Dün yeni X-H2 aynasız fotoğraf makinesinin duyurusu ile Fujifilm, en yeni X-serisi gövdesine 40,2 megapiksellik bir sensör yerleştirerek APS-C teklifleri ile orta format GFX serisi arasındaki bir boşluğu doldurmaya çalışıyor. Fujifilm’in tam çerçeve sistemi olmadığı için bu biraz uzlaşma gibi görünebilir, ancak daha küçük sensörlerine bağlı kalmanın ve yalnızca çözünürlük eklemenin bir yararı, hala oldukça kompakt bir kameraya sahip olmak. Fujifilm’in X-Summit NYC etkinliğinde yeni X-H2’nin ve yakın zamanda piyasaya sürülen X-H2S’nin ön prodüksiyon versiyonunu kısaca denemeliyim ve sadık bir Fujifilm kullanıcısıysanız burada beğeneceğiniz çok şey olabilir. İşte bu kameralarla kısa sürede öğrenilen bazı ilk düşünceler ve daha ince ayrıntılar.
iyi kavramalar
1.999.95 $ için X-H2, yüksek çözünürlüklü sensörlü yarı profesyonel bir kamera için makul bir değer gibi görünüyor. X-H2 ve X-H2S’nin tamamen metal yapısı çok sağlamdır ve kameranızın küçük bir darbe alabileceği bir duruma itilmek için iyi donanımlıdır. Düğmeler ve kadranlar tıkırtılı ve sağlam hissediyor, neredeyse sert tarafa biraz eğiliyor. Eğilebilir arka LCD, döndürdüğünüzde güzel bir ağırlık ve dirençle sağlamdır. Bu, Nikon Z9’un aşırı tasarlanmış çok eğimli arka ekranı değil, ancak göze batan bir yapısal zayıf nokta gibi gelmiyor.
X-H2 ve X-H2S’deki kauçuk kulplar, küçük tanklar kadar sert hissettirirken, kulpların yüksekliği, serçe parmağınızın ucunu havada asılı bırakabilir. Kendi full frame Sony aynasız fotoğraf makinemdeki bu ergonomik kusura alışığım ve bu gibi vücutlarda sizin için bir anlaşma kırıcıysa, burada bir anlaşma kırıcı olabilir. Evet, her zaman dikey bir tutuş takabilirsiniz, ancak bu eklentiler zahmetlidir ve aynasız fotoğraf makinelerinin eski DSLR yığınları gibi hissetmesini sağlar.
Gözleri yormayan en iyi LCD ve EVF
Sapın üzerinde, elektronik vizörün yan tarafındaki düğmeye basıldığında parlak bir şekilde aydınlanan (pozitif kontrastlı ekrana geçiş yapan) büyük bir negatif ekran olan üst LCD yer alır. Düşük ışıkta gerçekten açılır ve parlak ışıkta bile görünür kalır, ancak pili daha hızlı tüketir, bu nedenle 30 dakika sonra veya kamera kapatıldığında otomatik olarak zaman aşımına uğrar.
EVF’den bahsetmişken, 5,76 milyon noktalı vizör net ve rahat bir göz rahatlığına sahip. Göz sensörü otomatik geçişli canlı görüntü modunu kullanırken, bu fiyat bölgesindeki diğer kameraların çalışma şekliyle uyumlu olsa da, EVF açılmadan önce anlık bir siyahlık görürsünüz. Tıpkı eğimli ekran gibi, bunu daha iyi yapan diğer kameraları deneyimledim (Sony A1, Nikon Z9, Canon R3), ancak X-H2 ve X-H2S’den çok daha pahalıya mal oluyorlar.
Fujifilm ayrıca EVF’nin davranışını değiştiren sayısız güç optimizasyon modu da geliştiriyor. Altı performans modu saydım: normal; ekonomi; düşük ışık önceliği; çözünürlük önceliği; EVF kare hızı önceliği (120p); ve EVF kare hızı önceliği (240p). Tercihinize ve çekim senaryolarınıza göre seçim yapabilirsiniz ve modları değiştirdiğimde EVF’nin davranışında bazı değişiklikler fark ettim – parlak ışık durumları için tereyağı pürüzsüzlüğü veya karanlıkta daha iyi görünürlük ile daha gergin yanıt verme gibi, tümü potansiyel maliyet pahasına. pil ömrü. Fujifilm, kullanıcılara bu gibi küçük şeylerle sınırda aşırı miktarda kontrol vermeyi seviyor ve gerçek şu ki çoğu insan bunu normal olarak bırakacak, asla değiştirmeyecek ve tamamen iyi olacak.
Hız ihtiyacı (ve biraz hantal AF kontrolleri)
X-H2S hız iblisi varyantı olsa da, yüksek çözünürlüklü X-H2 sarkık değil. Her ikisi de aynı göz, yüz ve nesne algılama otomatik odaklama akıllılarını destekler. Kısa bir süre kullandığımda her iki kamera da statik veya hareketli bir nesnenin gözüne kolayca odaklandı. Aralarından seçim yapabileceğiniz her türlü otomatik netleme seçeneğine sahipsiniz – hatta kameraya sağ veya sol gözü tercih etmesini söyleyin – ancak bu ayarlar, kamera kadar hızlı olmadan önce çok fazla aşinalık gerektirebilir.
