Toodle-oo, 2022!
Bir yılı daha geride bıraktık ve 2022’nin en iyi 5 dizisini paylaşmanın zamanı geldi. İtiraf etmeliyim ki geçen yılki kadar çok dizi izlemedim, çünkü bu yıl dışarı çıkmak ve dışarı çıkmak için biraz daha iyi oldu. izole kalmak ve var olan her programa binmek yerine aktif olmak. Ama yine de birkaç şov izlemek için zaman ayırdım ve gerçekten keyif aldığım bazılarını buldum. Bu yıl birkaç gerçekten sağlam şov vardı ve bazı harika şovlar kesintiye bile uğramadı. seslenmek istiyorum Derry Kızlar ve Rezervasyon Köpekleri, genel olarak gerçekten sevdiğim, ancak ilk beşi kaçırdığım iki şov. Bu onurlu sözlerin dışında, 2022’nin en iyi beş şovuma geçelim. Umarım eski favorilerden bazılarını ve göz atmak isteyeceğiniz bazı yenilerini bulursunuz.
Geceyarısı Kulübü
Mike Flanagan büyük bir içtenlikle korku şovları yaratmada çok başarılı. Ve gece yarısı kulübü, Christopher Pike romanından uyarlanmıştır, Istisna değil. Iman Benson, çare bulmayı umduğu, gençler için ünlü bir bakımevinde kalmayı seçen ölümcül kanser hastası bir genç olan Ilonka’yı canlandırıyor. Korkunç hikayeler paylaşmak ve öbür dünyaya dair kanıt bulmak için her gece bir araya gelen bir grup olan Midnight Club’a sığınır. Rekor kıran şov, gece masallarını Pike’ın diğer eserlerini uyarlamak için bir fırsat olarak kullanıyor. Bu hikayeler izin verir Geceyarısı Kulübü bilim kurgu, korku, kara film ve kendi başlarına ilgi çekici olduklarını kanıtlayan diğer popüler tür hikayelerini anlatmak için zaten merak uyandıran temel gizeminden kurtulmak. Bunlar ayrıca, takımın tipe karşı oynamasına izin veren çekirdek oyuncu kadrosuna sahiptir. Ne yazık ki, gösteri bir uçurumda sona eriyor ve Netflix onu bir sezon daha yenilememeyi seçti.
Hepimiz Öldük
2022 yılında hepimizin zombi şovlarından bıkacağımızı düşünürsünüz. Ve yüzeyde, Güney Kore Netflix draması Hepimiz Öldük yaratıcı gelmiyor. Bir zombi kıyameti başlarken, bir grup lise öğrencisi okuldan kasabanın dış mahallelerine gitmek zorundadır. Ve yine de, gücü Hepimiz Öldük duygusal ve şaşırtıcı bir şekilde topraklanmış hikaye anlatımında yatıyor. Her şeyin saçmalığına eğilen diğer şovların aksine, bu, hızla çökmekte olan bir toplumu (zombilerin kendilerine rağmen) tasvir etmede oldukça gerçekçi hissettiriyor. Efektler ve filme alma, koreografisi yapılmış katliamın tek bir uzun çekimde ortaya çıktığı birkaç sahneyle de etkiliyor. Yoon Chan-young, genellikle hem sempatik öğrenciler hem de yırtıcı ölümsüzler olarak hareket etmek zorunda kalan yetenekli oyuncu kadrosuna liderlik ediyor. Şov (et yeme) dişinde biraz uzar, ancak tatmin edici ve başka bir sezonu davet eden duygusal bir getiri ile sona erer.
