Tower Of Fantasy ile 30 Saat: Fantezi Ne Kadar Fazla Fantezi?

Daha fazlası her zaman daha mı iyidir? Tower of Fantasy’nin dünya üstü bulmacalarını çözerken, harabelere atlarken, gacha çekme sistemini analiz ederken, karakter yükseltme parçalarını okurken, silah yükseltme çiplerine bakarken, köstebek benzeri bir çeviklik eğitimi kursu oynarken kendime sorduğum soru buydu. zamanlı bir savaş meydan okumasında hayatta kalmaya çalışmak, birinci tip hazine sandığı, ikinci tip, üçüncü tip hazine sandığı açarak ve–Aman Tanrım, bu dördüncü tip mi? tamam ben açayım–çok çok fazla.

Tower of Fantasy ile geçirdiğim yaklaşık 30 saatimi kısa ve öz bir düşünceyle özetleyebilirim: Olan çok şey var. Tower of Fantasy, Honkai Impact 3’ten ilham alan savaş, Genshin Impact’ten ilham alan tasarım ve bu nedenle varsayılan olarak Breath of the Wild’dan ilham alan her şeye sahip bir bilimkurgu gacha MMORPG’dir: bulmacalardan zindanlara ve dünya dışı araçlara.

Bazı oyuncuların, Tower of Fantasy bir MMORPG olduğu için, tüm bu farklı özelliklerin sıkıştırılmış bir zaman diliminde deneyimlenmesi gerekmediğini söyleyeceklerini biliyorum, ki bu adil. Ama harabeleri çözmeye, sandıkları açmaya ve sayısız yan göreve başlasanız bile, yine de bir sorun var: Oyunun, parçalarının toplamından daha büyük olup olmadığından emin değilim.

savaş

Tower of Fantasy hırslı – açıkçası çok fazla iş yapıldı – ve mevcut tüm unsurları tek bir oyunda toplamak insan çabasının tam bir başarısı. Pek çok övgü, Tower of Fantasy’yi yaratan geliştiricilere gitmeli, ancak savaşı bir vaka çalışması olarak ele alalım. Savaş, Honkai Impact 3rd’ün tasarımına çok benziyor. Her silahın bir temel saldırısı, özel bir saldırısı (yalnızca bir bekleme süresinden sonra kullanılabilir) ve ardından özel başlatma koşullarıyla nihai bir saldırı vardır. Ayrıca farklı unsurlar arasında bir karşı sistem vardır ve her silahın bir Frost, Flame, Volt veya Physical özelliği vardır.

Doğru zamanda kaçarsanız, düşman Phantasia adı verilen bir durumda birkaç saniye donar ve bu fırsatı ekstra hasar vermek için kullanabilirsiniz. Bu, Honkai Impact 3rd’ün Zaman Kırılması becerisine çok benzer. Silahlar arasında doğru zamanda geçiş yapıldığında (tam silah şarjı veya tetiklenmiş Phantasia), özel bir yetenek tetiklenecek – Honkai Impact 3rd’ün etiketleme ve QTE formülüyle aynı damarlar boyunca bir şey, karakterler arasında geçiş yapmanın benzersiz bir yetenek başlatacağı, koşullara bağlı olarak.

Başka bir oyundan ilham almak sorun değil. Honkai Impact 3rd’ün savaşının kendisi Bayonetta’dan çok fazla ilham alıyor – Honkai Impact 3rd’ün ilk Valkyrie karşılaşmalarından biri olan White Comet Kiana, Bayonetta’nın mermi sanatının topuk vuruşu gibi hareketlerine çok benzeyen nihai bir neko-cazibe saldırısına sahip.

