Yaklaşık 450 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunan sarmal gökada ESO 415-19’un Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü. Kredi: ESA/Hubble & NASA, J. Dalcanton, Dark Energy Survey/DOE/FNAL/DECam/CTIO/NOIRLab/NSF/AURA
tuhaf sarmal galaksi ESO Dünya’dan yaklaşık 450 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunan 415-19, Dünya’dan gelen bu görüntü boyunca tembelce uzanıyor. NASA/ESA Hubble uzay teleskobu. Bu nesnenin merkezi düzenli bir sarmal gökadayı andırırken, uzun yıldız akışları, tuhaf şekilde uzamış sarmal kollar gibi galaktik çekirdekten uzanıyor. Bunlar, galaksinin geçmişindeki bazı tesadüfi etkileşimlerin neden olduğu gelgit akıntılarıdır ve ESO 415-19’a belirgin şekilde tuhaf bir görünüm verir.
ESO 415-19’un özelliği, onu Hubble için harika bir hedef haline getirdi. Bu gözlem, Evrenin sunduğu en tuhaf ve en harika gökadalardan bazılarını içeren Arp Tuhaf Gökadalar Atlası’nı keşfetmek için devam eden bir kampanyadan geliyor. Bu galaksiler, tuhaf yalnız galaksilerden olağanüstü etkileşim halindeki galaksi çiftlerine, üçlülere ve hatta beşlilere kadar uzanır. Bu uzay tuhaflıkları gece gökyüzüne yayılmıştır, bu da Hubble’ın diğer gözlem hedefleri arasında hareket ederken bunları gözlemlemek için bir dakika ayırabileceği anlamına gelir.
Yaklaşık 10.000 galaksinin bu görüntüsü Hubble Ultra Derin Alanı olarak adlandırılıyor. Anlık görüntü, çeşitli yaş, boyut, şekil ve renkteki galaksileri içerir. En küçük, en kırmızı galaksiler, evren yaklaşık 800 milyon yaşındayken var olan, bilinen en uzak galaksiler arasında olabilir. En yakın galaksiler – daha büyük, daha parlak, iyi tanımlanmış spiraller ve eliptikler – yaklaşık 1 milyar yıl önce, kozmos 13 milyar yaşındayken gelişti. Görüntü, Dünya etrafındaki 400 Hubble yörüngesinde çekilmiş 800 poz gerektiriyordu. 24 Eylül 2003 ile 16 Ocak 2004 arasında alınan toplam maruz kalma süresi 11,3 gündü. Kaynak: NASA, ESA ve S. Beckwith (STScI) ve HUDF Ekibi
Bu özel gözlem, Fornax takımyıldızının içerdiği gece gökyüzünün bir bölümünde yer almaktadır. Bu takımyıldız aynı zamanda özellikle önemli bir Hubble gözleminin yeriydi; Hubble Ultra Derin Alanı (yukarıdaki resme bakın). Ultra Derin Alanı oluşturmak, neredeyse bir milyon saniyelik Hubble zamanı gerektirdi ve çeşitli yaş, boyut, şekil ve renklerde yaklaşık 10.000 galaksiyi yakaladı. Nasıl iklim bilimcileri gezegenin atmosferik geçmişini buz çekirdeklerinden yeniden yaratabiliyorsa, gökbilimciler de derin alan gözlemlerini Evren tarihinin dilimlerini keşfetmek için kullanabilirler.
