Başıboş (PC) incelemesi: Herkes kedi olmak ister

BlueTwelve Studio’nun ilk sürümü Stray’in duyurusu, bu heyecan verici yeni siberpunk-esque kedi simülatörünü çevreleyen ateşli bir yutturmaca perdesi yarattı. Fragmanlardan ve özenle seçilmiş ekran görüntülerinden bir bakışta görüldüğü gibi dünya, canlı renklerle ve yetenek için biraz çöple doluydu. Şehrin sakinleri, daha etli meslektaşları gibi giyinip davranan, yaratıcı şekilde hazırlanmış insan benzeri robotlardı.

Oyun, parkurdan çiçek saksılarını çıkıntılardan çalmaya kadar kedileri keyifli kılan her şeyi yapan, kahraman olarak hizmet eden küçük bir turuncu tekir kediye odaklandı. Oyunun tamamına birkaç dakika kala, kedimiz paslı bir borudan aşağıdaki çöp yığınına düştüğünde, sevgi dolu ailesinden ayrı olarak, Stray’in benim olabileceğim sağlıklı kedi yaşamı simülatörü olmayabileceğini keşfettim. tahmin etmek.

Düşüşten kısa bir süre sonra, küçük tekir arkadaşımız, sonunda “Zurks” olarak tanıdığımız bu etli, aç, tıkanmış pire benzeri yaratıklar tarafından kuşatılırken kendilerini belada bulur. Oyuncu, sonunda güvenli bir yere park etmeden önce, kötü canavarları geride bırakarak, miyavlayarak ve sallayarak kedinin Zurklardan kaçınmasına yardım etmelidir. Bu noktada, kimsenin bana bunun bir korku oyunu olacağını söylemediğini fark ettim.

Başıboş: Sunum

Sony, Stray’i PlayStation konsolları için zamanlanmış bir özel olarak zorlamaya hevesli olsa da, oyun aynı zamanda PC’de de çıkıyor. Bu inceleme uğruna, önerilen özelliklerin çok üzerinde bir RTX 3070 Ti ve 32GB RAM ile birlikte bir Ryzen 5800X’ten ödün verilmiş bir sistemde oynadık. Oyunu 1440p’de maksimum ayarlarda ekran yırtılması veya takılma gibi sorunlar olmadan oynayabildim. Bununla birlikte, kare hızının PC’de 60 FPS ile sınırlandırıldığını belirtmekte fayda var.

Sınırlı kare hızına rağmen, Stray çarpıcı bir görsel şaheser olmayı başarıyor. Başlangıçta küçük kedi ailemizle tanıştığımız yemyeşil, yeşil ve büyümüş dünyadan, tekirin sonunda kendini bulduğu şaşırtıcı derecede korkunç canavar derinliklerine kadar, dünyayla ilgili her şey kasıtlı olarak hazırlanmış ve maksimum etki için yerleştirilmiş hissediyor. Bir pencere kenarındaki şişeler ve tencereler gibi basit eserler, yok edilebilir nesneleri yıkma konusundaki nihai kedi fantezinizi yaşamanıza izin verir. Aynı zamanda, dikkatlice hizalanmış klima üniteleri ve tavan korkulukları, platform maceraları için geniş fırsatlar sunar.

PC’de, Stray tam denetleyici desteğine sahiptir – en iyi şekilde bir gamepad ile oynamasını önerecek kadar ileri gider – ve hatta bir Xbox denetleyicisi kullanırken eşleşen ekrandaki düğme girişlerini içerir. PC’lerinde DualSense denetleyicisi kullananlar için Stray, dokunsal geri bildirimden de yararlanır. Hareket bulanıklığı için bir kaydırıcı ve retikül, HUD ve diğer istemleri ekleme veya kaldırma seçenekleri de dahil olmak üzere bir avuç erişilebilirlik seçeneği vardır.

Ne yazık ki, kapalı altyazı seçeneği yoktur. Seslendirme yok ve Stray’in diyalogları metin kutuları aracılığıyla gerçekleştiği için altyazılar gereksiz görünebilir. Bununla birlikte, altyazıların olmaması, işitme güçlüğü çeken oyuncuların kedinin miyavladığını (bazen hayat kurtaran bir önlemdir) bilmesini zorlaştırabilir veya kapıların veya pencerelerin anlık olarak açılması gibi olaylar için sesli ipuçlarını kaçırmalarına neden olabilir. .

başıboş: hikaye

Stray’in hikayesi ilk bakışta yeterince basit görünüyor. Bununla birlikte, yanıp sönen ekranlar, kedinin düşmanlardan korunmak için nereye gitmesi gerektiğine dair en güncel rehberlik sağlamaya başladığından, küçük kedinin macerasının sadece umutlu aile birleşiminden daha fazlası olduğu ortaya çıkıyor. Ekranlar, eşlik eden bir drone şeklini alan ve kediye macerasında eşlik eden gizemli bir yapay zeka olan B-12 olarak bilinen bir varlığın kontrolü altındadır. Oyuncular, B-12’nin refakatçi drone’da yer almasına neden olan olayları ortaya çıkardıkça, insanlara ne olduğunun tarihini ve duyarlı yapay zekanın nasıl kaldığını da ortaya çıkarmaya başlarlar.

