1999’da, Julian Robertson yeni ortaya çıkan internet şirketlerindeki hisselere ödenen fiyatların akıl sağlığını sorguladığında, hedge fon yatırımcıları onu dinlemek istemediler. Ekim 1999’da New York’taki Plaza Otel’de yapılan yıllık hissedarlar toplantısında 15 dakika azarlandıktan aylar sonra, dükkânını kapatma sürecine başladı. Açıkçası anlamadığım bir piyasada yatırımcılarımızı riske atmanın bir anlamı yok” dedi. bildirildiğine göre 2000 yılının Mart ayında onlara yazdı. “Yoğun bir değerlendirmeden sonra, Tiger fonlarının perdesini etkili bir şekilde indirerek tüm sermayeyi yatırımcılarımıza iade etmeye karar verdim.”
Nisan 2000’de teknoloji pazarı patlamaya başladı.
Sözcüsüne göre, iyi zamanlaması, 90 yaşında kardiyak komplikasyonlardan yeni vefat eden, ancak 67 yaşına kadar en büyük, en yüksek profilli ve en iyilerden biri olan Tiger Management’ı yöneten Robertson efsanesini güçlendirdi. 70 yıllık riskten korunma fonu endüstrisinde fonlar gerçekleştiriyor.
Kalıcı etkisini takdir etmek için çok uzağa bakmaya gerek yok. Tiger Management’ın çalıştığı 20 yıl boyunca ortalama %30’dan fazla yıllık kazanç elde ettiği bildirilirken, Robertson’ın 200 kişilik ekibinin bir parçası olarak dişlerini kesen çok sayıda yatırım yöneticisi neredeyse bir efsane haline geldi. Robertson’la çalışan kişiler tarafından yönetilen pek çok hedge fonu arasında – ünlü olarak “Tiger Cubs” olarak bilinirler – Tiger Global, Lone Pine, Coatue Management, Viking Global, D1 Capital ve Pantera Capital vardır ve bu sadece örnekleme.
“Garip bir şekilde, Julian Robertson yönetim altındaki trilyonlarca dolarlık varlığa dokunuyor çünkü doğrudan onun için çalışan çok fazla insan var. [or] dolaylı olarak,” Daniel Strachman, yazarı Julian Robertson: Boğalar ve Ayılar Ülkesinde Bir KaplanFinancial Times’a verdiği demeçte geçen yıl.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Robertson’ın danışanları bir hayırsever olduğu kadar bir yatırımcı olarak da ondan hararetle bahsediyorlar. Robertson’ın kendisine ek olarak aile vakfıve Kaplan VakfıRobertson, New York’ta yoksulluk döngüsünü kırmak için çalışan kuruluşlara 250 milyon dolardan fazla hibe sağladığını söyleyen kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan Robertson, 2017’de rehin vermekBu, katılımcılardan servetlerinin en az yarısını vermelerini ister.
Bu protégélerden biri, 1999’da bir raporla kendi başına çalışmaya başlamadan önce Robertson için üç yıl çalışan Coatue’nin kurucusu Philippe Laffont’tur. 45 milyon dolar Robertson’ın aksine, derhal teknoloji hisselerine girmeye başladı. (Laffont, ertesi yılki düşüşte para kaybetti, ancak yolunu buldu.)
Coatue – adını taşıyan bir çapraz fon plaj Nantucket kıyılarında – sıkılmış bu yıl da hem kamu hem de özel teknoloji hisselerindeki düşüşle. Yine de Coatue, yönetim altındaki varlıklarını geçen yılın sonuna kadar yaklaşık 60 milyar dolara çıkarmıştı ve görünüşe göre Laffont bu başarının bir kısmı için Robertson’a güveniyor.
Bu sabah TechCrunch’a gönderilen bir açıklamada Laffont, “Julian efsanevi bir yatırımcı ve cömert bir akıl hocasıydı” dedi. “Dünyada çok fazla iyilik yaptı ve çoğu zaman kimsenin bakmadığı zamanlarda. O yokken hepimiz kendimizi daha yalnız hissediyoruz. Birçoğumuzun yaşamak için aramaya devam edeceği güzel bir miras bırakıyor. Hayatımda onun dostluğuna ve akıl hocalığına sahip olduğum için kendimi şanslı sayıyorum.”
Robertson’ın ünlü danışanlarından bir diğeri, hedge fonu kapanmadan önce yaklaşık dört yıl Tiger Management’ta yatırım analisti olarak çalışan Chase Coleman’dır. Ertesi yıl, 2001 yılında Tiger Global Management’ı kuran Coleman, keyif aldığı kariyerin büyük bir kısmında Robertson’a da teşekkür ediyor.
Bugün erken saatlerde TechCrunch’a gönderilen bir bildiride Coleman şöyle yazıyor: “Julian sektörümüzde bir öncü ve devdi, bir yatırımcı olarak yeteneklerine olduğu kadar bir lider olarak gösterdiği dürüstlük, dürüstlük, sadakat ve rekabet gücüne de saygı duyuyordu. Gerçek bir akıl hocası olmak için zaman ayırdı, her zaman örnek olarak liderlik etti ve hepimizi kendimizin en iyi versiyonları olmaya zorladı. Bunun için ve onun dostluğu için sonsuza kadar minnettarım. O çok özlenecek, ama onun benim ve sayısız diğerlerinin yanı sıra hayırsever çabalarıyla dokunduğu birçok topluluk üzerindeki etkisi devam edecek.”
Coatue gibi, Tiger Global de özel teknoloji şirketlerine ve halka açık şirketlere giderek daha fazla yatırım yapan bir geçiş fonudur. Coatue gibi, o da nispeten zorlu 2022, piyasanın nefes kesen zig ve zagları sayesinde. (Adil olmak gerekirse, aynı şey, kurucusu Andreas Halvorsen’in bir zamanlar Tiger Management’ta hisse senedi ticareti yaptığı ve Laffont gibi 1999’da Viking ile kendi başına çıkardıkları Viking Global de dahil olmak üzere birçok şirket için geçerlidir. onun için izle şimdiye kadarki en kötü yılBloomberg geçen ay bildirdi.)
Gerçekten de, başarısı iyi kazanç beklentileri olan düşük fiyatlı hisse senetleri satın almaya bağlı olan Robertson’ın, özellikle bazılarının geçen yıl herhangi bir bedel ödediği göz önüne alındığında, bu yavruların son aşamadaki özel teknoloji şirketlerine yönelik agresif hamleleri hakkında ne düşündüğünü merak etmek kolay. , ve sürüş değerlemeleri süreçte çok yüksek.
Robertson, onların çeşitli yaklaşımlarını hiç sorguladıysa da, bunu asla alenen söylemedi. Başka bir protégé olan Bill Hwang’ın aile ofisi olan Archegos Capital Management aniden çöktüğünde bile muhteşem moda geçen yıl (Hwang, büyük dolandırıcılık SEC tarafından Nisan ayında), Robertson, FT ile nadir bir röportajda Hwang’ın savunmasına geldi, çıkışa söylüyorum geçen yaz: “Bill iyi bir arkadaş ve ben Bill’i iyi tanırım. Bence bir hata yaptı ve bundan sıyrılıp yoluna devam etmesini bekliyorum.”
