Film delegasyonlarından ve jürilerden yaklaşık 200 uluslararası konuğu ağırlayan 33. Singapur Uluslararası Film Festivali (SGIFF), pandemi öncesi edisyonlarının koşuşturmacasına coşkulu bir dönüş oldu. 24 Kasım’dan 4 Aralık’a kadar devam eden festivalde 101 film ve ilk VR kısa film programı sunuldu ve dizinin dörtte birinden fazlasını Singapur filmleri oluşturdu.
Festival, program bölümlerinde önemli bir yenileme gören 2021 baskısı için yeni program yönetmeni Thong Kay Wee’yi getirdiğinden beri değişim dalgaları canlanıyor. Ancak bu yılın tamamen fiziksel formatı, festivalin yeni değişiklikleri için ilk gerçek test alanı oldu.
İşte festivalin 2022 baskısından dört çıkarım.
Genişletilmiş coğrafi hedefler
Festivalin programlama ve endüstri laboratuvarlarında önemli bir coğrafi genişleme yaşanıyor. Örneğin, festivalin Yapımcılar Ağı, önceki sürümlerde yalnızca Güneydoğu Asya’ya kıyasla Asya’daki yapımcıları içerecek şekilde genişledi. SGIFF’in yönetici direktörü Emily J. Hoe, “Güneydoğu Asya’daki ağ oluşturma fırsatları harika, ancak yapımcılar için ağı genişletmek önemlidir” diyor. Fran Borgia – yapımcı Çırak (Cannes 2016’da Belirli Bir Bakış kazananı) ve Hayal Edilen Bir Arazi (Locarno 2018’de Altın Leopar kazanan) — yeni Asyalı Üreticiler Ağı’nda program uzmanı olarak görev yaptı.
SGIFF’in yönetici direktörü Emily J. Hoe
SGIFF
Festivalin açılış filmine dikkat çeken Hoe, Saldırı Kazak film yapımcısı Adilkhan Yerzhanov tarafından, SGIFF’in ağı nasıl genişlettiğinin bir başka örneği olarak. Hoe, “Açılış filmi olarak ilk kez bir Orta Asya filmimiz olduğu için heyecanlandık” diyor. “Bu, çeşitliliğe geri dönüyor ve insanların filmlerin pek iyi bilinmeyen bölgelerden ne kadar muhteşem olabileceğine dair bilgilerini genişletiyor.”
Geçen yıldan bu yana festival, tamamen bölgeye göre küratörlük yapmaktan uzaklaşıp, Foreground (İran gerilim draması da dahil olmak üzere tür filmleri) gibi bölümlerle temaya göre küratörlüğe geçti. 3. Dünya Savaşı), Rakım (Hong Sang-soo’nunki gibi köklü film yapımcılarının filmleri Romancının Filmi ve Lav Diaz’ın Filipinli Şiddet Hikayesi) ve Undercurrent (Avustralya’daki gibi deneysel filmler) Ovalar). Hoe, bu yaklaşımın izleyicileri zihinlerini daha geniş bir film yelpazesine açmaya iteceğine işaret ediyor, çünkü bölge odaklı programlar genellikle ulusal kökeninin ötesindeki çalışmalar hakkında çok az şey söylüyor.
Geleceğe bakan Hoe, festivalin dünyadaki diğer film festivalleriyle işbirlikleri kurmanın yanı sıra Güneydoğu Asya Film Laboratuvarını denizaşırı film geliştirme inkübatörleriyle bağlamayı hedeflediğini söylüyor.
İki mezun unvanı için muzaffer eve dönüş
Bu yıl küresel festival devresinde olağanüstü performans gösteren iki sağlam film — otobiyografi ve Leonor Asla Ölmeyecek – festivalin Güneydoğu Asya Film Laboratuvarı mezunları olarak SGIFF’teki eve dönüşlerini kutladılar. Bu iki film de sırasıyla Makbul Mubarak ve Martika Ramirez Escobar’ın ilk yönetmenlik denemeleri.