Bayrağımız Ölüm Demektir
Süre Bayrağımız Ölüm Demektir öncelikle bir korsan gemisinde geçiyor, HBO Max şovunun kendisi bir Truva atı gibi hissettiriyor. İzleyiciler dışarıdan absürt bir korsan komedisi izleyebilir, ancak içinde sınırsız sevmeye dair şaşırtıcı derecede tatlı bir hikaye yatıyor. Uzun süredir birlikte çalıştıkları Rhys Darby ve Taika Waititi, haddini aşan Stede Bonnet ve barbar ama sıkılmış Karasakal olarak rollerine zahmetsizce giriyorlar. İki karakterin karmaşık bir dinamiği var, ancak iki aktör açıkça birbirleriyle oynarken çok eğleniyor. İkisini destekleyen, insanların burnunu çalan bir korsan kraliçesi rolündeki Leslie Jones ve komik derecede gürültülü bir ekip üyesi rolündeki Kristian Nairn (Hodor’un kendisi) dahil olmak üzere, komik bir şekilde uyumlu karakter oyuncularından oluşan bir süvari alayıdır. Çeşitli yardımcı oyuncular ve her şey için oyun konuk yıldızlar, söylenemeyecek kadar çoktur. Gösteri biraz yavaş başlasa ve sürekli olarak esprili olmasa da, devam ettiğinde gerçekten güçlü bir şekilde ilerliyor.
İstasyon On Bir
2020’de, okumak için tartışmasız mantıksız bir seçim yaptım İstasyon On Bir, yıkıcı bir salgın hakkında bir kitap. Emily St. John Mandel’in sürükleyici romanı, görünüşte tamamen farklı karakterlere, onların vebadan önceki ve sonraki yaşamlarına ve şaşırtıcı şekillerde nasıl kesiştiklerine odaklanıyor. HBO Max’in bir uyarlaması üzerinde çalıştığını duyduğumda, zaman atlamaları ve derin içselliği ile malzemeyi nasıl kullanacağı konusunda endişelendim. Ancak Patrick Somerville, Mackenzie Davis, Himesh Patel ve Daniel Zovatto’nun yer aldığı inandırıcı ve dokunaklı bir oyuncu kadrosunun yardımıyla başardı.
TV uyarlaması bazı değişiklikler yapar. Romandan daha iyi ya da daha kötü değil, farklı. Bununla birlikte, değişiklikler ortama uygundur. Kitap daha alaycı, dizi ise daha umutlu. Kitap, açık uçlu bir finalle okuyuculara güvenirken, gösteri sabırlı izleyicileri yarım kalmış işleri bağlayarak ödüllendiriyor. Dizi, karakterlerinin düşüncelerine girmemize izin vermediği için, onların değerlerini ve inançlarını ortaya çıkaran daha fazla eylemde bulunmalarını sağlıyor. Uyarlama, dikkatli bir şekilde, son birkaç yıldan sonra hepimizin faydalanabileceği bir katartik sonuca varıyor.
80 Günde Dünya Turu
Etkileyici bir edebi uyarlamayı seviyorum ve İstasyon On Bir 2022’nin en sevdiğim dizisinin yanı sıra neredeyse yılın en iyisi olacaktı. Ancak en sevdiğim romanlardan birinin sürpriz bir uyarlaması onu zar zor bitiş çizgisine getirmeyi başardı. En son 80 Günde Dünya Turu ilk uyarlaması olmayabilir. Jules Verne klasiği. Bununla birlikte, sekiz bölümlük mini dizi, dünya çapında bir macera hissini aktararak, her bölümü tam olarak gerçekleştirilmiş farklı bir yerel ayara odaklayarak hikayeye nefes alması için alan sağlıyor.
Bu uyarlamada muhteşem David Tennant, Phileas Fogg’un dünyayı dolaşan yerini dolduruyor; yetenekli ve cana yakın ikili Passepartout rolünde İbrahim Koma ve yeni üye Abigail Fix Fortescue rolünde Leonie Benesch tarafından destekleniyor. Sınırlı seri, tam olarak ne olduğu açısından kaynak materyalden sapsa da, kitabın ruhuna tamamen bağlıdır. Bireysel bölümlerin kendi filmleri gibi hissettirdiği bir şovun büyüklüğünün gerçek bir kanıtı ve 80 Günde Dünya Turu kitabı oluşturan gürültülü bir demiryolu çabasından Eski Batı soğukluğuna sahip ek bir bölüme kadar onları özgürce sunuyor. Neredeyse her bölüm, hayatta kendini yeniden keşfetmek için asla çok geç olmadığını öğrenmekle ilgili kapsayıcı bir tema etrafında inşa edildiğinden, oldukça tematik ve heyecan vericidir. Önceki giriş, pandeminin iç gözlemine baktıysa, bu, bakışlarımızı dışarıya çekerek bize içinde yaşadığımız büyük dünyayı ve barındırdığı maceraları hatırlatıyor.