Örneğin göz, yüz ve nesne takibi ayarlarda birbirinden izole edilmiştir. Dolayısıyla bu odaklama sistemleri gelişmiş olsa da, aralarında geçiş yapıyorsanız, başlangıçta beklediğimden daha fazla arama ve futz gerektiriyor. Çoğu modern kameranın öğrenilmesi ve adapte edilmesi gereken menü sistemlerinin küçük bir kabusu olduğunu biliyorum, ama umarım siz Fujifilm hayranları adına kamera menü mantığı üzerine bir dersi denetlemeden buna uyum sağlayabilirsiniz.
Belki de X-H2’deki elektronik deklanşörü kullanmazsınız?
Yeni Fujifilm fotoğraf makineleriyle kısa sürede işkence testi yapmak için elimden gelenin en iyisini yaptığım şeylerden biri de X-H2 ve X-H2S’nin elektronik panjurlarıydı. Yığılmış sensörlü bir kamera kullanan biri olarak, vizör kararması olmadan yüksek hızlarda çekim yapabilme yeteneği beni şımarttı. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, X-H2S ve daha hızlı istiflenmiş sensörü, e-deklanşörü ile hızlı, sarsıcı tavaları gayet iyi idare ediyor gibiydi. Çerçevedeki düz çizgiler hala düz görünüyordu ve panjur jöle etkisine pek yenik düşmedi.
X-H2 ve daha geleneksel BSI (istiflenmemiş) sensörü ile farklı bir hikayeydi. Dikey çizgilerin çarpık ve biraz kıvrık göründüğü, içinde hareket olan bir fotoğrafı kolayca çekebiliyordum. Bu, daha yüksek çözünürlüklü X-H2 sensörünün dezavantajı ve daha düşük okuma hızlarıdır. X-H2’nin elektronik deklanşörüyle 20 fps karartma olmadan çekim yapabilmesi kağıt üzerinde kulağa hoş gelse de, büyük olasılıkla nesnenin çok az olduğu veya hiç olmadığı veya kamera hareketinin olmadığı durumlarla sınırlı olacaktır – endişelenmenize gerek olmayan bir sınırlama X-H2S.
Fujifilm hem yüksek megapiksel sayısına hem de yığılmış sensöre sahip bir kamera seçseydi kardeşler arasındaki bu ikiliğin giderilebileceğini düşünmek kolay, ancak Fujifilm’den Yuji Igarashi’ye göre, bu tek kameralı çözüm çok pahalıya mal olurdu. . Bununla birlikte, iyi haber şu ki, bu kameralar, gövde içinde çok fazla titreşime (deklanşör şoku) neden olmayan sessiz ve mükemmel şekilde sönümlenmiş mekanik perdelere sahiptir.
Yeni Fujinon lensler
X-H2 ile birlikte duyurulan yeni XF 56mm f/1.2 lens ve GF 20–35mm f/4 lenslere gelince, her ikisi de hızlı otomatik odaklama ile güzel bir şekilde oluşturuldu. Yeni 56mm, selefi gibi oldukça küçük ve kompakt kalıyor, ancak Fujifilm her şekilde yerini aldığı eski tasarımdan daha iyi olduğunu iddia ediyor (daha fazla teknik keskinlik ve kaliteli bokeh, daha az “karakter” ve renk sapmaları ve koma gibi kusurlar). GF 20–35mm ve kauçuklaştırılmış odak ve yakınlaştırma halkaları çok GFX100S’ye monte edildiğinde sağlamdır. O dünyada Fujifilm’in orta format teklifleri bütçe aralığının sonunda olsa da, ne zaman bir tane alsam, “bu şey iş demektir” hissini alıyorum.
Lens cephesinde son olarak, Fujifilm X-Summit açılış konuşmasının arka ucunda iki tilt-shift lensi duyurdu – bir “iki şey daha” anı olarak. Bunlar 30 mm f/5.6 ve 110 mm f/5.6’dır. Sunucular, daha sonra daha fazlasını beklemek için çok kısa bir sahne teaser dışında bu lensler hakkında daha fazla ayrıntı vermedi.
Genel olarak, X-H2 ve X-H2S’nin demo alanından, Fujifilm’in bir araya getirdiklerinden orta derecede etkilenmiş hissederek ayrıldım. Uzun süredir yüksek çözünürlüklü bir kamera bekleyen X serisinin beğeneceği çok şey olacağını düşünüyorum. Kalbiniz daha büyük sensörlere sahip olsa da, Fujifilm’in tek cevabı orta formata büyük sıçrama olarak kalıyor.
Fotoğraf Antonio G. Di Benedetto / The Verge
