İkili sistemde tespit edilen güneş benzeri salınımlar ve elipsoidal varyasyonlar 12 Boötis

Uluslararası bir gökbilimciler ekibi, NASA’nın Geçiş Yapan Ötegezegen Araştırma Uydusunu (TESS) kullanarak, 12 Boötis (veya kısaca 12 Boo) olarak bilinen bir ikili sistemin ışık eğrisinde güneş benzeri salınımlar ve elipsoidal varyasyonlar tespit etti. Bulgu, 3 Ağustos’ta arXiv ön baskı sunucusunda yayınlanan bir makalede rapor edildi.

Güneşimiz gibi soğuk yıldızlarda (6,500 K’nin altında etkili sıcaklıklara sahip), yüzeye yakın konveksiyon, geniş bir frekans aralığında salınımları tahrik eder ve sönümler. Bu salınımlar güneş benzeri salınımlar olarak bilinir. Bu tür salınımları bulmak ve araştırmak, çeşitli yıldız modellerini test etmek için çok önemli olabilir.

Dünya’dan yaklaşık 122 ışıkyılı uzaklıkta bulunan 12 Boötis (diğer isimler HR 5304, HD 123999, TIC 418010485), Boötes takımyıldızında bulunan parlak bir ikili sistemdir. Hafif eksantrik 9.6 günlük bir yörüngede yaklaşık 1.4 güneş kütlesi kütlesine sahip iki yıldızdan oluşur.

Şimdi, İngiltere, Birmingham Üniversitesi’nden Warrick H. Ball liderliğindeki bir grup araştırmacı, 12 Boötis’in güneş benzeri salınımlar ve ayrıca elipsoidal varyasyonlar sergilediğini bildiriyor. Bulgu, 2020’nin başlarında elde edilen TESS ışık eğrilerinin analizine dayanmaktadır.

Gökbilimciler makalede “Güneş benzeri salınımların ve bu sistemdeki elipsoidal varyasyonların ilk tespitini içeren 12 Boo’nun TESS ışık eğrisi analizimizi burada sunuyoruz.”

Ekip, TESS ışık eğrilerini analiz ederek, sistemdeki birincil yıldız olan 12 Boo A’da güneş benzeri salınımların marjinal bir tespitini yaptı. Veriler ayrıca bilim adamlarının net elipsoidal varyasyonları tanımlamasına ve TESS’in yörüngelerinin başlangıcına yakın birkaç günlük verileri kurtarmasına izin verdi.

Makaleye göre, güneş benzeri salınımların, sistemin doğasına daha fazla ışık tutabilecek 12 Boo’nun bireysel mod frekanslarını açık bir şekilde ölçmek için yeterince net olmadığı ortaya çıktı. Bununla birlikte, gökbilimciler, bu ikili sistemin bilinen özellikleri üzerinde yeni kısıtlamalar sağlamak için küresel asterosismik parametreleri ve spektral enerji dağılımına (SED) kesin bir uyumu birleştirmeyi başardılar.

Araştırma, 12 Boo A’nın yaklaşık 2.45 güneş yarıçapı yarıçapına ve yaklaşık 7.53 güneş parlaklığına sahip bir parlaklığa sahip olduğunu buldu. Yıldız, güneşten yaklaşık 1.9 kat daha büyüktür ve parlaklığı 4.69 güneş parlaklığı düzeyindedir. Her iki yıldız da 2.66 milyar yaşında ve -0.065 civarında metalikliğe sahip.

Çalışmanın yazarları, sonuçlarının literatürde bildirilen 12 Boo’nun özelliklerini önemli ölçüde iyileştirdiğini kaydetti. Bireysel mod frekanslarını anlamak için bu sistemin ışık eğrisinin ve güç spektrumunun daha karmaşık analizinin gerekli olduğunu eklediler.

© 2022 Bilim X Ağı