COVID salgını sırasında başka bir virüs tarafından vuruldum: sahip olma virüsü. Kazanılmadığını söyleyecek kadar çok, kanıtı hala bir kiracı olduğumdur. Kötü günlerimde – Discord salonumun üyeleri düzenli olarak bedelini ödüyorlar – Ile-de-France emlak piyasasına karşı çıkıyorum. The Watcher’ı gördüğümden beri, en azından Fransa’da toprak arzumdan geçici olarak kurtuldum.
posta kartı
The Watcher, gerçek bir hikayeden ilham alıyor ve bu da onu son derece ürkütücü kılıyor. Yine herkesi şaşırttım. Sinister’ı çok isteyerek “çocuk hikayeleri” kategorisine koyarken ve Ring, Grudge ve diğerlerinin önünde uyuyakalırken, The Watcher beni kalıcı olarak travmatize etti.
Aslen New Yorklu olan hoş bir çift, New Jersey’nin banliyölerine yerleşmek istiyor. Beni okuyan Parisliler için bu, Chantilly’ye yerleşecek olan birkaç Parislinin eşdeğeri olurdu. Lüks bir New Jersey kasabasında, country club, özenle biçilmiş çimenler ve özenle bakımlı komşularla dolu muhteşem bir ev satın alırlar.
Kurulumlarından birkaç gün sonra, “bekçi” imzalı meraklı mektuplar almaya başlarlar. İlk harfin tonu özellikle endişe verici değil, alınmıyorlar. Bunu bir dizi daha hastalıklı ve kafa karıştırıcı olay takip edecek. Bu nedenle, hem onların yokluğunda hem de onların varlığında evi izlemek için bir güvenlik sistemine yatırım yapacaklar – bunun nedenini diziyi izleyerek anlayacaksınız.
Yine de kartpostal mükemmeldi. Bu evde, bu şehirde yaşamak, kalıcı olarak oraya yerleşmek istiyoruz. Kağıt üzerinde ideal veya mükemmel görünenin gerçekte her zaman böyle olmadığını bu şekilde hatırlıyoruz.
Gözetim
Hepimiz toplu olarak sürekli incelenmeye alışkınız, öyle ki bunu unuttuk. Paradoksal olan şey, sevimli çiftimizin bu yeni eve vardıklarında gözetimi hissetmeleridir. Hem bekçi tarafından hem de komşuları tarafından izlendiklerini hissederler. Amerika Birleşik Devletleri bir mahremiyet cenneti olarak bilinmemektedir. 11 Eylül saldırılarından önce bile, çeşitli izleme programları zaten iyi kurulmuştu.
İlginç olan, gözetleme paradoksunu merak etmektir. Brannocks, herkesin herkesi tanıdığı ve anonimliğin olmadığı küçük bir Amerikan kasabasına yerleşir. Başvuru sahiplerini izlemelerine izin veren bir güvenlik sistemi kurarlar ve aynı zamanda izlendiklerini bildikleri için kendilerini rahatsız hissederler. Yabancı olduğu için mi? Ancak şehirlerimizde gelişen güvenlik kameralarını kimin izlediğini bilmiyoruz. Teoride, buna erişimi olan polistir. Ancak asla emin olamazsınız.
Kaygı, gözetimden değil, bunun ima ettiği toplam kontrol kaybından gelir. Fransa’da, CNIL’in denetçileri izlediğini söyleyerek içimizi rahatlatıyoruz. Bu konudaki tüm yasal metinleri takip ettiğimizde bunun sahte olduğunu biliyoruz.
Bu gözetimi toplu olarak kabul etmemizin bir diğer nedeni de belki de etkisizliğinden kaynaklanmaktadır. Suç ve kabahatlerin önlenmesine ve çözümlenmesine yardımcı olduğu her tonda şarkı söyleyebiliriz. Gerçek şu ki, bir güvenlik kamerasının bir soygunu veya saldırıyı önlediğini hiç görmedik. Görüntünün kalitesine bağlı olarak, muhtemelen bir kişi tanımlanabilir. Polis söz konusu olduğunda, hiçbir şey insanın yerini tutamaz ve Brannock’lar dizinin yarısını karakolun etrafında dolaşarak geçirdikleri için bunun çok iyi farkındadır.
asosyal ağlar
Brannocks’ın en büyük kızı, dizide keşfetmenize izin vereceğimiz nedenlerden dolayı, sosyal ağlarda açıkça babası hakkında kötü konuştuğu bir video çekiyor. Sonuçlar, yayının çok dakikasında ortaya çıkar. Baba oldukça ciddi profesyonel tepkiler çekiyor ve anne çeyrek saat içinde ülke kulübünden kovuldu.
