SAHİP OLMAKHer G20 toplantısından önce, Çin’de en zengin ekonomiler grubunu etiketlemek için zekice bir şaka dolaşıyor. Palto altında “G 2+0” hakkında konuşuyoruz. Merkezde Pekin ve Washington, çevrede ve dünyanın geri kalanında olmak üzere iki eş merkezli çevreden tasarlanmış bir dünyanın bu zihinsel izdüşümü, Çin Halk Cumhuriyeti ve Çin Halk Cumhuriyeti olmak üzere iki süper güçte ortak olan ender siyasi temsillerden biridir. Amerika Birleşik Devletleri.
İki başlı, simbiyotik kürenin bu vizyonunu belirtmek için az çok geleneksel terimler mevcuttur: örneğin “Kimerika”. Mizah ciddi bir konu olduğu için, Avrupalılar Çin-Amerikan rekabetleri nedeniyle süregelen küreselleşmeden uzaklaşma karşısında konumlarını hızla netleştirmek zorunda kalacaklar. Avrupa Çin’in izolasyonunda yer almalı mı yoksa daha stratejik olarak ABD karşısında bağımsız bir eylemi onaylamalı ve böylece dünya düzeninin “G3” vizyonuna katkıda bulunmalı mı?
Çin Komünist Partisi’nin son kongresi, pandemi sonrası Çin’in kapatılmasının sadece tarihi bir parantez olmayacağını öne süren ortodoks Marksist bir çizgiyi onayladı. Çin böylece kendisini bir klonlama (parti diktatörlüğü ve mutlak konformizm) ve kapanış (ülkenin kapatılması), anın Anglo-Sakson formülüne göre. Makroekonomik, kurumsal, yasal ve sosyal ülke riski çok yüksek kabul edilmektedir. Amerika Birleşik Devletleri’nde ara seçimler mutlak bir belirsizlik ortamında gerçekleşti. Ancak Demokratlar ve Cumhuriyetçiler, rekabet gücünü ve her şeyden önce Amerikan çıkarlarını korumaktan oluşan tek taraflılık ve korumacılık doktrinleri üzerinde hemfikirdirler, “önce Amerika”!
Twenty-Yedi’nin farklı çıkarları
AB-Çin ilişkisi birçok yönden Çin-ABD ilişkisi kadar karmaşık hale geldi. İnsan hakları krizleri (Sincan ve Hong Kong), Covid-19 salgını ve Ukrayna’daki savaşa rağmen güçlenen Çin-Rusya stratejik ortaklığının ardından Avrupa Birliği giderek artan bir Pekin’e karşı daha iddialı. Buna Avrupalı parlamenterlerin Tayvan karşısında artan seferberliğini de eklersek, Avrupa-Çin ilişkisi ile ABD arasındaki tek büyük fark, Brüksel’in Çin gücünden sistematik bir izolasyon politikasına bağlı olmamasıdır.
Her zaman, Avrupa üçlüsü korundu, “Çin ile ortak, ticari rakip ve sistemik rakip”, Yirmi Yedi’nin farklı çıkarlarına tabi olarak kırılgan olmaya devam ediyor. Almanya Başbakanı Olaf Scholz’un 4 Kasım’da Pekin’e yaptığı kasırga ve şiddetle kınanan ziyaret bunun mükemmel bir örneğidir.
Bu makalenin okunacak %57.07’si kaldı. Aşağıdakiler yalnızca aboneler içindir.
