“Beni senaryoya çeken şey, onun basitliği, durgunluğuydu. ‘İşte çatışma, işte doruk noktası’ gibi sahneler yoktu. Aslında bu sadece insan olmakla ve var olmakla ilgiliydi,” diyor Brian Tyree Henry yeni filmi için. geçitGotham Bağımsızlık Film Ödülleri’nde üstün yardımcı performans dalında aday gösterildi.
Henry, Palm Springs’i ziyaret ediyordu – iki gün önce Avustralya’dan ABD’ye geri dönmüştü. Godzilla, Kong’a Karşı devam filmi – Palm Springs Uluslararası Film Derneği gösterimini desteklemek için geçit Geçen Cuma Apple Original Films, A24 ve bu hollywood muhabiri.
İlk uzun metrajlı filmini çeken ödüllü sahne yönetmeni Lila Neugebauer’in yönettiği, geçit Jennifer Lawrence, Lynsey rolünde ve Henry, travmadan kurtulan iki kişi olan James rolünde – Afganistan’da görev yaparken beyin hasarı geçirdi ve o, New Orleans’ta kendi acısıyla uğraşan bir araba tamircisi – onlar geçici olarak birbirlerine yavaş yavaş açılıyorlar. olası bir arkadaşlığı keşfedin. Ottessa Moshfegh, Luke Goebel ve Elizabeth Sanders tarafından yazılan bu hassas çift kişilik, A24 tarafından üretildi ve şu anda Apple TV+’ta yayınlanıyor.
Henry, Neugebauer’i Drama Okulu’nda okurken lisans öğrencisi olduğu Yale’deki günlerinden tanıyordu. Henry, “İkimiz de birbirimizde, bir şekilde, bir gün birbirimizi göreceğimize dair bir şeyler gördük, ama bunun böyle olacağını hiç düşünmemiştim” diyor. “Ama senaryoyu gördüğümde ve kimin bir parçası olduğunu görünce hemen içine atladım. Her zaman Jennifer Lawrence’ın, zanaatının ve insanlığı sergileme yeteneğinin hayranı oldum.
Henry, film kariyeri boyunca, FX’ler üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı Emmy adayı oldu. atlanta – gibi samimi dramalar arasında geçiş yapma konusunda usta olduğunu kanıtladı Beale Sokağı Konuşabilseydi ve büyük ölçekli aksiyon filmleri gibi Ebediler ve HIZLI TREN. geçit sessiz konuşma moduna geri dönme fırsatı sundu.
Henry, “James karakteri gerçekten çekiciydi” diyor. “Bu adamda bir şey vardı – ona bakıp onun işkence görmüş biri olduğunu, inişli çıkışlı biri olduğunu düşünmek kolaydı. Ama bulunduğu yere nasıl geldiğini gerçekten anlamak istedim çünkü oradan başlamadığını biliyorum. Nereli olduğu ve ne yaptığı nedeniyle James’te bir tür ruh olduğunu biliyorum. Ama sonra bu trajedi gerçekleşti ve onu değiştirdi. Kederinin ne olduğunu, kayıpla nasıl başa çıktığını keşfetmek istedim. Bilmediğim şey, Jennifer ile ortaya çıkacak olan bağlantıydı. Dürüst olmak gerekirse, filmin gerçekte ne olduğunu çekimler arasında keşfettik. Gerçekten konuşmak, birbirimize bokumuz hakkında seslenmek, gerçekten yan yana olmak ve James ile Lynsey’in kim olduklarının özünün bu olduğunu anlamak.”
Ve sadece çekimler arasında değil. Çekimler 2020 baharında COVID salgını nedeniyle askıya alındı ve 2021 yazına kadar devam etmedi. Ancak çekimler sırasında Lawrence ve Henry birbirleriyle konuşmaya ve karakterlerini daha da derinlemesine incelemeye devam ettiler.
Henry, “Pandemi sırasında bir noktada, tepenin biraz ötesinde yaşadığını fark ettim,” diye açıklıyor Henry. “Ve birbirimizi kontrol ederdik. Ama her zaman bitmemiş bir şey olduğu duygusu vardı. Bu yüzden birbirimizi arar ve ‘Hadi bu boku açalım’ derdik. Her birimizin neler yaşadığı ve hangi kayıplara katlandığımız hakkında birçok derin tartışmamız oldu. İşin en çılgın yanı, bitirmek için New Orleans’a döndüğümüzde her şeyin farklı olmasıydı. New Orleans farklıydı, biz farklıydık. Bence bu, getirmemiz gereken bir şeydi, bu kadar uzun süre tecritte oturduktan ve kendi düşüncelerimizle oturduktan sonra nasıl tekrar bir bağlantı bulmak istedik. Bu iki insan arasındaki gerçek bağlantının ne olduğunu öğrenelim.”
Anlattığı gibi, travma ve kederin etkileri hem tartışmalarının hem de performanslarının merkezinde yer alıyordu.
Henry, “Travma bağı oluştuğunda olan bu garip şey var” diye açıklıyor. “Çünkü büyük bir kayıp, büyük bir ağırlık nedeniyle biriyle bağ kuruyorsun ve sonunda orada sıkışıp kalıyorsun. Anlamak istediğimiz şey, bunun diğer tarafında nasıl göründüğü. Ya sadece iki kişi için, birlikte oldukları anlarda, travma bir kenara bırakıldığında, bir bağ oluşursa? Aslında başka bir şekilde bağlanmanın ışığını görüyorlar. Yapmak için geri döndüğümüz şeyin büyük bir parçası buydu. Bu hikayeyi anlatmak için Lila ve Jennifer’ın bir araya gelmesi gerçek bir ortak çabaydı.”