Bu, sosyal ağların dramatik yanıdır, özellikle – ama sadece değil – en gençleri. Pek çok insan için sosyal medya, sonuçsuz bir eğlencedir. Gerçek şu ki, her kelime, her görüntü, her film ele geçirilebilir, büyütülebilir, tersine çevrilebilir. Twitter’da 15’te yazılan bir aptallık yıllar sonra ortaya çıkabiliyor ve senin değişip gelişmen önemli değil. Tek bir örnek mi? LOL Ligi.
Sosyal ağlara genel bağımlılığımızla ilgili sorun, artık hata yapma hakkımızın olmamasıdır. Hepimiz az çok büyük, az çok ciddi aptalca şeyler yaptık. Hepimiz utanacağımız şeyler yaptık. Ancak, bir işveren, bir müşteri, bir refakatçi, bir arama motorunun sonuçlarının ilk sayfasına düşme riskini almak zorunda değildir.
Daha da kötüsü ve bu endişe verici bir fenomen: Her şeyi çevrimiçi hale getirmek için her şeyi filme almaktan oluşan yeni moda, sonunda insanları paranoyak ve agorafobik hale getiriyor. Kim süpermarkette domates almaya giderken bir paparazzi çırağıyla yüzleşmek ister ki?
Ancak topluca kabul ettik. Gözetim kavramı değişti. Bir devlet aracından, sosyal davranışı doğrulamaya yetkili hisseden herkese aktarılmıştır.
kabus zinciri
Gözcü neden beni korkuttu? Korku sinemasının ilkesi, sizi kendi en derin, en karanlık kaygılarınıza geri göndermektir. Bir ayna oyunuyla, onları ekranda görmek, bir tür yatıştırma elde etmenizi sağlar. Korku sinemasının katartik işlevi geniş çapta incelenmiştir. Daha basit bir ifadeyle: Uzun bir gün olduğunda, zombilerin 25’li paketler halinde parçalandığını görmek daha huzurlu uyumanıza yardımcı olabilir.
Gözcü tam tersi etki yaptı ve midemi bulandırdı. İşte güzel bir ev almak için kelimenin tam anlamıyla her şeyi ortaya koyan bir aile. Mali durumu beklenenden daha istikrarsız çıkıyor ve olaylar işlerin yolunda gitmeyeceği anlamına gelecek. Daha da kötüsü, bundan kurtulmak için kendini şantajın insafına bırakır.
Bacağında tel olması fikri beni hep korkutmuştur. Gerekirse bir gecede her şeyi bırakabilmek istiyorum, bu nedenle eleme virüsü, sahip olma arzumdan bahsetmek için. Bir ailenin rüyasını görmek için borca girmesi ve o rüyanın kabusa dönüşmesi, sorularım olmasına rağmen hevesimi kırdı.
Şu anki daireme taşındığımda komşularımdan sabıka kaydı kontrolü istememişsem bu sınırda. Planları sordum, binayla ilgili tüm bilgileri, her şeyi büyüteçle inceledim. Ancak ben sadece kiracıyım. Fransa’da veya başka bir yerde bir mülk satın almaya karar verirsem, komşularımın aile ağacını, aşı olup olmadıklarını, su tesisatının durumunu, asansörü ve kaptanın yaşını sorabilirim. Brannocks’ın hafifliği açıkça bana meydan okudu ve beni daha da paranoyak yaptı.
Netflix’te bulunan The Watcher çok iyi bir başarı. Korku filminde değiliz, daha çok endişe, ki bu çok işe yarıyor. Seyirciler o zamandan beri oradaydı iHorror web sitesi 2. sezonun yapım aşamasında olduğunu söyledi.
