AT&T tarafından Apple’da çok erken bir dağıtımı incelemek için getirildiğim 1980’lerin sonlarından beri video konferansı izliyorum. Muhteşem bir şekilde başarısız oldu. On yıl sonra Intel ve HP’nin çabalarının da başarısız olduğunu gördüm.
En son video geliştirme dalgası, insanların evden çalışmaya zorlandığı ve video araçlarının iki yılda önceki yirmi yıla göre daha fazla geliştiği pandemi tarafından yönlendirildi.
Bir sonraki beklenen büyük adıma (meta veri tabanı ve sürükleyici sanal gerçeklik (VR) işbirliği araçlarının ortaya çıkışına) baktığımızda, neyin gerekli olduğunu, neler yapılabileceğini ve işe yarayıp yaramayacağını belirlemenin zamanı geldi. Ve çalışanların ihtiyaçlarını hatırlamak çok önemlidir.
Çalışan bağlılığı ve aidiyet
Sanal toplantılar için en ikna edici argüman, seyahatleri ortadan kaldırmalarıdır. Kaza, hastalık, iş/yaşam dengesizliği ve zaman (insanları aynı yere götürme ihtiyacı, özellikle çoğu kişi varsa, onları aynı yere götürme ihtiyacı) uzak).
Dezavantajı, uzaktaki çalışanların birçok sorunla karşı karşıya kalmasıdır. Güçlü bir yönetim olmadan, iyi tanımlanmış hedefleri veya kilometre taşları olmayabilir. Yeni uzak çalışanların, ilerleme için gerekli ilişkileri yaratma şansı sınırlıdır. Ve uzaktan çalışanlar, meslektaşları ile zaten ilişkileri olmasaydı, onları yapamayacaklarını belirttiler. Bu aidiyet eksikliği, daha iyi bir terim olmaması nedeniyle, çalışanları elde tutma riskini artırır ve şirkete düşmanca davranışlara yol açabilir, çünkü kişi ofiste görünenlere kıyasla dezavantajlı olduklarına karar verebilir.
Sürdürülebilir bir uzak veya hibrit iş gücüne sahip olmak istiyorsanız, çalışanlara başarılı olmak için ihtiyaç duydukları şeyi vermelisiniz – ve bunu zam ve terfilere bağlamalısınız; uzaktan çalışan performansıyla yöneticilere daha yüksek düzeyde rahatlık sağlamak; ve uzaktaki çalışanlara zamanlarını nerede geçirdikleri konusunda net rehberlik sağlayın.
Genel çaba ayrıca bir çalışanın şirketi ve iş arkadaşlarıyla derin bir ilişki geliştirmesine yardımcı olmaya odaklanmalıdır. Bu, ortak iş ve kişisel özelliklere sahip çalışanları birbirine bağlayan sanal sosyal etkinlikler ve daha güçlü ekiplere yol açan işbirlikçi ortaklar anlamına gelir.
Ekip oluşturma çabaları, uzaktan çalışanlarla uçurumdan düşme eğilimindedir, ancak ihtiyaçları ölçülemeyecek kadar yüksek olduğu için tam tersi doğru olmalıdır.
Sanal gerçekliğin yaklaşan rolü
Pazar, sanal gerçeklik (VR) için kulaklık seçeneklerini reddetmeye devam ediyor ve son zamanlardaki en büyük başarısızlık, diğer artırılmış ve VR çözümlerine kıyasla nispeten hafif ve ucuz başlıklara sahip olan 3D TV’ydi. Buna yaklaşmanın iki yolu vardır ve bunlar birbirini dışlamaz. Biri kulaklığı ortadan kaldırmak ve “sert ışık” veya LED duvarlar gibi farklı bir teknoloji kullanmak. (Birincisi henüz bir şey değil ve diğeri şu anda o kadar pahalı ki uygun değil.)
Yakın vadede daha olası bir başka yol, mevcut kulaklıklardan çok daha geniş uygulanabilirliğe sahip kulaklıklar oluşturmaktır. Bu, onları giymeyi daha çekici hale getirmek ve zorlayıcı bir ikincil kullanım (video eğlencesi izlemek, mahremiyet ve güvenlik ve güvenlik gibi) sağlamak anlamına gelir. İstediğim bir şeyi yaptığı için ve aynı zamanda video konferans için de faydalı olduğu için bir kulaklık kullanmak istersem, bunu işbirliği için denemem daha olasıdır.
Şu anda, hype rağmen, metaverse zorlayıcı olacak kadar gerçek değil. Ve kulaklıklar, kullanımlarını toplu halde sürmeyecek olan VR deneyimlerine sıkı sıkıya bağlı. Bu, maliyet, görünüm ve fayda arasında bir dengesizliğe yol açar. Yakında çıkacak olan bazı kulaklıklar daha çok gözlük gibi, muhtemelen daha çekici ve daha ucuz – ama aynı zamanda kullanıcıyı çevrelerinden iyi bir şekilde izole etmiyorlar ve hareket hastalığını önleyebilecek ve suya daldırmayı azaltabilecek optik özelliklerden yoksunlar.
Bu hakkı elde etmek, COVID-19 salgını nedeniyle gördüğümüz geçici toplantı yerine yüz yüze ve uzaktan toplantılar arasında kalıcı bir geçiş yapmak için çok önemlidir.
Uzaktan çalışmanın şirketler (ve çalışanlar) için yüz yüze görüşmeler kadar başarılı olması için, herhangi bir VR seçeneğinin bir dizi vektörde daha iyi olması gerekir. Donanım ve yazılımın daha fazla fayda sağlayacak şekilde gelişmesi gerekiyor – ve kulaklıklar insanların giymek isteyeceği bir şey haline gelmelidir. Kulaklıklar daha çekici, daha hafif ve daha ucuz hale geldikçe, kullanıcıyı çevrelerindeki dünyadan (gerektiğinde) izole etme ve hareket hastalığına ve fiziksel kazalara karşı koruma yeteneklerini kaybetmemelerini sağlamalıyız.
Meta veri deposu hazır değil. Ve öyle olduğunda, onu tanımlayan donanım ve çözümler onu kullanan çalışanların geniş ihtiyaçlarını karşılamıyorsa, başarısız olur ve birçok şirketi de beraberinde götürür. Sorunu çözmek şöyle dursun, sorunu tam olarak tanımlayamamak bile, defalarca yetersiz kalmak, ister gibi göründüğümüz gibi, uçaklara, trenlere veya otomobillere tırmanmak yerine büyük ölçüde uzak kalma olasılığımızı önemli ölçüde azaltır.
Telif Hakkı © 2022 IDG Communications, Inc.
