Göktaşlarının incelenmesi, Dünya’nın bileşiminin çarpışma erozyonuyla değiştiğini gösteriyor

Universität Bayreuth’tan bir meslektaşıyla birlikte çalışan Université Clermont Auvergne’den bir araştırmacı ekibi, Dünya’nın bileşiminin ilk yıllarında çarpışma erozyonuyla zaman içinde değiştiğini gösteren kanıtlar buldu. Dergide yayınlanan makalelerinde Bilim, grup, göktaşlarındaki samaryum ve neodimiyum miktarlarına ilişkin çalışmalarını ve Dünya’nın mevcut yapısına yol açan süreçler hakkında onlara ne gösterdiğini anlatıyor. Bristol Üniversitesi’nden Zoë Malka Leinhardt, aynı dergi sayısında, Dünya’nın oluşumuyla ilgili teorileri ve ekibin bu yeni çaba üzerinde yaptığı çalışmaları özetleyen bir Perspektif makalesi yayınladı.

Önceki araştırmalar, gezegenlerin, ilk yıllarında yıldızların etrafında oluşan birikim disklerindeki malzeme çarpışmalarından oluştuğunu ileri sürmüştü. Bu tür çarpışmaların özelliklerinin, ortaya çıkan gezegenlerin eğim açıları gibi sonuçta ortaya çıkan yapısında bir rol oynadığına inanılmaktadır. Önceki araştırmalar, Dünya’nın bir demir ve nikel çekirdeğine sahip olduğunu da göstermiştir – bu, magnezyum ile karıştırılmış bir demir silikat tabakasıdır. Üst katman, bir silikat katmanı olarak tanımlanır. Leinhardt’ın belirttiğine göre, malzemenin yoğunluğu çekirdekten kabuğa doğru azalır, bu da çarpışmalar sırasında kabuğu daha savunmasız hale getirir.

Önceki araştırmalar da bir gizemi ortaya çıkardı – kabuk neden daha ağır mineraller içeriyor? Bir teori, diğer malzemelerle uyumsuzluklar nedeniyle yukarı doğru itilmiş olabileceğini öne sürdü. Ne yazık ki, bu teoriler, çekirdekte ne kadarının ölçülebileceğine bağlı olarak, kabukta neodimyum gibi bazı minerallerin neden olması gerekenden daha yüksek miktarlarda olduğunu açıklamaz.

Bu anomaliyi açıklamak için üç ana teori geliştirilmiştir. Biri bunun bir yanılsama olduğunu öne sürüyor; aslında çekirdekte ölçülebilecekten daha fazlası var. Bir diğeri, bunun nedeninin, yığılma diskinden gelen malzemenin makyajda farklılıklar olduğunu öne sürüyor. Üçüncüsü, daha ağır malzemelerin yukarı itilip kabukta biriktiği için, yeni çarpışmalar sırasında bazılarının uzaya fırlatıldığını öne sürüyor.

Bu yeni çabada, araştırmacılar üçüncü teoriyi destekleyen kanıtlar buldular. Yapı olarak Dünya’nın yapı taşlarına benzer olduklarını varsayarak meteoritlerdeki neodimiyum miktarlarını ölçtüler ve Dünya’nın dış katmanlarının %20’ye kadarının çarpışmalarla kaldırılabileceğini buldular, bu da neodimyum gibi ağır minerallerin oranını açıklar. samaryum gibi diğer hafif minerallere kıyasla kabukta bulunur.

© 2022 Bilim X Ağı