Yaşlı bir Sidney Poitier, yeni Apple TV+ belgeselinde Bahamalar’da hiç ayna görmemiş veya evdeki bir musluktan su gelmediği ilk çocukluk yıllarını yansıtan bir röportajda, “Gördüğüm şeyi gördüm” diyor. Sidney. Cuma günü platformda, Reginald Hudlin’in yönettiği, Oprah Winfrey tarafından üretilen retrospektif, Poitier’in Hollywood’da bir aktör ve film yapımcısı olarak tekil kariyerinin bir özeti olarak değil, aynı zamanda Ocak ayında ölen öncü vizyoner için ilk halka açık anıt olarak var. yaş 94.
Bir falcının (haklı olarak) tahmin ettiği iki ilkeli domates çiftçisinin en küçük oğlu, erken doğum sırasında dünyanın her köşesine dokunacaktı, Poitier zirvelere çıkacaktı; 1963’te en iyi erkek oyuncu Akademi Ödülü’nü kazandı. Tarla zambaklarıbaşrol için kazanan ilk Siyah aktör.
Çarşamba gecesi, Sidney Poitier Grand Lobby’nin evi olan Akademi Müzesi’nde Apple, bu ayın başlarında TIFF’de ilk kez gösterilen 106 dakikalık filmin galasına ev sahipliği yaptı. Hudlin, Winfrey ve yapımcı Derik Murray’e Poitier’in beş kızının yanı sıra aktris Karen Sharpe (Poitier’i kariyer tanımlayan filmlerde rol alan son yönetmen Stanley Kramer’in dul eşi) katıldı. meydan okuyanlar ve Bil bakalım akşam yemeğine kim geliyor) ve merhum yıldızı “inanılmaz bir insan ve gelmiş geçmiş en iyi aktörlerden biri” olarak nitelendiren Cher.
Winfrey, gösterimi tanıtırken “Aşkın ayrıntılarda olduğuna inanıyorum ve… bu bir aşk eylemi” dedi. “Onu 10 yaşımdan beri seviyorum ve onu nasıl gördüğümüzle ilgili vizyonumuzu paylaşmanın bir parçası olabilmek – ve dünyanın geri kalanının onu bizim onu gördüğümüz gibi görmesine izin vermek – bizim teklifimiz.”
Winfrey, ölümünden önce, Poitier for OWN ile iki günlük bir röportajı tamamlamıştı ve bu sekiz saat bu belgesel için temel alan alanının bir parçası oldu.
“Ülkemiz henüz onun yasını tutmadı; Onun için halka açık bir anma töreni yapılmadı,” diye devam etti Winfrey. “Yani bu film, birçok yönden onun hayatının bir anısı ve kutlaması.”
Sahnede, Poitier’in en büyük çocuğu Beverly Poitier-Henderson, aile adına şunları söyledi: “Birçok insan oyuncuların oynadığı karakterleri gerçek kişiyle karıştırıyor. Babamın durumunda, değerlerini yansıtan rolleri seçti. Kız kardeşlerim ve ben onunla ve dünyayı onun bulduğundan daha iyi bir şekilde bırakma taahhüdüyle gurur duyuyoruz.” Onu onurlandırmanın bir yolu olarak, seyircilerden de aynısını yapmalarını istedi.
Yönetici yapımcı Catherine Cyr söyledi Hollywood Muhabiri Poitier’in tüm ailesiyle film için röportaj yapmanın “en büyük varlıklarımızdan biri” olduğunu ve “Temsil edilmemeleri halinde büyük bir pişmanlık duyacağımızı düşünüyorum” diye ekledi. Filmde ayrıca Denzel Washington, Spike Lee, Halle Berry ve Barbara Streisand gibi Hollywood ağır toplarından ve Greg Tate gibi eleştirmenlerden dokunaklı anekdotlar da yer alıyor. Ama Morgan Freeman’la olan özel bir an en çok Cyr’da yankılandı.
