Analog fotoğrafçılık yıllardır bir rönesans yaşıyor. Mekanik kameraların hissi ve değeri birçok kişiye hitap ediyor. Ama bir şey açık olmalı: film hiçbir özensizliği affetmez!
Analog kameralar 1990’ların başına kadar mükemmelleştirilmeye devam etti. Sonra bitti çünkü dijital kamera geldi. Ancak 35 mm film fotoğrafçılığının hala birçok hayranı var ve aynı zamanda yeni takipçiler de buluyor. Ve bunun nedenleri var.
Analog fotoğrafçılık nedir?
Julian Melzer Berlin’den bir fotoğrafçı. Hem analog hem de dijital fotoğrafçılığı biliyor. Bu hissi şöyle anlatıyor: “Analog fotoğrafçılığın beklentiyle çok ilgisi var, çünkü deklanşöre bastıktan sonra kaydırıp yükleyemezsiniz. Bunun yerine, görüntülerin geliştirme aşamasından çıkmasını sabırla ve hevesle beklememiz gerekiyor.”
Daniel Wollstein da benzer bir görüşe sahip. Münih’in hemen dışındaki Pfaffenhofen an der Ilm’den bir fotoğrafçı. Profesyonel olarak dijital ve özel olarak analog fotoğraflar çekiyor. “Analog fotoğrafçılık yavaşlıyor. Ayrıca fiziksel görüntüye yüksek bir öncelik verilmesi beni heyecanlandırıyor.”
35 mm’lik bir film genellikle yalnızca 36 pozlamaya izin verir ve fotoğrafların daha sonra geliştirilmesi ve kağıda basılması kadar maliyetlidir. “İzleyici, her fotoğrafta fotoğrafla yoğun bir şekilde ilgilenmek zorundadır. Görüntü, son işleme sırasında değil, fotoğraf çekildiğinde oluşturulur” diyor Wollstein.
Analog fotoğrafçılık için hangi kamera?
Wollstein, küçük ve kompakt olması, kaliteli olması, geniş bir lens yelpazesine sahip olması ve ucuz olması nedeniyle Olympus’un OM serisini fotoğraf makinesi olarak önermektedir. Nikon ve Canon’un analog kameraları da aynı derecede iyi, ancak daha pahalı. “Eğer analogsa, o zaman gerçekten analog, otomatik odaklama olmadan ve otomatik programla. Fotoğraf makinesine yalnızca bir poz ölçer yerleştirilmelidir.”
Sade, yüksek kalite Marwan El-Mozayen’e hitap ediyor. “Pek çok fotoğrafçı metal muhafazalı klasik bir fotoğraf makinesinin dokunsal deneyimini seviyor. Bunun belli bir değeri var” diyor uluslararası fotoğraf dergisi “Silvergrain Classic”in editörü.
El-Mozayen, klasik analog kamera üreticileri Hasselblad, Rolleiflex, Canon, Nikon, Minolta ve Leica arasında sayılıyor. Bu tür kameralar, çevrimiçi pazarlarda ve müzayede evlerinde ve ayrıca fotoğraf dükkanlarında bulunabilir. Bunlar aynı zamanda olası onarımlar ve yedek parçalar söz konusu olduğunda da adreslerdir. “Camerarescue.org” portalı da burada iyi bir başlangıç noktası olabilir.
Başlangıç için iki lens yeterli
Daniel Wollstein, kamera muhafazası için hızlı bir standart lens (50 mm) ve sabit odak uzaklığı 28 mm olan geniş açılı bir lens önermektedir. Wollstein, “50 milimetrelik bir lensle en az bozulmayı elde edersiniz ve perspektifleri değerlendirmeyi öğrenirsiniz” diyor. Enstantane çekmek yerine fotoğraf çekmek.
Wollstein, filmlerini fotoğraf toptancılarından veya çevrimiçi pazar yerlerinden satın alır. Ama aynı zamanda eczanelerde hala analog filmler var ve bir geliştirme ve fotoğraf hizmeti sunuyorlar. Fotoğrafçı, “Kalite genellikle normaldir” diyor. “Fakat en iyi taramaları veya baskıları istiyorsanız, profesyonel bir laboratuvar aramalısınız.”
Angelika Görner bir fotoğrafçı ve Dresden’de bir fotoğraf laboratuvarı hizmeti veriyor. Gençlerin analog fotoğrafçılığı yeniden keşfettiğini fark etti: “Analog kameraları deniyorlar ve avantajlarını keşfediyorlar” diyor. Ayrıca, aksi takdirde enflasyonist dijital enstantanelerin başlatıldığı nedenler olarak yavaşlamayı ve benzersiz parçaların üretimini ve genel olarak yönetilebilir sayıda fotoğraftan bahseder.
Siyah-beyaz filmler söz konusu olduğunda Görner, Ilford HP5’i iyi bir fiyat-performans oranına sahip bir lider olarak görüyor. Ancak Kodak 400T-Max veya Kodak 400TX, daha pahalı olsalar da iyi seçimlerdir. Renkli filmler için, bazıları ucuz Kodak Gold’u kullanmayı severken, diğerleri ISO 400 ile biraz daha pahalı Kodak Portra’yı kullanmayı severdi.
Oh ilginç: İyi ve doğal portre fotoğrafları nasıl çekilir?işletim sistemi
Filmler çekilmeye devam edecek
Fuji’den renkli filmler de temin edilebilir. Ancak siyah beyaz filmlerin yelpazesi genel olarak daha geniştir. Burada da Adox, Agfa, Forma ve Orwo hala üretiyor veya restore ediyor. Kendini geliştirme için, film geliştirme için karanlık bir odayı gereksiz kılan özel laboratuvar kutuları vardır.
Aşağıdakiler ISO numarası için geçerlidir: ne kadar yüksekse, film o kadar ışığa duyarlıdır. Ve bir film ne kadar hassas olursa, fotoğrafçının diyafram açıklığı ve zaman konusunda o kadar fazla serbestliği olur. Görner, çoğu fotoğrafçının 400 film seçtiğini söylüyor.
Son olarak, analog fotoğrafçılık, fotoğrafçılığın temellerini bilmeyi gerektirir. Marwan El-Mozayen, “Fotoğrafçıya her fotoğrafta meydan okunuyor ve her zaman bir karar vermek zorunda çünkü fotoğrafı yalnızca bir kez çekebiliyor” diyor ve bu zorluğu açıklıyor. Sonuç ya iyi ya da işe yaramaz: “Farklı bir çalışma felsefesi. Fotoğrafçılar daha konsantre ve hassas çalışmalıdır. Film özensizliği affetmez.”
dpa’dan malzeme ile
