Gökbilimciler, son sekiz yılda tespit edilen en büyük potansiyel olarak tehlikeli asteroidi tespit etti

NSF’ye bağlı NOIRLab’ın bir programı olan Şili’deki Cerro Tololo Amerikalar Arası Gözlemevi’ndeki ABD Enerji Bakanlığı tarafından üretilen Karanlık Enerji Kamerası ile yapılan alacakaranlık gözlemleri, gökbilimcilerin güneşin parıltısında saklanan üç Dünya’ya yakın asteroiti (NEA) tespit etmelerini sağladı. Bu NEA’lar, Dünya ve Venüs’ün yörüngelerinde gizlenen zor bir popülasyonun parçasıdır. Asteroitlerden biri, son sekiz yılda keşfedilecek olan, Dünya için potansiyel olarak tehlikeli olan en büyük nesnedir.

NSF’ye bağlı NOIRLab’ın bir programı olan Şili’deki Cerro Tololo Amerikalar Arası Gözlemevi’ndeki Víctor M. Blanco 4 metrelik Teleskopu üzerine monte edilen Karanlık Enerji Kamerasını (DECam) kullanan uluslararası bir ekip, saklanan üç yeni Dünya’ya yakın asteroit (NEA) keşfetti. iç güneş sisteminde, Dünya ve Venüs’ün yörüngelerinin iç kısmındaki bölge. Bu, gözlemler için herkesin bildiği gibi zorlu bir bölge çünkü asteroit avcıları güneşin parıltısıyla uğraşmak zorunda.

Bununla birlikte, gökbilimciler alacakaranlık sırasında kısa ama elverişli gözlem koşullarından yararlanarak, anlaşılması zor bir NEA üçlüsü buldular. Biri, bir gün onu Dünya’nın yoluna koyabilecek bir yörüngeye sahip olan, 2022 AP7 adlı 1,5 kilometre genişliğindeki bir asteroid. 2021 LJ4 ve 2021 PH27 olarak adlandırılan diğer asteroitler, güvenli bir şekilde Dünya’nın yörüngesinin tamamen içinde kalan yörüngelere sahiptir. Gökbilimciler ve astrofizikçiler için de özel ilgi gören 2021 PH27, güneşe en yakın bilinen asteroittir. Bu nedenle, güneş sistemimizdeki herhangi bir nesnenin en büyük genel görelilik etkilerine sahiptir ve yörüngesi sırasında yüzeyi kurşunu eritecek kadar ısınır.

Carnegie Bilim Enstitüsü’nün Dünya ve Gezegenler Laboratuvarı’nda astronom ve bu çalışmayı açıklayan makalenin baş yazarı Scott S. Sheppard, “Alacakaranlık araştırmamız, Dünya ve Venüs’ün yörüngeleri içindeki alanı asteroitler için araştırıyor” dedi. “Şimdiye kadar, yaklaşık 1 kilometre çapında, gezegen katilleri dediğimiz bir boyutta, Dünya’ya yakın iki büyük asteroit bulduk.”

Sheppard, “Muhtemelen benzer boyutlarda sadece birkaç NEA var ve bu büyük keşfedilmemiş asteroitler muhtemelen onları çoğu zaman Dünya ve Venüs’ün yörüngelerinin içinde tutan yörüngelere sahip” dedi. “Güneşin parıltısının yakınında gözlemlemenin zorluğu nedeniyle bugüne kadar yörüngeleri tamamen Dünya’nın yörüngesinde olan yaklaşık 25 asteroit keşfedildi.”

İç güneş sisteminde asteroitler bulmak göz korkutucu bir gözlemsel zorluktur. Gökbilimcilerin bu alanı incelemek için her gece sadece iki kısa 10 dakikalık penceresi vardır ve güneşin parıltısından kaynaklanan parlak bir arka plan gökyüzü ile mücadele etmek zorundadırlar. Ek olarak, bu tür gözlemler ufka çok yakındır, yani gökbilimciler, gözlemlerini bulanıklaştırabilecek ve çarpıtabilecek kalın bir Dünya atmosferi tabakası aracılığıyla gözlem yapmak zorunda kalırlar.

Bu zorluklara rağmen bu üç yeni asteroidi keşfetmek, DECam’in benzersiz gözlem yetenekleri sayesinde mümkün oldu. Son teknoloji ürünü cihaz, dünyadaki en yüksek performanslı, geniş alan CCD görüntüleyicilerinden biridir ve gökbilimcilere büyük bir hassasiyetle gökyüzünün geniş alanlarını yakalama yeteneği verir.

Gökbilimciler, soluk nesneleri yakalarlarsa gözlemleri “derin” olarak adlandırırlar. Dünya yörüngesindeki asteroitleri ararken, hem derin hem de geniş alan gözlemlerini yakalama yeteneği vazgeçilmezdir.

Sheppard, “Göğün geniş alanları gereklidir çünkü iç asteroitler nadirdir ve asteroitler soluk olduğundan ve güneşe yakın parlak alacakaranlık gökyüzüyle ve Dünya atmosferinin çarpıtıcı etkisiyle savaştığınız için derin görüntülere ihtiyaç vardır” dedi. “DECam, daha derine inmemize, daha fazla gökyüzü kaplamamıza ve iç güneş sistemini daha önce hiç yapılmamış şekilde araştırmamıza izin vererek, daha küçük teleskoplarla ulaşılamayan derinliklere kadar gökyüzünün geniş alanlarını kaplayabilir.”

Bu araştırma, Dünya için potansiyel olarak tehdit oluşturabilecek asteroitleri tespit etmenin yanı sıra, güneş sistemimizdeki küçük cisimlerin dağılımını anlamak için önemli bir adımdır. Güneşten Dünya’dan daha uzakta olan asteroitler, tespit edilmesi en kolay olanlardır. Bu nedenle, daha uzaktaki bu asteroitler, asteroit popülasyonunun mevcut teorik modellerine hakim olma eğilimindedir.

Bu nesneleri tespit etmek, gökbilimcilerin, asteroitlerin iç güneş sistemi boyunca nasıl taşındığını ve yerçekimi etkileşimlerinin ve güneşin ısısının bunların parçalanmasına nasıl katkıda bulunabileceğini anlamalarına da olanak tanır.

Sheppard, “DECam araştırmamız, Dünya’nın yörüngesindeki ve Venüs’ün yörüngesine yakın nesneler için şimdiye kadar yapılmış en büyük ve en hassas aramalardan biridir” dedi. “Bu, iç güneş sisteminde ne tür nesnelerin gizlendiğini anlamak için eşsiz bir şans.”

NOIRLab için NSF Program Direktörü Chris Davis, “On yıllık olağanüstü hizmetten sonra, DECam önemli bilimsel keşifler yapmaya devam ederken aynı zamanda tüm insanlığa fayda sağlayan çok önemli bir hizmet olan gezegen savunmasına katkıda bulunmaya devam ediyor” dedi.

Bulgular şurada yayınlandı: Astronomi Dergisi.