NASA, Pathfinder’ın Mars’a inişinden bu yana 25 yılını kutladı

Cesur bir mühendis ekibi, çeyrek yüzyıl önce Kızıl Gezegene bir iniş aracı ve ilk gezici yerleştirdiğinde, dünyanın keşfetme şeklini değiştirdiler.

1997 yılının bir Temmuz akşamı Jennifer Trosper, NASA’nın Jet Propulsion Laboratuvarı’ndaki işten eve dönerken direksiyonunda Mars yüzeyinin bir resmini tutuyordu. O günün erken saatlerinde, ajansın Pathfinder misyonu, koruyucu hava yastıkları içinde Mars’a indi ve onu büyüleyen kırmızı, molozlu manzaranın görüntüsünü aldı.

Trosper, “Otoyoldayken direksiyonumda o görüntü vardı ve ona bakmaya devam ettim,” dedi Trosper. “Muhtemelen yola daha yakından bakmalıydım.”

Trosper’ın misyonun uçuş direktörü olduğu göz önüne alındığında, heyecanı anlaşılabilirdi. Pathfinder sadece kendi başına bir başarı olan Mars’a inmekle kalmamış, aynı zamanda bunu önceki Mars görevlerinin gerektirdiği maliyet ve zamanın çok altında gerçekleştirmişti. Ve ertesi gün, ekip, Mars keşfinin gidişatını sonsuza dek değiştirmeye kararlıydı: Pathfinder’a, tarihin ilk Mars gezgini Sojourner’ın gezegenin yüzeyine yuvarlanabilmesi için bir rampayı genişletmesi için talimatlar göndermişlerdi.

Ateşli Amerikalı kölelik karşıtı ve kadın hakları aktivisti Sojourner Truth’un adını taşıyan gezici, sadece 25 pound (11 kilogram) ağırlığındaydı ve bir mikrodalga fırından daha büyük değildi. Ancak yere inip yüzeyde 83 gün seyahat ettikten sonra, küçük uzay aracı Mars’ı bir gezici ile keşfetmenin mümkün olduğunu kanıtladı. Aynı zamanda Trosper’ın bir dizi daha büyük, daha karmaşık gezici üzerinde çalışmasına da yol açtı: Spirit and Opportunity, Curiosity ve yakın zamana kadar proje yöneticisi olarak görev yaptığı NASA’nın bugüne kadarki en gelişmiş Mars gezicisi Perseverance.

Aslında, Pathfinder’ın Sojourner’ı gezintiye çıkardığı gibi, Perseverance, Mars’ın ince atmosferinde güçlü, kontrollü uçuşun mümkün olduğunu kanıtlayan cesur küçük helikopter olan Ingenuity’yi getirdi. Sadece beş uçuş için planlanan Ingenuity, şimdiye kadar 29 kez uçtu ve Sojourner’ın çeyrek yüzyıl önce yaptığı kadar, Mars’taki keşifleri yeniden şekillendirme potansiyeline sahip.

Her yeni görev ve Mars’ı keşfetmenin her yeni yolu ile insanlık, Kızıl Gezegenin bir zamanlar Dünya’ya nasıl benzediğini, nehirler ve göllerle kaplı ve yaşamı desteklemek için gereken kimyaya sahip olduğunu daha iyi anlıyor.

NASA’nın Mars yüzeyinde yaşam arayışı, ikiz Viking iniş araçlarının geldiği 1976’da ciddi bir şekilde başladı. Ajans, NASA’nın misyonlarını “daha hızlı, daha iyi, daha ucuz” inşa etmeye yönlendirildiği bir çağda ortaya çıkan Pathfinder’a kadar Mars’a başka bir uzay aracı indirmeyecekti. Pathfinder’ın ekibi, görevi planlanandan önce ve Viking iniş araçlarından daha düşük bir maliyetle yerine getirmek için yeni yaklaşımlar ve teknolojilerden yararlandı.