“Filmin başında küçük bir an var. [Poitier] Harlem’e yeni taşınmaktan bahsediyor ve okumayı öğrenmeye çalışıyordu. Bir kafeye oturdu ve bu genç Yahudi bey her gün onunla kitap okumak için oturdu. Freeman gelir ve şunları söyler: ‘Hayatın boyunca, denersen, seni yükseltmek için birileri her zaman orada olacaktır. Ama yapmazsan, o yardımı alamazsın.’ Bir sahnenin bütün bu kombinasyonu beni her zaman eritir.”
Poitier’in asaletini, cesaretini ve zarafetini en çok hatırladığı özellikler olarak kaydeden Hudlin, bu filmin oyuncu ve eylemciyi sadece Hollywood tarihinin zaman çizelgesinde değil, aynı zamanda geleceğe yönelik bir gözle nasıl konumlandırdığından bahsetti. “Gerçekten harika olanlarla, hikayeyi her nesil için tekrar anlatmalıyız” dedi. THR. “Hayatının enginliğini ve çok şey yaptığı için başardığı her şeyi hatırlamamız bizim için önemli.”
Filmde yapımcı olarak görev yapan ve proje için çeşitli fotoğraf ve videolar bulmak için depoyu didikleyen kızı Anika Poitier, “Onun insanlığı, bence filmin ortaya çıkardığı şeydir – ve bence hatırlanacağını düşünüyorum” dedi. . “Onunla konuşmaya gelen herkese karşı her zaman çok nazik ve kibardı. İnsanları severdi. İnsanlarla iletişim kurmayı ve onları tanımayı severdi. Sokaktaki bir yabancıya nasıl davranıyorsa, en yakın arkadaşına da aynı şekilde davranırdı.”
Sheryl Lee Ralph, David Oyelowo, Loretta Devine, Colman Domingo ve Dennis Haysbert de filmin galasını kutlamak için dışarı çıkan yıldızlar arasındaydı ve Ralph, “Bay Sidney Poitier’in yolculuğu herkesin bilmesi gereken bir yolculuk. Bu Amerikan rüyası.”
Belgesel, zorluklarla ve ara sıra yalnızlıkla işaretlenmiş bir kariyerin zengin ve nüanslı kurgusal olmayan bir anlatısını örüyor. İçinde Winfrey, Poitier’i beyaz izleyiciler tarafından sevilen bir Siyah şovmen olarak cesaretlendiren, bazı sosyologların haksız yüküyle kendi mücadelesine başını sallayan bir anısını paylaşıyor. 1967 New York Times makale “Sidney Poitier sendromu: Karısı, sevgilisi, sevecek ya da öpecek bir kadını olmayan, beyaz adamın beyaz adamın sorununu çözmesine yardım eden, tamamen beyaz bir dünyada iyi bir adam.” Ama aynı zamanda kişisel hayatını ve tutkunun (aktris Diahann Carroll ile dokuz yıllık halka açık ilişkisi) ve Sivil Haklar hareketinin zirvesi sırasındaki aktivizmin (yine ara sıra en iyi arkadaşı Harry Belafonte ile birlikte gezindiği) araştırıyor. bazen raydan çıkardı.
“[The film] Pamela Poitier, Hollywood’un tarihi tarihini ve Afrikalı-Amerikalılarla olan ilişkisini veya ilişkisini anlatıyor” dedi. “Babam bu anlamda bir öncüydü ama kendini [one]. Kendisini sadece oyunculuk yapmak isteyen bir adam olarak düşündü.”
Winfrey’s’in uzun süredir birlikte çalıştığı yönetici yapımcı Terry Wood, 2018’den beri üzerinde çalıştığı bu proje üzerinde çalışırken biraz gergin olduğunu çünkü filmin Winfrey için ne kadar özel olduğunu bildiğini söyledi. “Her dakikasını, her saniyesini doğru yapmak istiyorsun” dedi ve ekledi: “[And] Bitirmeye çalışırken ürperiyorsun çünkü onun görmesini dilerdin.”
