Salgının ortasında, sıfırdan bir işi yeniden icat etmeye ve bisikletiyle kilometreleri aşındırarak aşağı Valtellina köylerini birbirine bağlamaya karar verdi. Sondrio ilindeki 12 bin kişilik küçük bir Alp kasabası olan Morbegno’dan 38 yaşındaki Paolo Novellino, uygulama veya WhatsApp aracılığıyla rezervasyon yapılabilen Mobilò hizmetini başlattı. Sonuçta, bu karşılaşmanın ekonomisi ”diyor Novellino.
Bu münferit bir durum değil çünkü iş yapmak ve nihayetinde topluluklar oluşturmak için İtalya’nın küçük kasabalarından yeniden başlamaya karar veren şirketler ve profesyoneller çoğalıyor.
Güvenilir ağlarda bahis
«Büyükşehir akıllı şehirleri, karmaşıklık derecesi nedeniyle başarısız oldu. Nüfus yoğunluğu dijitalleşmenin önünde bir engeldir. Elbette, büyük şirketler teknolojik altyapılardan yararlanır, ancak değer, çeşitli muhataplar arasındaki sosyal sözleşme ile ölçülür. Güven ağlarında dağıtılan kolektif zeka biçimlerinden başlamalıyız “. Harvard Üniversitesi Tasarım Enstitüsü’nde profesör olan Jeffrey Schnapp ve dijitale uygulanan insan bilimlerinde dünya referansı.
Schnapp, dijital kültür üzerine bir tasarım laboratuvarı olan metaLAB’ı Harvard’da kurdu. Yıllardır kendini geleceğin şehrini tasarlamaya adadı: akıllı, katılımcı, kapsayıcı. Schnapp için her şey yeni bağlantılı kırsallıktan geçiyor. Kamu-özel ittifakları ve yenilikçi retiküler modeller içinde ilişkisel mekanizmalarla çoğul bir mantıkla oynanması gereken bir oyundur. «Siyasi liderlerimiz, dijitalleşmenin yalnızca metropol alanları etkilemediğini, aynı zamanda potansiyelinin esas olarak ara gerçekliklerle ilgili olduğunu anlamalıdır. Gerçekten de, büyük şehirlerden ziyade kırsal alanlarda bazı özerk hareketlilik biçimleri göreceğiz, ”diye açıklıyor Schnapp. Piaggio Fast Forward’ın vizyoner şefi olarak, çevreyle etkileşime girebilen bir robot taşıyıcı olan Gita’nın evrimini izledi. «Her çözüm, aşağıdan kaynaklanan gerçek sorunların bir ifadesi olmalıdır. Kendi kendini süren araçlar, büyük şehir merkezlerinin karmaşıklık derecesinin olmadığı bir bağlama çok uygundur. 5. seviyedekilerin, dolayısıyla tam özerkliklerinin, onları ilk olarak küçük gerçekliklerde göreceğimize inanıyorum, çünkü toplanma bir engeldir. Öte yandan, tarihi şehirler aptaldan başka bir şey değil: katman katman inşa edilmişlerdi ve bugün daha büyük olanlarda bile adaları düşünüyoruz. Aklıma Barselona’dan kazanan model geliyor (yukarıdaki resimde, Rice’ın Esperanca duvar resmi @ricevisualartist (eduard kutsal) Ve Josep Fernandez Margalef Granollers, Barselona, 2020 ed.) », diyor Schnapp.
İnsan ihtiyaçlarına dayalı dijital süreç
Böylece şehirler köylerin takımadaları haline gelir ve köyler küçük şehirler olmaya geri döner: mimar Stefano Boeri’nin iddiası, yarının yaşam bağlamlarını hayal ederek. Ancak bu ülkeleri hayata döndürmek için üç koşula ihtiyaç var: dijital bağlantı, erişilebilirlik ve şehir planlaması. Milan Bicocca Üniversitesi’nden yakın zamanda yayınlanan bir rapora göre, mekanların modern toplumun ihtiyaçlarına göre uyarlanması gerekiyor. Teknoloji, özellikle 5G ve Nesnelerin İnterneti ile temel bir rol oynamaktadır. Ama dikkat et. Deloitte tarafından hazırlanan bir rapora göre, İtalyanların %36’sı dijitalleşme sürecinin insan boyutunu yeterince dikkate almadığına inanıyor. Bu nedenle çevre dostu insan merkezli bir inovasyon modeli uygulanmalıdır. «Akıllı şehirler hakkında konuştuğumuzda, şehri kaplayan teknolojiyle karıştırma eğilimindeyiz. Akıllı şehir karmaşık bir karışımdır, zeka biçimlerinin bir koleksiyonudur. Merkezde refah ve somut kapsayıcı politikalarla yaşam kalitesi olmalıdır. Hatalı sürekli ara bağlantı varsayımının çok ötesine geçer. Arkasında dinleme ve sürekli güncelleme işi var », diyor Schnapp.
