Geçtiğimiz birkaç ay boyunca tepe televizyon, sesli mesaj, izlediklerim hakkında konuşmanın en sevdiğim yollarından biri olarak ortaya çıktı. bu haftaki bölümü bitireceğim Andorprogramın kredilerini sessize al ve hemen bir arkadaşıma göndermek için düşüncelerimin sesli mesajını kaydetmeye başla.
Sesli mesajları (veya dünyanın neresinde olduğunuza bağlı olarak sesli notları) kullanmamızın ana nedeni, bunların uyumsuzluğudur – iletişim kurmak için aynı anda ikimizin de özgür olması gerekmez. Bazen benden saatler hatta günler önce bölümü izlemeyi başarıyor ve dinlemem için bir mesaj atıyor, bazen de düşüncelerimi ilk paylaşan ben oluyorum. Ama her hafta format aynı. Kayıt bir spoiler uyarısı ile başlıyor ve ardından neyi beğendiğimizi, neyi sevmediğimizi ve şovun gelecekte nereye gideceğini düşündüğümüzü paylaşıyoruz.
Aynı anda müsait olmak zorunda kalmadan bir telefon görüşmesinin yakınlığı ve samimiyeti
Evet, mesajlar saçma sapan. Evet, yarı biçimli düşünceler ve teğetlerle dolular. Ve evet, biz kesinlikle bunları kullanıyoruz çünkü paylaşmak istediğimiz her şeyi yazmaktan rahatsız olamıyoruz. Ama mesele bu. Her kayıt, bir kişinin bir bölüm hakkında ne hissettiğini gerçek zamanlı olarak çözdüğünü duyabileceğiniz, bir saatlik TV’nin filtrelenmemiş ilk izlenimini içerir. Aynı anda müsait olmak zorunda kalmadan bir telefon görüşmesinin yakınlığını ve samimiyetini sunarlar.
Sesli mesajlara olan sevgimde yalnız değilim. Dünyanın en popüler mesajlaşma uygulaması WhatsApp, bu yılın başlarında kullanıcılarının 7 milyar (ab ile) sesli not gönder Her gün. Bir çok insan sıcaklarını paylaşıyor Andor alır.
Yine de, neredeyse sesli mesajların kendisi kadar popüler olan, sözde ne kadar korkunç olduklarına dair makaleler. 2018 yılında TNW onları aradı “Telefonumdaki megabaytları işgal eden en zehirli ses parçası” ve bir yıl sonra, HuffPost söz konusu onlar sadece “korkunç”. ile bir yazar Gardiyan Geçenlerde “İnsanların sizi uzun süre – aslında, herhangi bir süre – kesintisiz olarak konuşurken dinlemeyi önemsediğini düşünmenin “kendine düşkün” olup olmadığını merak etmeden önce sesli mesajlara aşık biriyle flört etmeye çalışmakla ilgili utanç verici bir hikaye paylaştı.
Ancak herhangi bir “sesli mesajdan nefret ediyorum” parçasına ne kadar çok girersem, insanların şikayetlerinin aslında sesli mesajlarla ilgili olmadığına o kadar ikna oluyorum. Bu bölümü bir son makale Metrosesli mesajları “kaba, kibirli ve herkesin zamanını boşa harcamak” olarak nitelendirdi:
Bana endüstrinin nasıl çalıştığı, ne yapmam gerektiği, ne yapmak istediği ve diğer herkesin neden hatalı olduğu konusundaki görüşlerini bildiren dört, beş dakikalık sesli notlar bırakan bir meslektaşım vardı.
Hafta sonları ve ben tatildeyken bana sesli notlar gönderirdi, bu yüzden en azından zihninde olup bitenlerden beni haberdar ederdi.
İş mesajları? Eylem noktaları içeriyor mu? Hafta sonu ve tatildeyken mi gönderildiniz? Dostum bunlar kötü sesli mesaj sorunları değil. Bunlar kötü meslektaş sorunlarıdır.
Herhangi bir iletişim biçimini kullanmanın iyi ve kötü yolları vardır, bir medyumun güçlü yönlerine oynayan ve zayıf yönlerinden kaçınan (genellikle yazılı olmayan) bir görgü kuralları vardır. E-posta olabilecek iş toplantıları, Slack mesajları olabilecek e-postalar ve muhtemelen bir Zoom çağrısına katılmak için yeterince önemli olan Slack konuşmaları var.
Bir ortam seçseniz bile, en iyi uygulamalar vardır. Bir iş e-postasındaki belirli talimatlar, genellikle bir metin duvarına gömülmek yerine madde işaretlerine bölünür. Bazı WhatsApp mesajları uzun bir mesaj olarak daha iyi çalışır; diğerleri, ayrıldıklarında okunması ve yanıtlanması daha kolaydır.
Dışarıda bazı korkunç sesli mesaj kullanıcıları olduğuna tamamen katılıyorum, ancak bu onlara özgü bir şey değil. Önemli bilgileri üç dakikalık bir kayıt içine gömmek, o bilgilerin unutulması için bir reçetedir. Kedinizin kahvaltıda ne yediğini tartışmak, onu göndermek için kullandığınız ortama bakılmaksızın sıkıcı olacaktı. Ve eğer Gardiyan Bir aşıkla konuşurken kendini utandırmanın sesli notlara özel bir sorun olduğunu düşünüyorsa, aksini öneren çok sayıda kısa mesajım var.
Mütevazı sesli mesajları iyileştirme çabası içinde, işte bazı en iyi uygulamalara dair ilk deneme:
- Sesli mesajlar, birisinin daha sonra başvurması gerekebilecek önemli tarihler, saatler veya lojistikle ilgili ayrıntıları içermemelidir.
- Zaman açısından kritik olan bilgileri göndermek için kullanılmamalıdırlar. Meşgulken bir mesajı dinlemek için boş bir an bulmak bir acıdır. Sesli mesajların yararı, uyumsuzluklarıdır – mahvetmeyin.
- Sesli mesajlar, doğası gereği, bir metin mesajından daha samimidir ve yabancılarla konuşmak için ideal değildir. İstisna, bir aşkla flört ettiğiniz zamandır, bu durumda samimiyet bir nevi noktadır.
- Göndermeden önce bir sesli mesajı tekrar dinlemeyi düşünün. Kaç kişinin kendi sesinden nefret ettiğini düşünürsek, bu daha çekişmeli olabilir ama bence bir sonraki noktada yardımcı olur.
- Can sıkıcı olma. sırf sen diye Yapabilmek beş dakikalık bir mesaj boyunca bir düşünceyi iletmeniz gerektiği anlamına gelmez. Şahsen, iki ila üç dakikanın tatlı bir nokta olduğunu düşünüyorum, ancak kilometreniz değişebilir.
Bu tuzakları ele alın ve sesli mesajlar, diğerleri kadar zengin bir iletişim ortamıdır. En iyi ihtimalle, bir telefon görüşmesinin samimiyeti ve bir anlık mesajın dolaysızlığı ile karıştırılmış bir yazılı mektubun uzunluğunu sunarlar. Sesli mesajları seviyorum. Birinin sesini duymanın tanıdıklığını, noktalama işaretleri hakkında çok fazla düşünmek zorunda kalmadan kelimelerinizin ardındaki duyguları gösterebilmenizi sağlayan hassasiyeti seviyorum. Ama en çok onların çabasızlıklarını seviyorum. Sonuçta, bir hevesle arkadaşlarınızla ve ailenizle iletişim kurmak, hiç iletişim kurmamaktan her zaman daha iyidir.
