NASA yetkilileri, şimdiye kadar başlatılan en büyük ve en güçlü yörünge gözlemevi olan James Webb Uzay Teleskobu’ndan ilk tam renkli görüntüleri açıklamak için bugün bir araya geldi. Ham teleskop verilerinden oluşturulması haftalar süren tam renkli, yüksek çözünürlüklü ilk resim grubu, Webb’in ana araştırma alanlarından ilgi çekici erken görüntüler ve ilerideki bilim görevlerinin bir ön izlemesini sağlamak için NASA tarafından seçildi.
James Webb Teleskobu’nun, bilim adamlarının kozmosa, bilinen evrenin şafağına eskisinden daha uzak ve daha net bir şekilde bakmalarına izin vererek astronomide devrim yaratması bekleniyor.
NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu, bugüne kadar uzak evrenin en derin ve en keskin kızılötesi görüntüsünü üretti. Webb’in İlk Derin Alanı olarak bilinen bu gökada kümesi SMACS 0723’ün NASA olarak bilinen görüntüsü meydana çıkarmak, ayrıntılarla dolup taşıyor. Kızılötesinde şimdiye kadar gözlemlenen en soluk nesneler de dahil olmak üzere binlerce galaksi, Webb’in görüşünde ilk kez ortaya çıktı. Uçsuz bucaksız evrenin bu dilimi, yerdeki biri tarafından kol mesafesinde tutulan yaklaşık bir kum tanesi büyüklüğünde bir gökyüzü parçasını kaplar.
Webb’in aldığı bu derin alan Yakın Kızılötesi Kamera (NIRCam), Hubble Uzay Teleskobu’nun haftalar süren en derin alanlarının ötesinde kızılötesi dalga boylarında derinliklere ulaşan, farklı dalga boylarındaki görüntülerden oluşan ve toplam 12,5 saat süren bir bileşiktir.
Görüntü, SMACS 0723 gökada kümesini 4,6 milyar yıl önce ortaya çıktığı şekliyle göstermektedir. Bu gökada kümesinin birleşik kütlesi, arkasındaki çok daha uzak gökadaları büyüten bir yerçekimi merceği görevi görür.
İkinci görüntüyü, dış gezegen WASP-96 b’nin atmosfer bileşimini açıklarken, NASA serbest bırakma dedi“NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu, Güneş benzeri uzak bir yıldızın yörüngesinde dönen sıcak, kabarık gaz devi bir gezegeni çevreleyen atmosferde, bulutların ve pusların kanıtlarıyla birlikte suyun belirgin imzasını yakaladı… Kesin ışık renklerinin parlaklığındaki küçük düşüşlere dayanan belirli gaz moleküllerinin varlığı, bugüne kadar türünün en ayrıntılı örneğidir ve Webb’in yüzlerce ışıkyılı uzaklıktaki atmosferleri analiz etme konusundaki benzeri görülmemiş yeteneğini göstermektedir.”
“21 Haziran’da Webb’in Yakın Kızılötesi Görüntüleyicisi ve Yarıksız Spektrografı (NIRISS), gezegen yıldız boyunca hareket ederken WASP-96 sisteminden gelen ışığı 6,4 saat boyunca ölçtü. Sonuç, geçiş sırasında yıldız ışığının genel olarak kararmasını gösteren bir ışık eğrisidir. ve 0,6 ile 2,8 mikron arasında kızılötesi ışığın bireysel dalga boylarının parlaklık değişimini ortaya çıkaran bir iletim spektrumu… NIRISS tarafından yakalanan WASP-96b’nin spektrumu, yalnızca bir ötegezegen atmosferinin yakalanan en ayrıntılı yakın kızılötesi iletim spektrumu değildir. ama aynı zamanda görünür kırmızı ışık ve spektrumun daha önce diğer teleskoplardan erişilemeyen bir kısmı da dahil olmak üzere oldukça geniş bir dalga boyu aralığını da kapsar.”
Yukarıda görülen Güney Halka Bulutsusu’nun görüntüsünü açıklayan NASA, serbest bırakmak “Bazı yıldızlar en iyisini sona saklar. Bu sahnenin merkezindeki sönük yıldız binlerce yıldır her yöne gaz ve toz halkaları gönderiyor ve NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu ilk kez bunu ortaya çıkardı. bu yıldız toz içinde gizlenmiş. Webb’deki iki kamera, NGC 3132 olarak kataloglanan ve gayri resmi olarak Güney Halka Bulutsusu olarak bilinen bu gezegenimsi bulutsunun en son görüntüsünü yakaladı. Yaklaşık 2500 ışıkyılı uzaklıkta.”
“Sıkı bir yörüngede kilitlenmiş iki yıldız yerel manzarayı şekillendiriyor. Webb’in kızılötesi görüntüleri bu karmaşık sistemde yeni ayrıntılar içeriyor. Yıldızlar – ve onların ışık katmanları – Webb’in Yakın Kızılötesi görüntüsünde öne çıkıyor. Soldaki kamera (NIRCam), sağdaki Webb’in Orta Kızılötesi Aletinden (MIRI) gelen görüntü ise ikinci yıldızın tozla çevrili olduğunu ilk kez gösteriyor.
Daha parlak olan yıldız, yıldız evriminin daha erken bir aşamasındadır ve muhtemelen gelecekte kendi gezegenimsi bulutsusunu çıkaracaktır. Bu arada, daha parlak olan yıldız, bulutsunun görünümünü etkiler. Çift birbirlerinin yörüngesinde dönmeye devam ettikçe, gaz ve tozu ‘karıştırıyorlar’ ve asimetrik desenlere neden oluyorlar.”