Ancak Honkai Impact 3rd, Bayonetta formülünü benzersiz bir şeye dönüştürebilse de – hala şık bir konsol hack-and-slash oyununun cazibesini veren basitleştirilmiş bir versiyon – Tower of Fantasy’nin aynı şeyi yaptığından emin değilim. Dövüş sağlam ve üç farklı savunmacı, DPS ve destekçi sınıfı arasında ilginç silah kombinasyonları için çok fazla potansiyel görebiliyorum, ancak bir şey eksik. Unutulmaz hiçbir şey yok – en azından pankartlardan aldığım birkaç SSR ve SR silahında (King, Echo, Tsubasa, Bai Ling ve Hilda) – Honkai Kiana’nın sevimli kedicik ölüm vuruşları veya duruma göre farklı stratejiler sunan QTE’ler gibi. düşmanlarınız havadaysa veya sersemlediğinde. Tower of Fantasy’nin dövüşü, onu rakiplerinden ayıran özel bir tanınabilir kimliğe sahip değil.

Aynı şeyi oyunun diğer unsurları için de söyleyebilirim: The Ruins, The Legend of Zelda: Breath of the Wild’dan ilham alıyor, bulmaca çözme ve rünlerin kilidini açma yetenekleriyle tamamlanıyor, yani kalıntılar. Harabeler ve kalıntılar, Breath of the Wild’dakilerden daha mı iyi? Açıkçası, hayır. Tower of Fantasy’de Breath of the Wild’da bulunan rune yeteneklerinden daha fazla kalıntı var, ancak dediğim gibi, daha fazlası mutlaka daha iyi değil. Magnesis Breath of the Wild ile ToF’daki yedi kalıntıdan çok daha fazla eğlendim.

Her bir mekanizmayı ve özelliği değerlendirecek olsaydım, Şehrazat olurdum ve bu Binbir Gece Masalları’nın Tower of Fantasy yorumu olurdu. Bu yüzden iki özellikten daha bahsedeceğim: teknik kalite ve tabii ki her şeyi ileriye taşıyan ana hikaye.

Teknik kalite

Tower of Fantasy, sorunlu bir lansman yaptı, ancak oyunu yayın öncesi oynarken, genel olarak korkunç aksaklıkların olmamasından etkilendim. Ancak bahsetmem gereken birkaç sorun var. Yemek yapmakla ilgili büyük sorunlarım vardı. Birkaç gün boyunca iyi çalıştı, ancak bir süre sonra küçük pişirme robotuna basmak hiçbir şey yapmadı – bu bir sorun çünkü oyunda yemek pişirmek gerekli. Yemek yemekle sağlık geri kazanılır.

Ben de birkaç kez aksaklıkları gidermek için oyunu bırakmak zorunda kaldım. Bir görevde başarısız olduktan sonra, WASD düğmelerim karakteri hareket ettirmiyordu ve başka bir durumda, dünya sohbetine girmek bir şekilde oyunu aksattı, böylece ekranımın sol üst köşesinden bir metin duvarı alamadım. Ancak, yaklaşık 30 saatlik oyun süresinde bu tür iki veya daha fazla hata, dürüst olmak gerekirse, bu ölçekte yeni piyasaya sürülen bir oyun için çok da kötü değil.

Işınlanma animasyonları ve bazı ara sahne animasyonları da biraz garip. Her ışınlanma birkaç saniye sürer, bu mantıklıdır, ancak bekleme animasyonu sadece orada duran karakterinizi gösterir, bu nedenle ışınlanmanın çalışıp çalışmadığından her zaman emin olamazsınız.

ana hikaye

Ben A Realm Reborn’dan kurtulan biriyim, bu yüzden çok da iyi olmayan MMO hikayelerinin emektarıyım. Tower of Fantasy’nin ana hikayesinin tam tersi bir sorunu var – çok hızlı, çok yavaş değil.

