkası rollerinde kadınların istihdamını inceledi.
Her iki çalışma tarafından paylaşılan bir kategoride – ilk 100 film arasında kadın yönetmenlerin yüzdesi – okullar biraz farklı sayılarla karşılaştı (muhtemelen her grubun Box Office Mojo örneklemesini derlemek için kullandığı kriterler nedeniyle). SDSU, 2022’nin dümencilerinin yüzde 11’inin kadın olduğunu bildirdi (2021’de yüzde 12’den düşüş ve 2020’de en yüksek yüzde 16), USC ise 2022’de yüzde 9’a ulaştı (2021’de yüzde 12,7’den düşüş ve 2020’de en yüksek yüzde 15) . En iyi 100 filmi yöneten toplam kadın sayısı – 111 yönetmenden 10’u – USC’nin onları isimlerine göre listelemesi için yeterince küçüktü: Olivia Newman (Crawdads’ın Şarkı Söylediği Yer), Gina Prince-Bythewood (Kadın Kral), Olivia Wilde’ın (merak etme sevgilim), Jessica M.Thompson (Davet), Kat Coiro (Benimle evlen), Rosalind Ross (Peder Stu), Halina Reyn (Bedenler Bedenler Bedenler), Kasi Limonları (Whitney Houston: Biriyle Dans Etmek İstiyorum), Chinonye Çukwu (Kadar) ve Maria Schrader (dedi).
AI2 kurucusu Stacy L. Smith, USC’nin raporuna eşlik eden bir açıklamada, “#MeToo’nun patlamasından beş yıl ve George Floyd’un öldürülmesinden iki yıl sonra Hollywood, kadınlar ve yeterince temsil edilmeyen yönetmenler – özellikle beyaz olmayan kadınlar için çok az değişiklik olduğunu kanıtladı” dedi. 2022’de ilk 100 filmden yalnızca üç beyaz olmayan kadının – Prince-Bythewood, Lemmons ve Chukwu – yönettiği ve AI2’nin 16 yıllık araştırmasında, beyaz olmayan kadınların 1.600 filmin yalnızca 21’ini (yüzde 1,3) yönettiği. “Sadece geleneğin değişmesini değil, aynı zamanda kadınları ve beyaz olmayan insanları yönetici olarak marjinalleştirmeye devam eden işe alma uygulamalarını da görmek istiyoruz.”
SDSU araştırması, en az bir kadın yönetmenin yer aldığı filmlerin, yalnızca erkeklerin yönettiği filmlere göre kamera arkası rollerinde daha fazla kadını işe alma eğiliminde olduğuna dikkat çekiyor: Kadınların yönettiği filmler arasında, kadınlar yazarların yüzde 53’ünü temsil ediyordu (bu oran yüzde 12’ydi). kurgucuların yüzde 39’u (yüzde 19’la karşılaştırıldığında), görüntü yönetmenlerinin yüzde 19’u (yüzde 4’le karşılaştırıldığında) ve bestecilerin yüzde 18’i (yüzde 6 ile karşılaştırıldığında).
Genel olarak, 25 yıl önce ilk “Selüloit Tavan” raporunun yayınlanmasından bu yana, en iyi 250 filmde kamera arkasındaki kilit rollerde (yönetmenler, yazarlar, yapımcılar, sorumlu yapımcılar, kurgucular ve görüntü yönetmenleri) yer alan kadınların oranı 17’den birkaç santim yükseldi. 1998’de yüzde 2022’de yüzde 24’e.
CSWTF’nin kurucusu Martha Lauzen yaptığı açıklamada, “Son yirmi beş yılda bu konuya ayrılan panellerin, araştırma raporlarının ve zahmetli çalışmaların sayısı göz önüne alındığında, daha önemli kazanımlar beklenebilir” dedi. “Yirmi yılı aşkın bir süredir savunuculuk çabalarının, araştırma raporlarının ve bir EEOC soruşturmasının birikimi, kadın yöneticilerin yüzdesini yüzde 9’dan yüzde 18’e çıkardı ve kadınlar bu rolde hala dramatik bir şekilde yetersiz temsil ediliyor…. Rakamlar bir yıl biraz artıp sonraki yıl biraz düşebileceğinden, film yapımcıları olarak kadınların daha büyük hikayesini gözden kaçırmak kolaydır. Rakamların yıldan yıla artan hareketleriyle dikkatimiz dağılıyor, ancak çoğu zaman uzun vadede önemli kazanımların olmadığını fark edemiyoruz.”