“Projeler bir gecede gerçekleşmez. Hoe, festivalin Film Akademisi programlarının hedeflerine ulaşıp ulaşmadığını nasıl değerlendirdiğini gerçekten çok hızlı zaman çizelgelerine sahip değiller” diye paylaşıyor. “Bizim için başarının ölçümü zamanla olur. Bu, özellikle daha fazla iş birliği ve ortak yapım yönündeki çabamızla, zorlayabileceğimiz bir şey değil. Bunlar daha karmaşık hale gelebilir ve geliştirilmesi için daha fazla zamana ihtiyaç duyabilir.”
Güneydoğu Asya Film Laboratuvarı mezunu, Mübarek’in otobiyografi SGIFF’in Gümüş Ekran Ödülleri’nde birincilik ödülünü alırken coşkulu bir eve dönüşünü kutladı. Lav Diaz, Ritu Sarin ve Kim Soyoung ile New York Film Festivali sanat yönetmeni Dennis Lim’den oluşan festival jürisi, Endonezya yapımı uzun metrajlı filme En İyi Asya Filmi ödülünü verdi.
Filipinli film yapımcısı Escobar’ın uzun metrajlı filmi, Leonor Asla Ölmeyecekbu yıl Sundance Film Festivali’nde Yenilikçi Ruh dalında Jüri Özel Ödülü’nü kazandı ve SGIFF’te Asya Uzun Metrajlı Film Yarışması kapsamında gösterildi.
Hoe, “Aslında bu bağlantı ağı ve ardından bunun işbirliğine, ortak yapımlara ve hatta bir yardım teklifine ilham verip vermediğiyle ilgili” diye ekliyor. “Birçok yönden geliyor, şekiller ve biçimler. Gerçekleştiğini bilmediğimiz ve ancak daha sonra ortaya çıkmış olabilecek konuşmalar var.”
Bağımsız sinemada teknoloji odaklı film yapımı
Festival aynı zamanda teknolojiyi kritik bir spot ışığı altına alarak, teknoloji odaklı film yapımında akla ilk gelen sorunlara yanıt verdi. SGIFF, ilk VR film programını iki Singapur kısa filmiyle başlattı. Ayrıca SGIFF, bağımsız film yapımcılığının kısıtlı bütçeleri göz önüne alındığında, görsel efektlerin ve CGI’nın yeri gibi soruları ele alan “Sinemanın Geleceği: Hepimiz Kendimizi Yeşile Boyuyoruz” başlıklı bir forum düzenledi. Forumda ayrıca Asya film yapımında sanal prodüksiyon, genişletilmiş gerçeklik (XR) ve oyun motorlarının artan kullanımı ele alındı.
Festivalin bu konulara ilgi duyma konusundaki coşkusu, Singapur’un Infocomm Medya Geliştirme Kurumu’nun 7 Aralık’ta 5 milyon dolarlık bir Sanal Prodüksiyon İnovasyon Fonu başlatacağını duyurmasıyla zamanında kanıtlandı. Bu fon, eğitim için Birleşik Krallık Ulusal Film ve Televizyon Okulu ile ortaklık yaparak, yerel medya endüstrisinin sanal prodüksiyon teknolojisindeki yeteneklerini geliştirmek için kullanılacaktır.
Kitle geliştirme gelecek yıl için bir öncelik olmaya devam ediyor
Hoe, izleyici gelişiminin festivalin gelecek yıl çabalarını yoğunlaştırmaya çalıştığı kritik alanlardan biri olduğunu paylaşıyor. Festival topluluk gösterimleri düzenlerken ve okullarda film eğitim programları yürütürken Hoe, Singapur’daki genel halk arasında bağımsız filmlere yönelik iştahın artmasının önemli bir zorluk olmaya devam ettiğini kabul ediyor.
Hoe, “Strateji, yerel filmleri izleme ve inanılmaz bir yetenek olduğunu fark etme şansı olmayan genel izleyicinin önüne çıkarmaktı” diyor. Hâlâ seyirci oluşturmaya devam etmemiz gerekiyor ve umarım insanlar biraz daha bağımsız sinema görürler.”