Ara sahneler baş döndürücü bir hızla ilerliyor ve hikaye hedefleri arasında çoban köpeği tarafından kovalanan bir koyun gibi hissettim. Karakteriniz herhangi bir NPC ile ilişki geliştirme şansı bulamıyor, bu da onların kaderini gerçekten umursamamanın talihsiz bir sonucuna yol açıyor. Shirli ve Zeke, tanıştığınız ilk karakterlerden ikisi ve hikayeyi ilerletmek için güçlü itici güçlerdir. Çoğunlukla, Zeke’i uzun bir süre takip ediyorsunuz, ancak Zeke yeni arkadaşlarıyla takılıyor – gizemli hedefleri olan gizemli bir varlık olan Aida’nın Varisleri.

Belki de Aida’nın Mirasçıları hikayesinin ve organizasyona dahil olan karakterlerin daha sonraki güncellemeler için saklandığını anlıyorum, ancak Zeke’nin karakterizasyonu bile oldukça az. Huysuz olması ve kız kardeşini sevmesi dışında onun hakkında hiçbir şey bilmiyorum. Shirli’nin durumu biraz daha iyi, çünkü onun arzuları ve kişiliği hakkında daha fazla şey biliyoruz, ancak tüm hikayeyi Astra’dan Banges’e ve ötesine taşımak için yeterli değil.

30. seviyeye kadar oynadım ve ana hikaye dalgalıydı ve beni duygusal düzeyde meşgul etmedi. Tower of Fantasy’nin karakter odaklı bir anlatı olmaktan ziyade, başlangıç ​​hikaye bölümlerinde Astra, Banges ve diğer yerlerin engin dünyasını bize tanıtmaya daha fazla odaklandığını, ancak 30. seviye civarında Tower’ın önemli bir yönü olduğunu iddia edebilirsiniz. of Fantasy’nin dünyası beş dakikalık bir bilgi dökümünde ortaya çıkıyor. Çok antiklimaktik.

Ana hikayenin yazımı benim için yeterli olmasa da, serpiştirilen şaşırtıcı oyun çeşitliliği miktarını öveceğim. Bir sahnedeki bir arcade shooter senaryosundan gizli bir göreve (bu terimi kullanıyorum) burada çok cömertçe) bir başkasında, karışımın, aksi halde cansız bir hikayeye ilgi çekici parçalar eklemede gerçekten işe yaradığını buldum.

Bazı karakterler için oyunculuk yapan İngilizce ses çok sarsıcı geldi ve bazı replikler ara sahnelerde hiç seslendirilmedi. Erkek ana karakterin sesi her zaman agresiftir. Anlıyorum – görevleri getir ve Hykros tarafından sipariş edilmek can sıkıcı, ama onun rahatlamasını istedim. Hykros’un baş honcholarından biri olan Archon Elric, ana karakterin karşıt spektrumunda yer alıyor: Etkisiz, tamamen nötr bir tonda konuşuyor, bu da ciddi ve bazen trajik konulardan minimum duygu ile bahsettiği için kasıtsız bir kahkahaya yol açıyor.

Tower of Fantasy, kötü yapılmış bir oyun olmadığı gibi, olumlu niteliklerden de yoksundur. Hatta çoğu oyuncunun muhtemelen içinde yapmaktan hoşlandıkları bir şey bulabileceğini düşünüyorum – PvP, yemek pişirmek veya silah yapmak gibi. Ancak bütünsel olarak, Tower of Fantasy, ilhamlarından daha iyi olmayan bir pakette birbirine bantlanmış birçok farklı oyun, mekanik ve özellik gibi geliyor. Shirli’nin ameliyat sonrası Evangelion’dan ilham alan tasarımından, hikayenin ilerleyen bölümlerinde küçük bir kötünün şaşırtıcı bir şekilde Tek Parça görünümüne kadar, oyunun referansları birçok yerden geliyor. Ancak hiçbiri Tower of Fantasy olarak tanınan benzersiz bir çekirdek kimliğe hizmet etmiyor. Ana karakterin kim olduğunu bulmaya çalışması gibi, Tower of Fantasy’nin de benzer bir yolculuğa ihtiyacı var.