Bu 5.000 Yıllık Kamışlar Bira İçmek İçin Kullanıldı: Çalışma

125 yıl önce Kuzey Kafkasya’da bulunan bir dizi altın ve gümüş tüp muhtemelen kamış içiyor. eski eserlerin yeniden analizine göre asa değil.

Rus arkeolog Nikolai Veselovsky, 1897’de Kuzey Kafkasya’daki Maykop Kurgan mezar höyüğünde eşyaları ortaya çıkardı. Bu, Tunç Çağı’na ait büyük öneme sahip bir yerleşim yeridir, çünkü içinde üç iskelet ve yüzlerce iskelet bulunduğu bulunmuştur. yarı değerli taş ve altın boncuklar, seramik kaplar, metal kaplar ve silahlar gibi nesneler. 4. bin yıl BCE höyüğü, Maykop Erken Tunç Çağı Kültürüne (3700 – 2900 BCE) kadar uzanır.), adını mezar yerinden almıştır.

Veselovsky’nin sekiz uzun bulduğu bu birçok nesne arasındaydı. ince tüpler – yüksek bir mezarlığın sağ tarafına dikkatlice ve kasıtlı olarak yerleştirilmiş mezar eşyalarıSüslü giysiler içinde gömülü bulunan sıralamadaki birey. Altın ve gümüşten yapılmış tüpler 3’ün üzerinde ölçüldü ayak (1 metre) uzunluğunda olup, dördü küçük altın veya gümüş boğa heykelciği ile süslenmiştir. Eşyalar sonunda Rusya’nın St Petersburg kentindeki Hermitage Müzesi’ne taşındı ve bu güne kadar burada tutuldu.

Veselovsky, antik kalıntılarla ilgili muhasebesinde tüplerden “asa” olarak söz etti – makul bir tahmin, gömülü kişinin görünen durumu ve eşyaların çok dikkatli konumlandırılması göz önüne alındığında. Bu 5.000 yıllık nesnelerin asa (yani hükümdarlar tarafından tutulan asalar veya değnekler) olarak kullanılması makul görünüyordu, ancak yeni Araştırma Antiquity’de yayınlanan şimdi bu yorumu sorguluyor, bunun yerine öğelerin meşrubat kamışı. Petersburg’daki Rus Bilimler Akademisi’nde arkeolog ve yeni makalenin yazarlarından biri olan Viktor Trifonov bir basında yaptığı açıklamada, bu yorumun doğru olması durumunda, “bu süslü cihazlar bugüne kadar hayatta kalan en eski kamışlar olacaktır” dedi. serbest bırakmak.

Yeniden analiz için kritik öneme sahip olan şey, tahıl fitolitlerine (fosilleşmiş bitki dokusu parçacıkları) ve bir ıhlamur ağacından polen tanelerine ek olarak, samanlardan birinin içindeki arpa granüllerinin tespitiydi. Bu, tüplerin içmek için kullanıldığının doğrudan kanıtı olarak alındı. Ve arpa izleri bulunduğundan, bilim adamları söz konusu içeceğin muhtemelen bira olduğunu söylüyorlar.

Bronz Çağı Maykop insanlarının tükettiğini önermek abartı değil. fermente arpa. Uygulama yaklaşık 13.000 yıl geriye Natufian dönemine kadar uzanırken, büyük ölçekli bira üretim operasyonları MÖ 5. ve 4. binyıllarda Asya’da ortaya çıkmaya başladı. Maykoplu hanelerin şifalı otlar ve ıhlamur çiçekleriyle tatlandırılmış arpa birası içtiği fikri tamamen akla yatkın., ancak araştırmacıların işaret ettiği gibi, “fermente bir içeceğin varlığını kesin olarak kanıtlayamazlar”, bu nedenle “sonuçlar bu nedenle daha fazla analiz gerektiğinden dikkatli bir şekilde ele alınmalıdır.”

Daha da önemlisi, Maykop pipetlerinin uçları, eski biraların ortak bir özelliği olan yabancı maddeleri filtreleme işlevini yerine getiren metal süzgeçlerle donatılmıştı. Bilim adamları, pipet uçlu süzgeçlere sahip içme tüplerinin “tüketim sırasında filtreleme gerektiren bir tür içeceği yudumlamak için tasarlandığını” ve bunun ortak bir etkinlik olarak yapıldığını varsayıyorlar. Bilim adamları, Maykop Kurgan’da bulunan büyük bir geminin sekiz içici için yedi pint tutabileceğini söylüyor.

Maykop Kurgan’da bulunan saman uçlu süzgeçler, Sümer içme kamışlarında bulunanlara çarpıcı bir benzerlik gösteriyor. MÖ 3. binyılın eski Sümerlerinin, arkeolojik eserler ve arkeolojik buluntuların kanıtladığı gibi, ortak kaplardan bira yudumladıkları bilinmektedir. pratiği tasvir eden sanat eserleri. Sanat eserlerinin kanıtladığı gibi, kamış içmenin en eski kanıtına gelince, bu, MÖ 5. ve 4. binyıllara kadar uzanır. Kuzey Irak ve Batı İran’da bulundu.

Maykop pipetleri – eğer gerçekten buysa arkeolojik kayıtlarda hayatta kalan en eski kamışlar olmaları bakımından özeldirler, ancak Orta Doğu’da, kuzey Kafkasya’dan yüzlerce mil uzakta ortaya çıkmış gibi görünüyorlar. Çok uzakta içme kamışlarının bulunması, bu uygulamanın çevredeki bölgelere yayıldığını gösteriyor.

Trifonov, “Bulgular, hiyerarşik toplumlarda ritüel ziyafetlerin erken başlangıçlarının ve içme kültürünün daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunuyor” dedi. “Bu tür uygulamalar iki bölge arasında yayılacak kadar önemli ve popüler olmalı.”

Nitekim, Maykop Kurgan’da kamışların varlığı, bölgeler arasındaki kültürel ve ekonomik bağlara işaret ediyor. Dahası, bilim adamları, MÖ dördüncü binyılda Kafkasya’da “Sümer lüksü ve commensality için bir zevk” ortaya çıktığını ve içme kamışlarının seçkin bireyler için cenaze eşyaları olarak kullanılmaları nedeniyle önemli sembolik önem taşımaya devam edeceğini söylüyorlar.

Bu ve diğer arkeolojik buluntular göstermiştir ki, içme eğlencelidir, ancak başkalarıyla birlikte yapıldığında daha da iyidir ve sosyal olarak daha faydalıdır.

Daha: Bira ve Uyuşturucu Eski And İmparatorluğunu Nasıl Güçlendirdi?.