2019’da başarılı bir Kickstarter kampanyasının ardından, Espresso Ekranı yoldayken işlerini halletmeyi seven insanlar için USB-C destekli, ultra taşınabilir ikinci monitörünün 2. sürümüyle geri döndü. Darrell, birkaç yıl önce ekranın orijinal versiyonunun bir ön üretim birimini denedi ve “Espresso Ekranın öne çıkmayı başardığı” sonucuna vardı ve görünüşe göre şirket kazanan bir formül alıp bunu ikiye katladı. Dünyanın diğer tarafına 32.000 km’lik bir yolculukta ekranın nasıl performans gösterdiğini görmek için daha yakından baktım.
İş yapmanın birçok farklı yolu vardır. Bazı insanlar, yaptıkları her şey için tek araç olarak bir dizüstü bilgisayar kullanabilirler. Ne yazık ki, evdeki düzenim beni tamamen şımarttı; iki adet 27 inç 4K monitör, neredeyse sonsuz ekrana sahip olduğum anlamına geliyor ve ho oğlum, tüm bu pencereleri her yere yaymayı seviyorum.
Bunu Avustralya’da yazıyorum – her zamanki evimden 16.000 km uzakta – ve tüm donanımlarıyla normal oyun donanımımın el bagajıma sığmadığını öğrenmek sizi şaşırtmayacaktır. Yine de kolayca uyan şey, Espresso’nun yenilikçi kurulumuydu. Şirket, çeşitli aksesuarlarla birlikte incelemem için bana 15 inçlik bir dokunmatik ekran gönderdi. 749 dolarlık ekran artı 99 dolarlık espressoStand, 69 dolarlık espressoCase ve 119 dolarlık espressoPen, 1.036 dolarlık oldukça yüksek bir fiyat etiketine sahip. Bu, ekranı bir iPad Pro’nun menziline sokar. ikinci ekran olarak kullanılabilir bilgisayarınız için de öyle, bu yüzden o kadar parayı bırakmak için şovunuzu gerçekten yola çıkarmak istemeniz gerekiyor.
Peki buna değer mi? Espresso ekranı süper ince, neredeyse hiç ağırlığı yok ve M1 MacBook Air’imle birlikte dizüstü bilgisayar çantama kolayca sığması beni şaşırttı. Ekranın kendisi USB-C ile çalışır, böylece dizüstü bilgisayardan güç sağlayabilirsiniz. Şimdi, MacBook Air’deki küçücük pil, ekranın 7W çekişinin çok fazla ek güç emdiği anlamına geliyor. İlk başta, bunun bir anlaşma bozucu olabileceğinden şüphelendim, ancak kurulumu daha fazla kullanmaya başladığımda, bunun çok da önemli olmadığını anladım: Yeterince uzun bir yere yerleşiyorsanız, kurmak için zamanınız ve alanınız var demektir. ikinci bir ekran, muhtemelen zaten bir güç kaynağından çok uzakta değilsiniz. Dizüstü bilgisayarı prize takın ve hazırsınız. Veya ikinci ekranı bir süreliğine bırakırsanız (örneğin otel odanızdaki masanın üzerinde), gücü doğrudan ekrana bağlayabilirsiniz. İki adet USB-C bağlantı noktasına sahiptir ve dizüstü bilgisayara güç sağlayabilir; süper akıllıdır ve bazı işleri halletmek istediğinizde yalnızca bir kablo takmanız gerektiği anlamına gelir.
Dikey modda Espresso Ekranı. Resim Kredisi: Espresso
Meraklı bir şekilde adlandırılan ekranın adının arkasında iyi bir hikayesi var: Adı “Espresso”, bir espresso kahvenin, işleri etkili bir şekilde halletmek için ihtiyaç duyduğunuz enerji ve üretkenliği size vermesi fikrinden türetilmiştir. Şirketin bir sözcüsü bana, “Ekranın da aynı şeyi yaptığını düşünüyoruz – taşınabilir, kompakt, etkili ve kullanıcılarımızın her yerden maksimum odakla çalışabilmesi için bir güç sağlıyor” dedi. Hoş bir dokunuş: Espresso ekip üyelerinin her birinin e-posta imzalarının bir parçası olarak en sevdikleri kahve siparişi vardır. Aptal mı? Elbette ama yine de eğlenceli bir ayrıntı.
