Polonyalı film yapımcısı Jerzy Skolimowski’nin aklında her zaman bir eşek yoktu. EOonun alkışlanan Cannes Jüri Ödüllü draması, şimdi Polonya’nın Oscar’a girişi.
BFI Londra Film Festivali’nde, sirk doğumlu bir eşeğin – EO’nun (adını anıran “Eee-Oh” gürültüsünden almıştır) hayatını konu alan derin duygu yüklü filmin gösteriminin ardından konuşma yaptı. Toplumun tuhaf ve nahoş unsurları olan yönetmen, asıl amacın “doğrusal anlatımdan sıkıldığı için” başrollerden birinde bir hayvanın olduğu bir film yapmak olduğunu söyledi. Ana karakter olarak bir hayvan ve dolayısıyla çok az diyalog ile, hikaye anlatımı söz konusu olduğunda farklı ve daha az tahmin edilebilir bir şey sunacağını umuyordu.
“Doğru türde bir hayvan arıyorduk ve köpekleri ve kedileri hemen eledik, çünkü bu hayvanlar hakkında çok fazla film var ve bazıları özellikle harika değil” dedi.
Yazma ve yapım ortağı (ve eşi) Ewa Piaskowska’nın yanı sıra Skolimowski’nin ilham kaynağı, festival döneminde birçok köyün sahneye koyduğu “yaşayan” doğum sahnelerinden biri sayesinde 2019’da Sicilya’yı ziyaret etti.
“Gerçekten çok etkileyiciydi, çünkü tüm köy dahildi ve hepsi her yıl Noel ve Yeni Yıl boyunca performans sergiliyor” dedi. “Hayatı olduğu gibi gösterirler ve kostümleri, aletleri, dekorları vardır, pizza pişirirler, şarap için üzüm sıkarlar, zeytinyağı için zeytin sıkarlar, sarhoş adamlar kağıt oynarlar.”
Gösterinin hemen sonunda, hayvanlarla dolu gürültülü bir ahır vardı.
“Yerde tavuklar, kazlar, sonra domuzlar, koyunlar ve inekler ve kocaman boynuzlu devasa bir boğa vardı. Ve ortasında, elinde bastonlu bir Oscar figürü gibi duran Yusuf vardı ve onun yanında Meryem ve bebek İsa vardı. Tavuklar Joseph’in başının üzerinden uçuyordu ve gözümle diğer taraftaki tavuğu takip ettim ve orada, köşede tamamen ayrılmış bir eşek vardı” dedi. “Ve bu hareketsiz hayvan yüzünden hemen tüm dikkatimi çekti, ses çıkarmayan ya da hiçbir duygu vermeyen. Sanki başka bir dünyadan bir gözlemci gibiydi. Hayat dolu o sahneye inanılmaz bir melankoli ile bakan kocaman açılmış gözleri beni büyüledi.
Piaskowska da “sadece durup gözlemleyen” hayvanı gördüğünde, Skolimowski ikisinin de “bu bizim kahramanımız, baş kahramanımız” olduğunu anladığını söyledi. Çünkü gözlerinde gördüğün şey, etrafındaki sahneyle ilgili gizemli bir yorumdu, bu yüzden bu hayvan için doğru hikayeyi bulabilirsek, gözlerinin her yakın çekimine gittiğimizde, bunun bir hikaye olacağını düşündük. O sahneye inanılmaz bir yorum.”
