Hemen hemen her hafta yeni bir şey getiriyor kader 2, ister hikaye ritimleri, ister yeni aktiviteler, isterse oyuncuların Crucible’da birbirlerini mahvetmesine izin veren ilginç yeni unsur kombinasyonları olsun. Demir Banter, Destiny dünyasında neler olup bittiğine haftalık bakışımız ve güneş sisteminde dikkatimizi çeken şeylerin bir özeti.
Destiny 2’nin hikayesi bir evrimdir. Oyunun özü her zaman olduğu gibi her zaman var olmasına rağmen – uzaylıları vurmakla ilgili ve uzaylıları vurmak çok tatmin edici – uzaylıları vurmayı kolaylaştıran hemen hemen her şey büyük değişiklikler geçirdi. Hem bilerek hem de kazara Destiny 2’yi tüm hayatı boyunca ele aldım ve piyasaya sürülmesinden bu yana her ayarlamaya, yinelemeye, değişime, genişlemeye, sezona ve düzeltmeye tanık oldum.
Eğer varsa, Destiny gibi çok az oyun var. Bir oyunun bu kadar çok icat ve yeniden icattan geçtiğini veya kimliğini keşfetmek için bu kadar çok zaman harcadığını ve bu kadar iyi geliştiğini hiç görmemiştim. Ayrıca, bunun sahip olduğu derecede benimle bir oyun çubuğum olmadı. Tarihi boyunca Destiny 2’yi her zaman sevmedim ama ondan her zaman etkilendim – kapsamı, fikirleri ve hırsı. Özellikle hayatının ikinci yarısında Destiny 2, sonunda Bungie’nin 2013’te baştan sona sunduğu oyun haline geldi.
Hem Destiny 2’nin beşinci yıl dönümü ayı hem de GameSpot’tan ve oyun gazeteciliğinden devam ederken son Iron Banter köşem ve kariyerimin büyük bir bölümünü oluşturan Destiny 2’yi kapsayan zamanımın büyük resmini düşünüyorum. , anlaşıldığı üzere. Ve bence son beş yılda Destiny 2’ye bağlı kalmayı değerli kılan bu evrim. Her şeyin eskisi gibi olduğunu unutmak kolay olabilir – oyunun son beş yılda geçirdiği en büyük değişikliklerden bazılarını bu yüzden kaydettik – ve bu şekilde iniş ve çıkışların izini kaybetmek kolay olabilir Destiny 2, oyun topluluğu ve Bungie’nin bu süre içinde ne kadar ilerlediği.
Destiny 2’nin geçmişi hakkında yaptığım tartışmalar her zaman tuhaftır. O zamanlar sinir bozucu ve alay konusu olan geçmişin unsurları sevgiyle hatırlanır; oyun tarihinin daha güçlü anlarının da benzer şekilde o zamana göre daha zayıf olduğu düşünülüyor. Destiny 2, özellikle hafızanın sürüklenen bulanıklığı nedeniyle, tespit edilmesi zor bir oyundur ve bu, zaman zaman konuşulmasıyla daha da kötüleşir. Fikirler ve yorumlar, Destiny’nin büyük, sağlam, çok aktif topluluğu arasında yaygın olarak kabul görüyor ve bu, zaman içinde şeylerin algılanma şeklini renklendiriyor.
Örneğin: Kızıl Savaş kampanyası. Bu hafta GameSpot’tan David Ahmadi ile yaptığım bir sohbet, Destiny 2’nin vanilya hikayesi hakkındaki duygularımızın gamından geçti. Geriye sevgiyle bakıyorum, çoğunlukla Destiny 1 dönemindeki hikaye anlatımında büyük bir gelişme olduğunu hissettiğim için, aynı zamanda dünyayı ve karakterleri tanıtmak için çok şey yapan ve bu unsurları önemli, ilginç yollar. David bir tahterevalli tonunu, çok fazla aptal Cayde-6 anını ve içerik kıtlığını hatırlıyor. Ve her ikisinin de doğru olduğunu söyleyebilirim; Bence ikimiz de haklıyız.
Bunun gibi bir bağlamda var olan çok az oyun vardır. Tarih Destiny 2 gibi. Video oyunları arasında, hepimizin biraz farklı hatırladığı bu ortak deneyime sahip olmak ve birbirimizle etkileşimlerimiz aracılığıyla sürekli tartışıp yeniden yapmak alışılmadık bir durum. Bu tek oyuna dikkat etmek için bu kadar çok zaman harcamamın ve bir zamanlar Destiny’den aktif olarak hoşlanmadığımda neden (büyük) bir hayran olduğumun bir nedenini saptamam gerekirse, işte bu. Destiny 2’yi büyüleyici yapan şey, parçalarının toplamından daha fazlası olmasıdır. Anlattığı hikayelerden, içerdiği içerikten, onu eğlenceli kılan uzaylıların vurulmasından ve onu çevreleyen topluluktan daha fazlası.
Tek bir video oyunu etrafında bu kadar çok paylaşılan geçmişe sahip olmak, bu kadar çok şey işgal etmesi garip geliyor. Uzay. Bununla birlikte, ciddiyeti bana tarihin korunmaya değer olduğunu gösteriyor ve bu, Bungie’nin gelecekte çaba sarf etmesini umduğum bir şey. Yeni oyuncuların Destiny 2’nin eski içeriğini deneyimleyememesi sadece sinir bozucu değil, aynı zamanda o geçmişi tekrar ziyaret edemiyoruz. Nerede olduğumuza nasıl geldiğimizi anlamak için nerede olduğumuzu görmek zor.
Ama yine de, bu beni bu oyuna çeken şeyin bir işareti: evrimi. Geri alamayacağınız Kader anlarının olduğu gerçeğinde anlamlı bir şey var, bu oldu ve şimdi gitti. Bazı yönlerden, deneyimi başka bir eğlence ürününün ötesine taşıyor. Birçok oyuncunun “kaçırma korkusu” ile mücadele ettiğini veya oyunun başlangıcını ziyaret edememekten rahatsız olduğunu biliyorum. Ama bence Destiny 2’yi son beş yılda özel yapan şey asla eskisi gibi olmayacak olması. Geçmişi korumak, geriye bakmanın bir yolu olarak önemlidir, ancak oyunun kendisinin gerçek gücü, değişmiş olması ve değişebilmesidir. Olduğundan daha fazlası olabilir ve biz de bu yolculuğa devam edebilir ve ona katkıda bulunabiliriz.
Bu, Destiny 2’nin yaratıcılarının ve topluluğunun ileriye doğru akıllarında tutmasını umduğum bir şey. Hayal kırıklıkları uçup gidiyor, ama bu şeyin özel yanı, hepimizin burada olması, onun değişmesini izliyor, bu değişikliklere katılıyoruz ve belki de onunla birlikte değişiyoruz. Bir sürü video oyunuyla çok zaman geçirdim, ama hiçbiri Destiny 2’nin iniş ve çıkışları gibi hissettirmedi. Oyunun bundan sonra nereye gideceğini ve onunla birlikte topluluğunun ne hale geleceğini görmek için beklemek, son beş yıldır oyalanmamın sebepleri. Ve artık Destiny 2’yi veya video oyunlarını izlemiyor olsam da, hiçbir yere gitmememin nedenleri bunlar.
Burada tartışılan ürünler editörlerimiz tarafından bağımsız olarak seçilmiştir. Sitemizde öne çıkan herhangi bir şey satın alırsanız GameSpot gelirden pay alabilir.
