NASA’nın yeni nesil asteroit avcısının inşaatı başlıyor

NASA’nın Near-Earth Object Surveyor (NEO Surveyor) Dünya’nın yörünge mahallesine giren, bulunması en zor asteroitleri ve kuyruklu yıldızları aramak için tasarlanmış bir uzay teleskopu, kısa süre önce titiz bir teknik ve programatik incelemeden geçti. Şimdi görev, nihai tasarım ve üretim aşamasına geçiyor ve teknik, maliyet ve program temelini oluşturuyor.

Misyon, NASA’nın Washington’daki NASA Genel Merkezi’ndeki Gezegen Savunma Koordinasyon Ofisi’nin (PDCO) hedeflerini destekliyor. 2005 tarihli NASA Yetkilendirme Yasası, NASA’yı gezegenimizin yörüngesinden 30 milyon mil (48 milyon kilometre) yakına gelen, çapı 140 metreden (460 fit) fazla olan Dünya’ya yakın nesnelerin en az %90’ını keşfetmeye ve karakterize etmeye yönlendirdi. Bu boyuttaki nesneler, Dünya’ya çarpmaları durumunda önemli bölgesel hasara veya daha kötüsüne neden olabilir.

NASA’nın PDCO’daki Gezegen Savunma Görevlisi Lindley Johnson, “NEO Surveyor, NASA’nın Dünya’ya yakın potansiyel olarak tehlikeli nesneleri hızlı bir şekilde algılama, izleme ve karakterize etme yeteneği için yeni nesli temsil ediyor” dedi. “Yer tabanlı teleskoplar, sürekli olarak gökyüzünü izlememiz için gerekli olmaya devam ediyor, ancak uzay tabanlı bir kızılötesi gözlemevi, NASA’nın gezegen savunma stratejisini mümkün kılacak en yüksek yer.”

önce onları bul

NASA’nın Güney Kaliforniya’daki Jet Tahrik Laboratuvarı tarafından yönetilen NEO Surveyor, uzay aracının beş yıllık birincil görevi sırasında yörüngede olacağı Dünya ile Güneş arasındaki yerçekimi kararlılığı bölgesine – L1 Lagrange noktası adı verilen – bir milyon mil yolculuk edecek.

NEO Surveyor bu konumdan güneş sistemini kızılötesi dalga boylarında, yani insan gözünün göremediği ışıkta görecek. Bu dalga boyları çoğunlukla Dünya’nın atmosferi tarafından engellendiğinden, daha büyük yer tabanlı gözlemevleri, bu uzay teleskobunun yaklaşık 20 inçlik (50 santimetre) mütevazı ışık toplama açıklığını kullanarak tespit edebileceği Dünya’ya yakın nesneleri kaçırabilir.

NEO Surveyor’un son teknoloji dedektörleri, uzay aracının, karanlık asteroitler ve kuyruklu yıldızlar gibi görünürde fazla yansıma yapmayan Dünya’ya yakın bulunması en zor nesneleri izleyebilmesi için özel olarak seçilmiş iki ısıya duyarlı kızılötesi bandı gözlemlemek üzere tasarlanmıştır. ışık. NEO Surveyor’ın hassas olduğu kızılötesi dalga boylarında, bu nesneler güneş ışığı ile ısıtıldıkları için parlarlar.

Buna ek olarak, NEO Surveyor, Dünya’ya Güneş yönünden yaklaşan asteroitlerin yanı sıra, gezegenimizin yörüngesine öncülük eden ve onu takip eden ve genellikle güneş ışığının parlaklığıyla gizlenen Dünya Truva Atı olarak bilinen nesneleri bulabilecek.

Misyonun Tucson’daki Arizona Üniversitesi’ndeki araştırma direktörü Amy Mainzer, “Gezegenimizin tarihinde ilk kez, Dünya sakinleri tehlikeli asteroitleri saptırarak Dünya’yı korumak için yöntemler geliştiriyorlar” dedi. “Ama onları saptırabilmemiz için önce onları bulmamız gerekiyor. NEO Surveyor bu çabada oyunun kurallarını değiştirecek.”

Misyon ayrıca Dünya’ya yakın nesnelerin bileşimini, şeklini, dönüşünü ve yörüngesini karakterize etmeye yardımcı olacaktır. Misyonun birincil odak noktası gezegen savunması olsa da, bu bilgi güneş sistemimizin eski yapı taşlarını oluşturan asteroitlerin ve kuyruklu yıldızların kökenlerini ve evrimini daha iyi anlamak için kullanılabilir.

NEO Surveyor kullanıma sunulduğunda, selefi Near-Earth Object Wide-field Infrared Survey Explorer’ın (NEOWISE) başarılarının üzerine inşa edilecek. 2011’de sona eren görevin ardından WISE uzay teleskobundan farklı bir amaca dönüştürülen NEOWISE, Dünya’ya yakın nesneleri tespit etme ve karakterize etmede son derece etkili olduğunu kanıtladı, ancak NEO Surveyor, bu tehlikeli asteroit ve kuyruklu yıldızlardan çok sayıda bulmak için özel olarak inşa edilen ilk uzay görevi.

zaten iş başında

Görev, 29 Kasım’da bu kilometre taşını geçtikten sonra, temel enstrüman geliştirme çalışmaları başladı. Örneğin sistemin pasif olarak soğutulmasını sağlayacak büyük radyatörler yapılıyor. Asteroitlerin ve kuyruklu yıldızların zayıf kızılötesi parıltısını algılamak için, aletin kızılötesi dedektörlerinin uzay aracının elektroniğinden çok daha soğuk olması gerekir. Radyatörler bu önemli görevi yerine getirerek karmaşık aktif soğutma sistemlerine olan ihtiyacı ortadan kaldıracaktır.

Ayrıca teleskopun enstrümantasyonunu uzay aracından ayıracak olan kompozit dikmelerin yapımına başlandı. Zayıf ısı iletkenleri olacak şekilde tasarlanan payandalar, soğuk aleti sıcak uzay aracından ve güneş ışığından izole edecek; ikincisi, aksi takdirde teleskopun Dünya’ya yakın nesnelerin görüşünü engelleyebilecek ve aleti ısıtabilecek güneş ışığını engelleyecektir.

Aletin kızılötesi dedektörlerini, ışın ayırıcılarını, filtrelerini, elektronik aksamını ve muhafazasını geliştirmede de ilerleme kaydedilmiştir. Uzay teleskobunun yekpare bir alüminyum bloktan oluşturulacak ve özel yapım bir elmas tornalama makinesiyle şekillendirilecek olan aynası üzerinde de çalışmalar başladı.

JPL’de NEO Surveyor proje yöneticisi Tom Hoffman, “Tüm kurumsal ve endüstriyel işbirlikçilerimiz de dahil olmak üzere proje ekibi, nihayetinde uçuş donanımı haline gelecek bileşenleri tasarlamak ve imal etmekle şimdiden çok meşgul” dedi. “Görev bu yeni aşamaya girerken, bu eşsiz uzay teleskobu üzerinde çalışmaktan heyecan duyuyoruz ve lansmanımızı ve önemli görevimizin başlamasını dört gözle bekliyoruz.”