Yeni bir test, hala iyi çalıştığını gösteriyor

Yeniden kullanılabilir roket motorları, NASA’nın sürekli olarak ertelenen Artemis I görevi yeniden kullanılamaz teknoloji ile fırlatmaya çalışırken bile, son zamanlarda tüm öfke haline geldi. Gerçekçi olarak, fırlatma maliyetlerini önemli ölçüde düşürmenin tek yolu, motorları her seferinde sıfırdan yapmak yerine yeniden kullanmaktır. Başka bir küçük start-up şirketi olan RocketLab, uzayda uçan bir roketi başarıyla yeniden test etti.

SpaceX, Raptor motorlarından birkaçını şimdiden uzaya birçok kez uçurmuş ve bu arada manşetlere konu olmuştur. Ancak roketlerini yeniden kullanma tutkusu olan tek şirket bu değil. Electron adlı çok daha küçük bir roket yapan RocketLab, bir süredir bu dönüm noktasını da izliyor.

Şirket, Mayıs ayında roket sahnesini bir helikopterle havadan yakalamanın muhteşem bir gösterisini yaptığında manşetlere çıktı. Bu kesinlikle SpaceX’in daha önce hiç yapmadığı bir şey – aslında şirket bir teknede ağ kullanarak kaportalarını yakalamakta bile zorlanıyordu.

Bununla birlikte, RocketLab’ın helikopter yakalaması, yeniden kullanılabilir bir rokete ulaşmanın çok aşamalı bir sürecinde yalnızca ilk adımdı. Bu ilk deneme yakalaması sonunda helikopteri roketi okyanusa düşürmeye zorladı ve burada bir gemi tarafından alındı.

Deniz suyu, içinde çok uzun süre kalan metaller için aşındırıcı ve zararlıdır. Ona dokunan herhangi bir uzay yolculuğu sisteminin önemli ölçüde yenilenmesi gerekecek, bu nedenle bir roketi yeniden kullanmayı planlıyorsanız, muhtemelen onu içeceğin dışında bırakmak daha iyidir.

O zaman neden RocketLab, roketleri SpaceX’in yaptığı gibi bir ped üzerine geri indirmeye gitmesin? Basit cevap, boyut farkıdır. Tamamen istiflenmiş 12 ton ağırlığındaki Electron, bir dron gemisine inse bile bir Falcon 9’un kaldırabileceği yaklaşık 17.000 libre ile karşılaştırıldığında, LEO’ya yalnızca yaklaşık 300 kg fırlatabilir.

Bu iki roket, güçleri açısından tamamen farklı sınıflardadır ve bu boyut farkı, bir Falcon 9’un, çok fazla taşıma kapasitesi olmadan, bir ped üzerine dik iniş yapmak için yeterli yakıtı taşımasını sağlar. Öte yandan, bir pedin üzerine dik inecek kadar yakıt taşımak, Electron’un yükü için yeterli alana sahip olmayacağı anlamına gelir. Ancak, bir Elektron’un fırlatma başına maliyeti yalnızca yaklaşık 7,4 milyon dolar ve roketler yeniden kullanılabilir hale geldikçe bu fiyatın düşmesi bekleniyor.

Şirket, Mayıs ayında yakalanan ve daha sonra okyanusa atılan roketi test ederek ateşlediğinde bu yönde bir adım attı. İade edilen tüm roketlerin yapması gerektiği gibi, bazı yenilemelerden geçti. Ancak daha sonra, yörüngeye girmek için yeterli itme gücü üretmek ve Electron’un arkasındaki enerji santrali olan yeni inşa edilmiş bir Rutherford motorunun tüm işaretlerini geçmek de dahil olmak üzere tüm statik yangın testlerini başarıyla geçti.

Bunların hepsi şirket ve genel olarak özel uzay endüstrisi için iyi haberler. Sıradaki, okyanusa düşürmeden bir helikopter yakalamayı tamamlamak ve daha sonra uzaya giden bir roketi yeniden kullanmaya geçmek. Şirketin yapması gereken daha çok şey var, ancak kısa süre sonra yeniden kullanılabilir roketler sayesinde fırlatma maliyetleri daha da düşecek gibi görünüyor.