Geleceğin kaşiflerine ilham vermek

Pathfinder’ın indiği sırada Arizona’da mühendislik stajyeri olan Jessica Samuels, oda arkadaşıyla olayın haber kapsamını izlediğini hatırlıyor. Heyecan, onun havacılık mühendisliğini sürdürmesine yardımcı oldu.

Perseverance’ın şimdiki görev yöneticisi Samuels, “O an – başka bir gezegenin yüzeyini keşfeden bu küçük mekanik geziciyi görmek – bunun yapmayı çok istediğim bir şey olduğunu anlamamı sağladı” dedi. “Uzaya her zaman ilgi duymuştum, ama bu benim mesleğim olabileceğini düşündüğüm kıvılcımdı.”

Halkı yolculuğa çıkarmak için ajans, başka bir tür nispeten yeni teknolojinin gücünden yararlandı: İnternet. Göreve ayrılmış bir web sitesi Mars’tan en son görüntüleri içeriyordu ve bu bir sansasyon yarattı.

Bugün JPL’den Curiosity’ye komutlar yükleyen Doug Ellison, Pathfinder indiğinde İngiltere’nin kırsal kesiminde üniversiteye girmek üzereydi. Pathfinder’ın web sitesini duyduktan sonra, insanların internet erişimi için saat başı ödeme yapmalarına izin veren bir BT işletmesine bisikletle kasabaya gitti.

İşletme çalışanları arkasında toplanmışken Ellison, Pathfinder’ın Mars manzaralarını 3 1/2-inçlik bir diskete kaydetti (bu, bulut bilişimden çok önce bir dönemdi) ve bunları siyah beyaz nokta vuruşlu bir yazıcıda yazdırdı. evinden bakabileceği bir Kızıl Gezegen manzarası.

Çıktıları bir daire oluşturacak şekilde bantladı. Sonra kafasını oraya soktu.

Ellison, “Şimdiye kadarki en kötü VR deneyimiydi” dedi.

Buna rağmen İnternet, uzay araştırmalarını deneyimlemek için ilham verici yeni bir yol sağladı.

Ellison, “Bu kadar çok şeyi bu kadar hızlı bir şekilde çevrimiçi hale getirmek bir paradigma değişikliğiydi. Bugün, gezici görevlerimizden elimizden geldiğince hızlı bir şekilde paylaşmanın motivasyonu bu,” dedi. “Bence Mars programı, Pathfinder’a o zamandan beri her şey için bir sıçrama tahtası olduğu için minnettarlık borçludur.”

Teknoloji demoları yol gösteriyor

Sojourner, NASA’nın neyin mümkün olduğunu test etme ve kanıtlama yolu olan bir teknoloji gösterimi olarak başladı. Yaratıcılık da aynı şekilde başladı – ancak şimdi bu, yalnızca Azim için değil, gelecekteki bir Mars Numune Dönüşü kampanyası için olası bir iniş noktası için Mars’taki yerleri gözlemleyen bir operasyon gösterimi.

Kampanya, Perseverance to Earth tarafından toplanan örnekleri, antik mikroskobik yaşam belirtileri arayan güçlü laboratuvar ekipmanları tarafından incelenmek üzere getirecek. Ancak kampanya, başka bir gezegenin yüzeyinden fırlatılan bir roketin ilk örneği (Mars’tan Dünya’ya numune almanın önemli bir parçası) gibi başka kilometre taşlarını da içerecektir. Bu başarı aynı zamanda insanları Mars’a indirme ve onları eve geri getirme çabalarını da destekleyecektir.

1997’de, Trosper ve ekibi, Mars’ta ilk kez bir gezici kullanmayı öğrenirken eli boldu. “Biraz kovboy gibiydik. Sadece neyi bilmediğimizi bilmiyorduk” dedi.

Bildikleri şey şuydu: Görevleri, daha önce neredeyse imkansız görünen bir şeye giden bir yol bularak adına kadar yaşadı.