Espresso Ekran, güç tüketimi sorunuyla aynı kategoriye giren bir dizi tuhaflığa sahiptir; İlk bakışta bir felaket gibi görünüyor, ancak ekranı kullandığınızda itiraz eriyip gidiyor. Diğer bir örnek ise ekran çözünürlüğü; hem 529 $’lık 13 inçlik monitör, hem de dokunmatik ekran özelliklerine sahip 669 $’lık 13 inçlik monitör ve yalnızca 1920 x 1080 çözünürlükte (kabaca 2 milyon piksel) dokunmatik ekran paketine sahip en yüksek 749 $’lık 15 inçlik ekran. Bunu, daha küçük ancak 2048 x 2732 (kabaca 5,6 milyon piksel) paketleyen 12 inç iPad Pro ile karşılaştırın ve kağıt üzerinde Espresso Ekranı mantıklı değil. Yine de o kadar hızlı değil, çünkü iPad – retina ekran konseptini tanıtan iPhone gibi – elde taşınacak şekilde tasarlandı. Espresso Ekranını koruyucu kapağına yaslanmış halde veya stand üzerinde bıraktığınızda, deneyimlerime göre çoğu çalışma durumunda pek bir fark yaratmayacak kadar gözlerinizden yeterince uzakta olabilir.
İsteğe bağlı bir aksesuar olarak bir kalemin dahil edilmesinin Espresso Ekranın konumunu karıştırdığı yer burasıdır, bence: Ekran, masanızda, bir el cihazından daha uzakta, yüzünüzden daha uzakta olacak şekilde tasarlanmıştır. Sonuç olarak, biraz sınırlı çözünürlük beni hiç rahatsız etmiyor. Elinize alın ve dokunmatik ekran olarak kullanın ve işler hemen değişir; metin MacBook Air’imdeki kadar net değil. (Air, 4 milyon piksel olan 2560 x 1600 ekrana sahip olduğundan ve metin tereyağı gibi pürüzsüz göründüğünden bu da mantıklı.) Ve açıkçası, onu kalemle kullanmak için ayağa kalkmanız gerekir. onunla yakın ve kişisel.
Karşılaştığım bir diğer sorun da seyahatimde yanımda getirdiğim USB-C kablolarının ekranları desteklemeyen güç ve veri kabloları olmasıydı. Elbette tamamen benim hatam, ancak bir sokete (USB-C) uyan kabloların, o sokete uyan diğer kablolarla gerçekten nasıl değiştirilebilir olması gerektiği konusunda buraya bir rant eklemekten çekinmeyin. Bunun mümkün olmamasının tonlarca teknik ve ekonomik nedeni olduğunun farkındayım, ancak DisplayPort standardını taşımak için tüm ipuçlarına sahip olmayan bir USB-C kablosuna sahip olmak korkunç bir kullanıcı deneyimi.
Espresso Ekran, yeteneklerini daha da artıran gerçekten akıllı bir yazılımla birlikte gelir. Ekranı manyetik sehpa üzerinde yatay yöne çevirin ve bilgisayar yön değişikliğini bilgisayara bildirir, bilgisayar da ekranı döndürerek yanıt verir. Bunun gibi küçük ayrıntılar, ikiz USB-C bağlantı noktaları ve diğer akıllı tasarım özellikleri, ekibin kullanıcıları gözlemlemek ve kullanıcı merkezli bir ürün oluşturmak için uzun bir yol kat ettiğini fark etmenizi sağlar.
Şirket, ekranlar için ek işlevler sunmayı planladığını söyledi. espressoFlow yazılımı, grafik tasarımcılar için Wacom ve diğer akıllı tablet araçlarının ayak parmaklarına basmaya başlayacak bir dizi özellik dahil. 10.000’den fazla kişiye ekranlar gönderdi ve ekip, iddialı yol haritaları ve agresif genişleme planları ile 20’den fazla tam zamanlı personele ulaştı.
Bu çözüm için kendi paramdan 1000 dolar harcar mıyım? Dürüst olmak gerekirse, bağlıdır. Bugünlerde işlerimin çoğunu iki moddan birinde yapıyorum: ayakta masam, 64 GB RAM, hızlı Intel i9 işlemciler ve belki de sonsuz ekranlı gayrimenkulün olduğu evdeki komuta merkezinde . Diğer mod yolda – örneğin, TechCrunch’ın etkinliklerindeyken veya dışarıdayken ve cihazları gözden geçirmek veya kurucularla konuşurken. Bu modda, ihtiyacım olan tek şey MacBook Air’im ve bir ses kayıt cihazım. Her iki çalışma modunda da Espresso Ekranı pek bir anlam ifade etmiyor.
Ancak, seyahatin daha kolay olduğu önceki zamanlarda, kesinlikle haftalarca ve aylarca yollarda çalıştım. O evrende, genellikle ikinci bir ekran ve her yerden çalışmak için ek esneklik için can atıyordum. Kilometreniz elbette değişecektir, ancak yolda çok fazla zaman harcayan (veya hızlı bir şekilde paketlenmesi gereken ikinci bir monitör çözümüne ihtiyaç duyan) insanlar için Espresso Ekran tam olarak olabilir.
