Başka yerlerde olduğu gibi telekomünikasyon alanında da, bölgelerin sosyo-ekonomik gelişimini yavaşlatma riski altında en küçük oyuncuların stratejik sektörlere erişimini yasaklamamak için rekabet düşünülmelidir. Reunion Adası’nda, telekomünikasyon frekans piyasasının tahsisi, garantör olması gereken bir düzenleyici otorite tarafından kararlaştırılan rekabete yönelik bir saldırının yürek parçalayıcı bir ders kitabı örneğidir.
Kısmen düzenleyici tarafından düzenlenen çarpık rekabet
Geçen Mayıs ayının sonunda, ARCEP nihayet düşük frekansları Reunion’a tahsis etti. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, en küçük oyuncu olan ZEOP Mobile, dev SFR, Orange ve Free ile karşılaştırıldığında özellikle kötü durumdaydı. İlk olarak, nicel olarak yalnızca birkaç bant alır, düşük frekanslarda tümü ve tümü için yalnızca 5 MHz. O zaman yerel şirket bu bantlarla 5G ağları sunarak yenilik yapamayacak ve bu nedenle 4G (DSS) ile sınırlı kalacak. Grubun kendisini bu şekilde ada pazarının trendlerine göre konumlandırması ve Reunionese’nin 5G’ye büyük bir dönüşüm beklentilerine yanıt vermesi imkansız.
Deezer sonunda halka açıldı
Düşük telekomünikasyon frekansları, sektördeki uzmanlara göre, özellikle binalara kolayca nüfuz etme yetenekleri sayesinde piyasadaki en stratejik frekanslardır. Elektronik Haberleşme, Posta ve Basın Dağıtımı Düzenleme Kurumu’nun (ARCEP) ifadesiyle, düşük telekomünikasyon frekanslarının tahsisi bu nedenle iki ilke arasındaki tahkim mantığının bir parçası olmalıdır. Bir yanda bölgesel kalkınma mantığı, diğer yanda bu pazarlarda rekabet dinamiğinin sürdürülmesi.
Çarpık rekabet, yerel oyuncuların gelişimine bir frendir
Bununla birlikte, telekomünikasyon frekanslarını tahsis etme kriterleri, bunların kısmen açık artırmaya çıkarıldığını belirtir, bu da ne birini ne de diğerini garanti eder. Aksine, yerel kökenleri ve bölgedeki geçmiş yatırımları ne olursa olsun, en büyük mali imkânlara sahip aktörleri tercih ederler. Bu bağlamda ARCEP önererek piyasaya zararlı bir sinyal gönderiyor. fiili düzenlenmiş sektörlerdeki yerel kalkınma girişimlerinin sistematik olarak, büyük oyuncular tarafından, hatta bazen bölgelere yabancı olanlar tarafından belirlenen bir giriş maliyetinin cam tavanıyla karşılaşacağı.
Nobel Ekonomi Ödülü Milton Friedman, operatörler arasındaki rekabetin hem ekonomik verimlilik hem de tüketici özgürlükleri için temel olduğunu söyledi. Aslında ekonomi, rekabetin arzı (üretilen miktarı) artırmayı, fiyatları düşürmeyi, şirketleri rasyonel olarak yönetmeye teşvik ederken ve rekabetçi kalabilmek için onları inovasyona davet etmeyi nasıl mümkün kıldığını vurgular. Buna ek olarak, rekabet, tüketici için, gelirlerinin bir kısmını ekonomik, politik, sosyal, kültürel ve bölgesel tercihlerine göre kime ve nereye tahsis etmek istedikleri konusunda herkese daha fazla seçenek sunmayı mümkün kılmaktadır.
Düzenlenmiş sektörlerde tahsis kriterlerini yeniden düşünmek
Reunion’da düşük frekansları tahsis etme koşulları, birden fazla şekilde, özellikle yeni girenler için düşmancadır. İlk olarak, ARCEP’in geliştirdiği rekabete açılma, endüstriyel bir kiraya benziyor, çünkü sözleşmelerden düzenli olarak aynı oyuncular yararlanıyor, özellikle bu pazarda sadece birkaç oyuncu olduğundan, giriş maliyeti önemli olduğundan.
Ardından, ARCEP örneğinde, sektör devleri karşısında mütevazı da olsa yerel olarak çok iyi kurulmuş oyuncuların dışlanması, bu faaliyet sektöründeki potansiyel rakiplerin finansal gelişiminin önlenmesine katkıda bulunurken, az ya da çok yapay bir şekilde, zaten mevcut olan aktörler için kiralar.
Üçüncüsü, kasetler için verilen sözleşmelerin süresi olan 15 yıl, özellikle uzun görünüyor ve bir kez daha rakiplerin girişine “keyfi” bir engel olmaya devam ediyor. Halihazırda mevcut oyuncuların gelirlerini önemli bir süre boyunca artırmalarına olanak tanırken, rakipler potansiyel finansal gelişmenin zararına olacak şekilde çok önemli bir süre piyasadan dışlanır.
Denizaşırı bölgelerin sosyo-ekonomik gelişimi, kısmen en stratejik ve erişilmesi zor sektörler de dahil olmak üzere güçlü yerel oyuncuların ortaya çıkmasına dayanmaktadır. Bu nedenle, kamu ihalelerinin verilmesine ilişkin prosedürler, bir yandan tarihi aktörleri kayırmak için yerel kuruluşları dikkate almalı, ancak aynı zamanda hem reel hem de giriş maliyetinin düşük olduğu pazarlarda hareketsizliğe atanan yerel iş liderlerinin girişimci ruhunu engellememelidir. algılanan, çok yüksek olarak kabul edilir.
