Stephen King’in eserleri her türden unutulmaz canavar ve kötü adamla doludur. Siyahlı adam, palyaço Pennywise ve Jack Torrance’ın beğenileri pop kültürüne kök salmış durumda. Ancak en son sinema uyarlamasında kötü adam hiç erkek değil: bir nesne. Bay Harrigan’ın Telefonu tamamen akıllı telefonunuza bağımlı olmakla ilgili bir korku hikayesi.
Bu inceleme hakkında spoiler içerir Bay Harrigan’ın Telefonu (kitap ve film).
King’in 2020 koleksiyonundan aynı adlı kısa öyküden uyarlanmıştır. Kanıyorsa, Bay Harrigan’ın Telefonu (John Lee Hancock tarafından yazılan ve yönetilen), Craig adlı genç bir çocuğun (Jaeden Martell, muhtemelen en iyi başka bir King uyarlamasıyla tanınan) hikayesini, BT Filmler) bekar bir babayla yaşayan (Joe Tippett). Annesinin ölümünün ardından Craig, bir nedenden dolayı aile ve iş bağlantıları olmayan küçük bir New England kasabasında yaşayan yaşlanan bir milyarder (Donald Sutherland) için haftada birkaç gün yüksek sesle kitap okuma işine başlar.
Film 2003’te başlıyor ve ardından dört yıl ileri atlayarak Craig’in belirli bir arzu nesnesine aşırı derecede odaklandığı bir zamana gidiyor: yepyeni, henüz piyasaya sürülen iPhone. Lisesinde tam bir akıllı telefon ateşi var, öyle ki kafeterya masaları markalara göre bölünüyor; Razr hayranları için bir masa ve Apple ekibi için bir masa.
(Şu anda son romanını okuyan King hayranları, Peri masalımuhtemelen bir déjà vu hissi alacak, çünkü o kitap ayrıca annesini kaybeden ve garip bir yaşlı adam için çalışmaya devam eden genç bir çocuk hakkında. Neyse ki hikayeler oradan ayrılıyor.)
Bu süre zarfında Craig ve Bay Harrigan sessiz bir dostluk kurarlar. Haftada birkaç kez buluşuyorlar, kitaplar ve yaşam hakkında konuşuyorlar ve Bay Harrigan ona yılda dört kez içinde kazı kazan bileti olan bir kart gönderiyor. 2007 Noeli için Craig oldukça iyi bir kazanç elde eder: Babası ona sadece o iPhone’u havalı masada oturabilmesi için almakla kalmaz, aynı zamanda yıllarca süren aptallıklardan sonra Bay Harrigan’ın kazı kazan kartını harika bir 3.000 dolar kazanır. Craig, takdirinin bir işareti olarak, patronu için beklenmedik kazancının bir kısmını bir iPhone’a harcıyor.
Bay Harrigan’la ilgili olan şey, onun bir tür teknofobik olması. Evde televizyon, hatta radyo bile bulundurmaz çünkü onlarla çok fazla zaman kaybedeceğini bilir. Ama aynı zamanda hisse senedi ticaretiyle meşgul olan bir finans sihirbazı (emekli olsa da). Bu nedenle, genç çalışanı ona iPhone’un stok uygulamasını gösterdiğinde, sayıları neredeyse gerçek zamanlı olarak hareket ediyor, Bay Harrigan şaşkına dönüyor. Ve bir kez alabileceğini fark ettiğinde bu Wall Street Dergisi makaleleri yayınlandıkları anda ertesi gün gazeteyi beklemek yerine, takıntısı bir saplantı haline gelir. (Ayrıca, izleme yazılımlarının yükselişi, komplo teorileri ve ödeme duvarları gibi şimdi ileri görüşlü görünen birçok şeyi de tahmin ediyor.)
Filmin yaklaşık üçte biri – bu teknik olarak bir spoiler, bu yüzden dikkatli olun, ancak baştan itibaren çok net bir şekilde koreografisi yapılmış ve ayrıca fragmanlarda da görünüyor – Bay Harrigan ölüyor. Craig, garip, spontane bir hareketle, arkadaşının iPhone’unu gömülmeden önce tabuta sokar ve akıllı telefon bağımlılığının öbür dünyada da devam etmesini sağlar. Ve işte burada Bay Harrigan’ın Telefonu nesiller boyu süren bir dostluk hakkındaki sessiz, düşünceli bir hikayeden olası doğaüstü unsurları olan bir gerilim filmine dönüşüyor.
Craig, arkadaşının ölümünün yasını tutarken, aynı zamanda saplantılı bir kabadayı (Cyrus Arnold) tarafından terörize ediliyor. İşleri daha da sinir bozucu hale getirmek için, Bay Harrigan, Craig’in tam da bu tür durumlarda tavsiye almak için geleceği türden bir insandı; iyi bir arkadaştı ama aynı zamanda kesinlikle acımasız bir iş adamıydı, insanların ondan faydalanmasını nasıl engelleyeceğini bilen türdendi. Yerin derinliklerine gömülü olmasına rağmen, Craig mesaj bırakmak için Bay Harrigan’ın telefonunu arar ve… tuhaf şeyler olmaya başlar. Bay Harrigan’ın numarasından garip mesajlar alır ve sonunda, ölen arkadaşından istediği şeyler gerçekleşmeye başlar. Acımasız adalet gizemli bir el tarafından dağıtılır. Bu, hikaye ilerledikçe daha aşırı şekillerde devam eder.
Yapan şeyin bir parçası Bay Harrigan’ın Telefonu iş, korkularını nasıl yavaş ve istikrarlı bir şekilde oluşturduğudur. Pek çok hayalet ve canavarla dolu geleneksel bir korku türü değil, bunun yerine hepimizin çok iyi bildiği bir şeyi – akıllı telefonu – alıyor ve onu potansiyel bir terör nesnesine dönüştürüyor. Her yeni yüzükle, ne olacağı konusunda endişeleniyorsunuz ve sonra ne olacağını asla bilemezsiniz, bu da filme gerilim veren şeydir. Ayrıca King’in romanlarının uyarlamalarında görülen tipik şişkinlikten de muzdarip değil. Bu, filmin 100 dakikalık çalışma süresinin sınırlarına neredeyse mükemmel bir şekilde uyan kısa bir hikaye.
Filmin acı çektiği bir alan varsa – ve not edilmelidir ki, aynı şey dayandığı hikaye için de geçerlidir – o da sondur. Hikaye daha önce kuruluyor ve inşa ediliyor… sadece bir nevi fışkırıyor. Bazı yönlerden, doğaüstü soruları yoruma açık tuttuğu için sonuç uygundur. Ama aynı zamanda işlerin bitmemiş bir dokunuş hissetmesini sağlar. Aksi halde iyi tempolu bir gerilim, en büyük sırlarını ifşa etmeyi kararlı bir şekilde reddederek düz bir notla biter.
Bay Harrigan’ın Telefonu King’in daha ikonik hikayelerinden bazıları kadar akılda kalıcı olmayabilir. Bunun gibi kamu bilincine nüfuz ettiğini hayal etmek zor. Carrie veya BT. Ama aynı zamanda yazarın daha az ünlü bazı güçlü yönleri için harika bir vitrin: yani karakterler arasında güçlü ilişkiler kurmak ve gündelik nesnelere veya anlara yeni keşfedilen bir korku duygusu aşılamak. Bay Harrigan’ın Telefonu O an sizi korkutmayabilir ama bir dahaki sefere telefonumun çaldığını duyduğumda yerimden sıçradım.
Bay Harrigan’ın Telefonu 5 Ekim’de Netflix’te yayına başlıyor.