Anlatı, büyük ölçüde keşif ve keşif yoluyla ayrıntıları ortaya çıkarmaya dayanır, B-12’nin anılarına, kilidi açıldıkça oyun içi bir menüden erişilebilir. Bununla birlikte, karşılaştığımız ek AI karakterleriyle ilgili birçok hikaye ritmi, kör bir oyunda kolayca gözden kaçabilecek gizli koleksiyonlar olarak saklanıyor. Genel olarak, hikaye tahmini 8 saatlik çalışma süresiyle hoş karşılanmasını aşmıyor, ancak cevaplardan daha fazla soruyla bıraktığım yeterince gevşek son var.

Başıboş: Oynanış

Stray’in oyununun en parlak şekilde parladığı küçük anlarda kahramanımızın en iyi kedi benzeri davranışlarından bazılarını görüyoruz. İlk başta, yoldaş drone B-12’nin başıboş bir kedi koşum takımı verdiğini görüyoruz ve gerçek kedi benzeri bir şekilde, tekir memnun olmayan bir pozisyona çömelir ve ardından yeni aksesuara karşı memnuniyetsizliğini ifade ederek yana doğru döner. Bunun gibi anlar oyun boyunca ortaya çıkmaya devam ediyor ve bize oyuncunun devam eden olayların farkında olabileceğini, asıl kahramanın sadece kedi kaprisleri ve ihtiyaçları olan bir kedi olduğunu hatırlatıyor. Boya kutuları, çıkıntılardan şakacı bir şekilde düşürülebilir ve boyanın içinden geçmek, arkasında küçük bir pençe izi izi bırakır. Kitap yığınları birbiri ardına atlarken tekmelemek için olgunlaşmış, kilimler ve kanepeler sadece pençelenmek için yalvarıyor ve doğru uyku noktası onu bulmanızı bekliyor.

Bir kediye sunulan engeller de bir kedi gibi aşılmalıdır ve bu da zekice bir bulmaca tasarımına yol açar. Birçok oyun, oyuncuların bir bulmacanın üstesinden gelmek için kutunun dışında düşünmesini isterken, Stray çoğu zaman bir kedi gibi kutunun içine girmenizi ister. Bir bilgisayar sisteminin kablolarını yok etmeniz mi gerekiyor? Kedilerin pençeleri bunun için yapılmıştır. Bir şapka dükkanına girip kask çalmanız mı gerekiyor? Bunun için bir kutu var. Bu, özellikle gizliliğin devreye girdiği sonraki seviyelerde daha karmaşık bulmacalar olmadığı anlamına gelmez ve birkaç kovalamaca dizisi de oyuna çok ihtiyaç duyulan gerilimi ekler.

Stray: Oynamalı mısın?

What Remains of Edith Finch ve 12 Minutes gibi başlıklar altında, Annapurna Interactive tarafından yayınlanan anlatı odaklı bir oyun için yeni bir stüdyodan bile beklentilerim nispeten yüksekti. Düşünceli ve ilgi çekici hikayeleri olan oyunlar yayınlamakla tanınırlar. Bununla birlikte, bir kedi baş kahraman olduğunda, oyunla ilgili beklentilerinizi biraz yumuşatmalısınız. Şaşırtıcı bir şekilde Stray’den çok az şey beklemiş olabileceğimi düşünüyorum. Bu oyunu başlatmayı, siberpunk’tan ilham alan bu güzel şehirde raflardan birkaç eşya çalmayı ve başka pek bir şey beklemiyordum.

Bunun yerine, duyarlı AI’nın onları yaratan insanlar gibi şüpheli davrandığı bu inanılmaz derecede zengin dünya ile karşılandım. Elektrik kablolarından mutlu bir şekilde panço ören Büyükanne gibi karakterlere aşık oldum. Dikkat etmeyen bir robot, benim hatam olmasına rağmen, sadece birinin onu evcilleştirmesini isteyen kediye her takıldığında kıkırdadım. Sahabe’nin köylerini oluşturan yapıların ardındaki mantığı ortaya çıkarırken bile hüsrana uğradım. Her yeni keşifle bu dünyaya biraz daha yatırım yaptım. Ve burada bir kedi olarak oynayacağımı düşündüm.

Bu, deneyimin kusursuz olduğu anlamına gelmez. Bir kontrol noktasını yeniden başlatmaya zorlandığım bir sorunum vardı, çünkü bir karakter bir bulmaca sırasında sıkıştı ve bir diğeri, kedinin bir geometriden düştüğü ve bir klima ünitesinin arkasına sıkıştığı bir sorun vardı. Bununla birlikte, Stray’in kontrol noktası sistemi, bunlar küçük aksiliklerden ibaret olacak kadar sıktır.

Tamamlanması için 10 saat olan 8 saatlik bir oyun beklemem söylenmesine rağmen, kontrol noktasının yeniden yüklenmesini gerektiren sorunlarda bile Stray’i 6 saat 45 dakikanın hemen altında %100’e çıkarmayı başardım. Cevaplardan çok sorularla baş başa kaldığımı hissetsem de, bu his daha çok sırlarını ve hikayelerini öğrenebilmek için bu inanılmaz dünyada fazladan zaman harcamayı ne kadar çok istediğimin bir kanıtıydı.