Yeni bir rapor, veri depolama kapasitesi talebi hızla artmaya devam ederken kuruluşların karşı karşıya olduğu ikilemin boyutuna ışık tuttu.
Her ikisi de arşiv depolama pazarında faaliyet gösteren Fujitsu ve Twist Bioscience tarafından ortaklaşa yayınlanan, rapor (yeni sekmede açılır) Mevcut depolama kapasitesi ile talep arasındaki farkın 2030 yılına kadar 7,8 milyon petabaytı aşacağını tahmin ediyor.
Bu senaryoda, işletmelere, yeniye yer açmak için büyük miktarda eski veriyi silmekten başka seçeneği kalmayacak, bu da yapay zeka gibi alanlarda özlemleri olan herhangi bir firmanın omurgasını titretmeye yetiyor.
Veri ikilemi
İnternet etkinliği, dijital cihazlar ve IoT sensörleri tarafından üretilen veri hacmi agresif bir oranda artmaya devam ederken, işletmelerin kritik bir sorunu çözmek için zamanları tükeniyor: hepsini nereye koyacakları.
Süre sabit disk sürücüleri (HDD’ler) ve Yarıiletken sürücüler (SSD’ler), gereken miktarda veriyi tutma ve sağlama konusunda mükemmel bir iş çıkarır. sunucular ve istemci cihazlarının çalışması gerekir, hiçbiri toplu olarak ve uzun süreler boyunca bilgi depolamak için uygun değildir.
Arşiv depolama söz konusu olduğunda, Lineer Bant Açık (LTO) manyetik bant, herhangi bir teknolojinin kapasite başına en düşük maliyetiyle tünemeyi yönetir. Mevcut bant nesli LTO-9, 18 TB yerel kapasiteye sahiptir ve 150 ABD Doları (veya kabaca 8,30 ABD Doları/TB) gibi düşük bir fiyata satın alınabilir.
Rapora göre, ticari operasyonlar tarafından üretilen veri hacmi artmaya devam ettikçe, büyük şirketler teyp ve diğer arşiv medyasına büyük yatırım yapmak zorunda kalacak. Alternatif, eski verileri atmak olabilir, ancak bunu yapmak, bir içgörü kaynağı olarak potansiyel değerini kaybetmek olacaktır; en gelişmiş yapay zeka ürünleri, tipik olarak en büyük, en kapsamlı veri havuzları tarafından bilgilendirilir.
“Bunun çoğuna inanıyoruz [new] kurumsal veriler yapılandırılmamış, ‘soğuk’ olacak, nadiren erişilecek ve minimum maliyetle korunmaları gerekecek,” diye açıklıyor rapor yazarı Jon Monroe, depolama harcamalarının yayılmasının bu gerçeği yansıtması gerekeceğini söylüyor.
Bununla birlikte, uygun maliyetli olmakla birlikte, bandın da zayıf yönleri vardır; verilere yalnızca seri olarak erişilebilir, bu da belirli dosyaları bulmayı zorlaştırır ve şirketlerin bundan kaçınmak için yarı düzenli olarak yeni teybe geçmeleri gerekir. veri kaybı.
Bu sorunların ışığında araştırmacılar, yeni ultra yoğun ve ultra dayanıklı depolama teknolojileri arıyorlar. Birkaç farklı aday ortaya çıktı, ancak bir konsept özellikle umut verici görünüyor: DNA.
DNA depolama
Canlı organizmaların temel malzemesi olan DNA, dört moleküler yapı taşından oluşur: adenin (A), guanin (G), sitozin (C) ve timin (T). Bu bileşikler, ünlü çift sarmal merdivenin basamaklarını oluşturmak için çiftler halinde (AT ve GC) bağlanır.
Bu yapı, ikili 1’leri ve 0’ları dört harfli genetik alfabeye dönüştürerek son derece yoğun ve dayanıklı bir veri depolama biçimi olarak kullanılabilir. 1 gram DNA bulundu 215 P’yi depolayabilirB (220.000 TB) veri.
Teknolojiyi hayata geçirmek için büyük yatırımlar yapan Twist Bioscience’ın CEO’su ve kurucu ortağı Emily Leproust, “DNA, depolamada sihirli üçü sunma vaadini taşıyor: ultra yüksek yoğunluk, makul maliyet ve sürdürülebilirlik” dedi.
“Önümüzdeki yıllarda öngörülen 7 milyar doların üzerinde karşılanmayan depolama talebini karşılamak için yeni medyaya ihtiyaç duyulacağını umuyoruz.”
Mevcut haliyle, DNA’ya veri yazmak için gereken süre ve diğer çeşitli zorluklar nedeniyle teknoloji, ölçekte kullanılamaz durumda. Doğal olarak, raporun bir tutam tuzla da alınması gerekiyor, tıpkı arşiv depolama harcamalarında bir artışla ilgili çıkarları olan iki kuruluş tarafından yapıldığı gibi.
Bununla birlikte, geleneksel veri depolama teknolojilerinin kapasitesindeki artışın veri üretim hızına ayak uyduramadığı inkar edilemez, bu da depolama yığınının yeniden yönlendirilmesinin kaçınılmaz olduğu anlamına gelir.
“Geleceğin veri merkezleri, kişisel verilerimizin paha biçilmez eserlerini uygun maliyetli ve güvenilir bir şekilde korumak için SSD, HDD ve teyp endüstrilerinin üretebileceği ve sunabileceği her şeye ve ayrıca yeni DNA, optik ve belki de diğer kurumsal depolama teknolojilerine ihtiyaç duyacak. , kurumsal ve kültürel tarih,” diye ekledi Monroe.
“Multi-milyonlarca petabaytlık veri veri tabanımızı giderek daha uzun süreler boyunca yönetmenin maliyetleriyle birleşen kullanılabilirlik ve sürdürülebilirlik zorlukları, eski depolama teknolojileri için yeni kullanım durumları yaratacak ve yeni, daha uygun maliyetli ve güç açısından verimli yeni teknolojilerin oluşturulmasını gerektirecektir. depolama teknolojileri.”
Aracılığıyla Bloklar ve Dosyalar (yeni sekmede açılır)
